De geschiedenis van de hunebedden.

Hunebedden zijn mysterieuze stenen monumenten van 50 eeuwen oud.

Met 16 hunebedden in de directe omgeving is Borger is Drenthe de hunebedhoofdstad van Nederland. Logisch dus dat daar ook het prachtige Hunbedcentrum (ontworpen door Aldo en Hannie van Eijck) te vinden is. Een bijzonder museum in een bijzonder gebouw. Het startpunt van een onvergetelijke  reis naar de prehistorie. Voor het gebouw zijn allemaal stenen verzameld die gevonden zijn uit de ijstijd.

    klik op de foto voor een kijkje bij het bezoekerscentrum

De familie hunebedbouwers waren niet groot. Een volwassen man werd zo’n 1.65m., een vrouw 1.55m. Ook werden ze niet oud, hoogstens 50,60 jaar. Maar toch wel sterk genoeg om een steen van 20.000kilo te verslepen. Hoe zwaar dat is? 20 auto’s zonder wielen.

Tot 5000 voor Christus leefde iedereen van de jacht, de visvangst en het verzamelen van eetbare planten. Slechts een paar honderd mensen trokken rond door het ontoegankelijke Nederland. Later verspreidde de landbouw  zich over Europa. Nu was er tijd om grote huizen te bouwen en een laatste rustplaats voor de dorpsgenoten.

We stellen ons de hunebedbouwers meestal voor als vreedzame boeren. Maar of dat wel terecht is? Er zijn veel strijdhamers gevonden. Die werden vast niet alleen gebruikt om te pronken.

Er zijn nu nog 54 hunebedden in Nederland. Vroeger waren er meer maar er zijn veel gesloopt. Oorspronkelijk zullen er in Nederland 100 gewest zijn.

Het hunebed werd gebruikt als gemeenschappelijke grafkelder, waarin de doden van een dorpsgemeenschap gedurende verscheidene eeuwen werden begraven. Bij opgravingen zijn de resten gevonden van de grafgiften die daarbij werden meegegeven: scherven van honderden potten, vuurstenen, werktuigen en zelden ook sieraden. In de zure Drentse bodem zijn alle resten van de doden zelf volledig vergaan. 

De boeren leefden in nederzettingen van enkele boerderijen.Grondsporen van palen maken een reconstructie mogelijk. Derze boerderij werd in 2007 gerealiseerd.

toevoeging: een artikel uit de Telegraaf van 31 december 2010:

Geheimen grafkamers van Drentse hei ontrafeld

Alles over hunbedden

Foto: Jos Schuurman

Het centrum, vormgegeven door het beroemde architectenechtpaar Aldo en Hannie van Eyck, ligt op de plaats waar het thuishoort. Met zestien hunebedden in de nabije omgeving is Borger immers onmiskenbaar hunebedhoofdstad van ons land.

De reis terug in de tijd begint in de filmzaal. Via een groot scherm wordt de bezoeker meegenomen op een ijzige reis die voert van Scandinavië richting het Drenthe van een slordige 150.000 jaar geleden. Van de tijd dat de aarde nog bedolven was onder een dik pak ijs tot het tijdperk waarin de hunebedden werden gebouwd.

Dat gebeurde door een volkje dat de afmetingen had van een Hobbit. Zo werd een volwassen man amper 1.65 meter groot. Het ‘trechterbekervolk’, vernoemd naar de trechtervormige bekers die bij opgravingen werden teruggevonden, had dan ook een ingenieuze methode bedacht om de uit de kluiten gewassen zwerfstenen van soms 20.000 kilo te verslepen en boven op elkaar te stapelen.

Met behulp van boomstammen werden de gevaartes naar de beoogde plek gerold en met houten stellages naar boven gehesen. De graftombes werden vervolgens afgesloten door bovenop de draagstenen platte dekstenen te leggen en de kieren dicht te proppen met zand en klei.

