Intussentijds is er heel veel gebeurd.
Verdriet en pijn,
 loslaten,
 leren mee omgaan.
Een lach met onderdrukte snik.
Antwoorden geven,
op onschuldige vragen van een kind.
Gerecht, die tot heden telkens weer opnieuw
het opgebouwde teniet doet.
Emotioneel en lichamelijk u recht trachten te houden.
Jezelf verliezen,
jezelf trachten op het juiste spoor zetten.
s 'Morgens jezelf letterlijk en figuurlijk vastpakken.
De warme geborgenheid van 't nest te verlaten
om aan de meest dagelijkse behoeften te voorzien,
waar je het liefst de brui aan zou geven.
Waar het wegdommelen je de vergetelheid brengt.
De leegte,de verlatenheid weggomd.
Om de ruwheid en de jacht van het leven te ondergaan,
je dwingt om verder grensen te overschrijden,
waar je eigenlijk achterloopt,
waar je de tijd wil doen stilstaan om bij te benen
of gewoon te niksen,stil te zijn, leeg te wezen,
 

 Uit het album"Beth's plaatsje door de tijd heen"

               









                                      Woord,
                                      vroeger ontsprong vreugde als water uit een bron 
                                      en vulde mijn ganse wezen.
                                      Woord,
                                       je klinkt nu zo tweeslachtig,
                                      Woord, 
                                       daar waar vreugde zou moeten heersen
                                       in een onherstelbaar gebroken hart.
                                       om die ene jongen is er vreugde.
                                       om die ene meid is er verdriet.
                                       Woord ,
                                       waar geluk met moeite nog kan worden bewaard ,
                                       wegsijpelend langs de wanden, om de weg te vinden in 
                                       de rivier van tranen.
                                       Woord,
                                       je zit gevangen achter een nevel van verdriet,
                                       Woord,
                                       en toch vinden we langs deze oevers de mooiste bloemen 
                                       weemoedig denken aan het geluk en vreugde die ons ooit is gegeven. 
                                       

                               ©CMC Zaterdag 19 mei 2012

 Uit het album "Betty's plaatsje door de tijd heen."
foto van 12 mei 2012 om 18u30
Bets plaatsje voor moederkesdag ligt er piekfijn bij zoals elke week.
Opgetooid met verse bloemen
met uitzondering van de twee onderste links.
Het vierkantje is van de kindjes van Emmelie's klas.
ernaast eentje zomaar ,
omdat het onderstuk nog te mooi was om weg te doen.
Gelukkig heeft mema creatieve groene vingers.

 Op paaszaterdag 1984 kon het voor dochter Betty zelfs met de  hulp van broer Tom niet vlug genoeg gaan om te proeven van de verse paaseitjes.

Geen zalig ,geen gelukkige kerst maar een kerstavond intens en warm samen met zoon,schoondochter en de tweeling.
Een kerstdag met wafelbak op tafel en errond onze drie hartediefjes,zoon en schoondochter;Pakjestijd en met de ronddwalende geur van wafels door het huis slapen bij oma,wat moet een kind meer hebben.Warmte,liefde genegen-en geborgenheid.
Met in ons hart de weemoed,en verdriet bij het gemis van onze dochter Betty,mama, zus, schoonzus en tante.
Aan allen intens warme kerstdagen toegewenst.

Lieve meid,sinds 11/9/2010 missen we je zo erg,help van hierboven ons het juiste pad te bewandelen als opa en oma zodat je kleine prinses altijd bij ons een veilige haven mag weten te vinden.

Alle foto's zijn genomen door haar dochtertje.