Zondag 2 april 2006
Vreemde zaken....
Hallo lievemensen, Met mijn blog te personaliseren, wat een prachtig woord trouwens " personaliseren" !, (ik voel me er heel gewichtig bij), gebeurden er vreemde zaken. Men zegt dat niets toevallig gebeurt, iets valt je toe, op het juiste op tijdstip, wel, dan zal ik de vreemde gebeurtenissen dan ook maar met de nodige humor bekijken.
Ik geef netjes antwoord op de gestelde vragen en juist als we bij mijn geboortedatum zijn aangeland, begint het computerwezen te sputteren. Zodoende ben ik nu geboren op een zeer vreemde datum en ben ik 2006 jaar oud. Nou, misschien is dat wel waar.
Ik geloof bij tijd en wijle in reïncarnatie, (bij tijd en wijle wil ik er ook wel eens aan twijfelen, men blijft een twijfelende mens, hè?), en als de alwetende computer zegt dat ik zo oud ben, dan is dat maar zo!
De twee foto´s van mijn meer dan 2000 jaar oud persoontje zijn nog niet zo lang geleden gemaakt en zoals ik beschreven heb in "iets over mezelf", laten ze perfect de twee facetten van mijn wezen zien, één temidden van mijn boeken en één in de natuur.
Mijn woonplaats van "overal en nergens" klopt ook, want ik woon in een mobilehome en sta met dit rijdend huisje op de meest verscheidene plekken.
Het is nacht en ik sta helemaal alleen op een zeer lugubere, eenzame plaats. Ik zal er eens een foto van maken en ze op deze blogproberen te zetten. Ik sta op een soort "parking" die zo groot is als een voetbalveld tussen allemaal verlaten fabrieken en afgebroken gebouwen. In één fabriek wordt ´s nachts gewerkt en dan tekenen de verlichte raampjes zich heel kunstzinnig af tegen de donkere, nachtelijke hemel. ´t Is een foto waard!
Gelukkig is mijn trouwe labrador bij mij. Zij luistert naar de naam Klaartje en sinds enkele weken luistert ze ook naar wat ik van haar verlang, namelijk lief en rustig en gehoorzaam zijn. Dat valt niet mee voor een jonge, levenslustige pup. We hebben afgezien met ons tweeën! Met elkaar....Een paar weken geleden trok ze zo hard aan haar riem dat ik languit op de straat kwakte. Ik had me behoorlijk pijn gedaan en liet dat dan ook horen met gejammer en gevloek. Ik weet het, een dame mag niet vloeken, maar als je als een deerne over straat gesleurd wordt.....Klaartje was geschrokken en lekte mij en mijn besmeurde kledij onstuimig af. Ze was vrij en ongebonden op dat moment. Ze had het hazenpad kunnen kiezen, maar ze verkoos om mij te troosten en te reinigen. Met mijn knie is het nog niet helemaal ok, maar Klaartje is sindsdien een modelhond. Ze ligt opgerold aan mijn voeten en slaapt als een roos. Wel, ik ga haar voorbeeld volgen. Ik kruip in mijn beddeke, ik zal mijn ogen toedoen en vergeten dat ik op een heel lugubere plek sta. Tenslotte ben ikal meer dan 2000 jaar oud, dan behoor je niet meer bang te zijn, alleen in het donker.....Tot de volgende keer!
Geschreven door Marijcke om 00:00
Reageer op dit bericht