Er zijn nog een slordige vijftig hunebedden overgebleven, de rest is gesloopt. Op een enkeling in Friesland of Groningen na, zijn ze vooral in Drenthe te vinden. De prehistorische grafkamers vormden ware archeologische schatkamers. Menselijke resten vergingen weliswaar grotendeels in de zure bodem, maar wapens en aardewerk werden vaak in overvloed aangetroffen.

Zo werd in 1970 in het even verderop gelegen Drouwenerveld voor het laatst een hunebed blootgelegd. De complete inventaris daarvan ligt nu uitgestald in het museum. En dankzij die bodemschatten zijn we vandaag de dag toch aardig wat over onze voorvaderen aan de weet gekomen.

In het Hunebedcentrum – overigens gelegen pal naast het grootste hunebed van ons land – zijn al die wetenswaardigheden verzameld. Het centrum biedt overigens niet alleen veel informatie over de dolmen, maar volgt vooral ook het spoor van de bouwers ervan. Daarbij wordt een impressie geboden van hoe het dagelijks leven van deze voorouders eruit zag. Hoe deze mens evolueerde van jager tot boer.

Tot 5000 voor Christus leefde men van de jacht, de visvangst of het verzamelen van eetbare planten. Van een vol Nederland was geen sprake: naar schatting slechts een paar honderd mensen trokken rond. Later werd de overstap gemaakt naar landbouw en vestigde men zich op één plek door huizen te bouwen.

In het midden van het centrum staat een nagebouwd hunebed. Waarbij het bovendien mogelijk is naar het binnenste af te dalen. Tenminste, voor de mensen die niet al te claustrofobisch zijn ingesteld. Het is namelijk dringen geblazen. Zeker wanneer er soms hele groepen schoolkinderen afdalen. Want er is alles aan gedaan om het Hunebedcentrum leuk te maken voor de jeugd. Zo kunnen ze in de huid kruipen van een archeoloog, maar ook hun eigen hunebed bouwen. En dan is daar voor de jongste bezoekertjes Oek, het zesjarig zoontje van een hunebedbouwer dat allerlei avonturen beleeft. Oek is de mascotte van het centrum en zijn stenen beeltenis staat pontificaal voor de ingang.

Het Hunebedcentrum beantwoordt vele vragen, maar tegelijk blijven ook vele vragen open. Omdat immers schrijven, lezen en de boekdrukkunst nog science-fiction waren, kunnen wetenschappers eigenlijk weinig anders dan speculeren hoe het er in die tijd aan toe moet zijn gegaan. Maar ach, dat prikkelt juist de fantasie.

Het Hunebedcentrum is dagelijks geopend. Van ma. t/m vr. van 10.00 tot 17.00 uur; za. en zo. van 11.00 tot 17.00 uur. Gesloten op 30 en 31 dec. en 1 jan.

Voor meer informatie: www.hunebedcentrum.nl

Wandluizen teisteren hotels NY

AMSTERDAM -  In New York teistert een wandluisplaag de bedden van duizenden budget en luxe hotels. En de plaag verspreidt zich snel… Wil jij weten waar je nog kunt slapen zonder de venijnige beestjes in je bed?

Ook luxe hotels hebben last van de hardnekkige wandluizen.

Verschillende grote winkelketens en hotels in Amerika hebben de deuren al moeten sluiten om de hardnekkige beestjes aan te pakken. De bedbugs, ofwel wandluizen, verstoppen zich overal, in de naden van lakens, in matrassen, kasten, kleding, achter het behang, enzovoort. En als je dan lekker ligt te slapen, slaan ze toe.

De wandluizen komen af op de warmte van het menselijk lichaam en de kooldioxide die vrijkomt bij het ademen. Ze zuigen je bloed op, waardoor kleine jeukende bulten ontstaan, en planten zich vervolgens in razendsnel tempo voort.

De laatste jaren zijn de bedbugs behoorlijk in opmars, waarschijnlijk doordat steeds meer mensen reizen en de luizen meenemen vanuit hotelkamers over de hele wereld. Het advies luidt dan ook: tas goed dichthouden als je van een reis thuiskomt en meteen al je kleding op zestig graden wassen.

