Lentegedicht

Daar vliegt plotseling omhoog
in helder blauwe morgenlucht
geschrokken van mijn stap
een vogel zachtjes, vederlicht; ik zucht
de zon die door het druppelend water schijnt
en kijk weemoedig deze vluchteling na
die klapwiekend uitmijn oog verdwijnt
uiteindelijk landt op prachtige regenboog

In jonge struiken die boskantig
mijn voelend zien verbergen
hoor ik plots heldere klanken zingen;
aan eerder stille waterplas
begint het leven te bewegen
en zie ik padden bronstig springen

Mijn hart voelt lentewarm
als ik reik hongerend mijn hand
naar levensstromen die weer vloeien;
ik droom de wolken boven mij
die wit en teer nu overspoelen
het nieuwe frisse groene land
dat zich snel haast naar mei
met ’t eerste weelderige bloeien

In zachte kleuren van pastel
waarin paasbloemen, krokussen getooid
heeft lente eindelijk natuur ontdooid.

De Glimlach

Van alle levende wezens, is alleen
de mens tot glimlachen in staat,
Een glimlach, kost niets,
maar is veel waard.
Het is het beste natuurlijke,
middel tegen de droefheid.
Zij die hem ontvangen,
worden rijker zonder
zij die hem geven te verarmen.
Niemand is rijk of machtig,
genoeg om zonder ,glimlach te kunnen.
Niemand is zo arm,
dat een glimlach hem niet rijker maakt.
Een glimlach, zal spontaan
sympathie opwekken,
bij het zaken doen, versterkt de
vriendschapsbanden,
en bestendigt het geluk in het huishouden.
Bovendien, en dit is de grootste paradox,
kan hij niet gekocht, gevraagd,
geleend of gestolen worden,
want hij is voor iedereen ,waardeloos,
zolang hij niet aangeboden wordt.
Sommige mensen, zijn te moedeloos,
om zelfs maar een glimlach te schenken,
Schenk de uwe,
want niemand, heeft meer, behoefte
aan een glimlach
dan hij die er geen
meer kan geven.

Prettige Feestdagen
               En
Een Gezond 2007..!