Plechtige doopviering
14 jaar lang was Dave Vannieuwenhuyse (38) politieagent, zopas slaagde hij in zijn tweede jaar aan het Grootseminarie in Brugge. Een carrièreswitch? Ik verander gewoon van uniform.
Het interview zal drie uur duren. Dave zal geen onderwerp uit de weg gaan, geen discussie mijden. Hij zoekt ze liever op. Scherpe blik, heldere analyses. Ja, ik heb mijn eigen mening, en daar kom ik voor uit. Vooral als het gaat over de kerk en de richting die ze uit moet. Over tien-twintig jaar is de oude generatie die nu in de kerk zit weg. En wat dan?
We moéten meegaan met onze tijd, al lijkt het soms of we dat niet willen.
Van Nieuwenhuyse komt er telkens op terug: de sleutel ligt bij de jeugd. En bij moderne priesters, die een viering eigentijds durven en willen inkleden. Natuurlijk zijn er in een viering verplichte elementen, maar met de omkadering, daar kan je veel mee doen. Een gelovige moet na een viering voldaan naar huis gaan, zonder het gevoel te hebben dat hij tijd heeft verloren.
Nog zoiets: priester moeten toch niet klagen dat kinderen lawaai maken of rondlopen in de kerk? Lààt ze, laat ze op verkenning gaan, betrek ze erbij. Ik zag onlangs een kind dat aan het altaar kwam rondneuzen. Wel, de priester heeft dat kind opgetild en alles getoond en uitgelegd. Zo moet dat. Een aparte bezigheid voor kinderen is geen oplossing, want zo trek je ze weg uit de viering.