Wil je weten waar je in Amerika nog terecht kunt zonder gebeten te worden? Op de Amerikaanse site Bedbugregistry kun je precies zien waar het nog bedbugs-vrij slapen is.

Geloof het of niet: 1000 liedjes om te beluisteren!!! 

Postduif versus breedband internet

AMSTERDAM -  Waarmee zou data sneller te versturen zijn: een moderne breedband internetverbinding, of een postduif? Enkele actievoerders voor sneller internet in Groot-Brittannië gaan het vandaag uitvinden.

Met de actie proberen zij aan te tonen dat de snelheid van internet in plattelandsgebieden in Groot-Brittannië nog veel te wensen overlaat. Om dit te bewijzen laten zij tien postduiven los vanaf een boerderij in Yorkshire die een reis van 120km naar Skegness afleggen. Tegelijkertijd wordt een videobestand van 300 megabyte groot online gezet. Dat meldt de BBC.

Eenzelfde soort experiment werd ook al eens in Zuid-Afrika uitgevoerd. Toen wist een duif een afstand van 96km af te leggen terwijl er pas vier procent van een vier gigabyte groot bestand was geüpload.

De Britse regering wil dat in 2015 iedereen in het land een verbinding van minstens twee megabit per seconde heeft. Momenteel zitten nog drie miljoen huishoudens onder deze grens.

Jochie aangevallen door hond opa en oma

BROCKWORTH -  Een 2-jarig jochie is waarschijnlijk voor de rest van zijn leven verminkt, nadat hij op gruwelijke wijze werd toegetakeld door de hond van zijn opa en oma...

De peuter uit het Britse Brockworth had 200 hechtingen nodig na de aanval door de collie van zijn grootouders, melden Britse media. Aaien Joshua Mann was bij opa en oma op bezoek en wilde de hond Rossie aaien. Het dier sprong echter naar het hoofd van het jongetje en takelde zijn gezicht zwaar toe. Het jochie werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht en is daar al drie keer geopereerd. "Je kon recht door zijn wang kijken en zijn tanden zien", vertelt de geschokte moeder van het ventje aan de Daily Mail. "De snee ging helemaal tot aan de binnenkant van zijn mond." De jongen is behalve in zijn gezicht ook in zijn nek, rug en achterhoofd gebeten. Waarschuwing Na de aanval lieten de grootouders van het slachtoffertje de hond meteen inslapen. De moeder van Joshua waarschuwt mensen om met alle hondenrassen op te letten. Het hoeven niet altijd de gevaarlijke exemplaren, zoals rottweilers, te zijn die iemand hevig kunnen toetakelen. "Het is niet normaal dat een collie dit doet, maar de hond is niet opgegroeid met kinderen en is door het lint gegaan", zegt Lisa.

'Huishaan' lift 480 kilometer

GRONINGEN -  Een haan heeft op eigen houtje een reis gemaakt van Groningen naar Zuid-Holland en weer terug. De haan sprong twee keer achterop een vrachtauto en kon zo meeliften. Hij reisde in totaal 480 kilometer.

 Een haan. Een soortgenoot van deze kloeke haan kans gezien op eigen houtje een reis van Groningen naar Zuid-Holland en weer terug te maken...

Een chauffeur van transporteur Burgler in Noordhorn ontdekte de 'huishaan', die rondscharrelt op het bedrijfsterrein, afgelopen maandag in de Botlek bij Rotterdam op de achteras van zijn vrachtwagen. De haan was vanuit Groningen meegereisd naar Zuid-Holland, een afstand van 265 kilometer. Een poging om het dier te vangen mislukte; de haan ging er vandoor.

Een dag later liftte de haan terug op de achteras van een vrachtwagen van een andere chauffeur die in dienst is bij hetzelfde transportbedrijf. Die ontdekte het dier in Heerenveen en bracht hem naar zijn 'huis' in Noordhorn.