'Waar blijft de kerk'
In zijn recent verschenen boek 'WAAR BLIJFT DE KERK', bepleit de Nederlandse theoloog Erik Borgman het behoud van zoveel mogelijk kerkgebouwen.
Een fragment:
'Het is niet erg consequent wanneer door verantwoordelijken binnen de kerk nu soms wordt gezegd dat gelovigen niet te veel moeten hechten aan 'stenen'.
De stenen van het kerkgebouw waren getuigen van grote vreugde en vurige hoop, van pijnlijk verlies en diep verdriet. Mensen hebben geld gegeven voor de bouw of de verfraaiing van hun kerk, meestal niet van hun rijkdom, maar van dat wat diende voor hun levensonderhoud, zoals Jezus het uitdrukt wanneer Hij een arme weduwe in de tempel ziet offeren (Matteüs 12,44; Mucas 21,4). Hun kinderen zijn er gedoopt en soms getrouwd, hun dierbaren werden er vanuit begraven. Ze hebben er gebeden en zij hebben er zwijgend voor zich uit gestaard omdat bidden niet meer lukte. Zij hebben haar misschien met pijn in het hart leger en leger zien worden of zijn zelf vroeger of later opgehouden erheen te gaan. Ook in het laatste geval gingen zij er niet zelden toch van uit dat het kerkgebouw wel zou blijven en ontleenden zij daaraan soms ook steun. Veel katholieken gaan nooit meer naar de kerk, maar weinig katholieken laten zich nadrukkelijk uitschrijven.
Uiteindelijk blijkt een bewogen geschiedenis erop uit te lopen dat het kerkgebouw gesloten wordt en wordt teruggebracht tot inderdaad een verzameling stenen. Het is uiteindelijk de weg van alle vlees: 'Stof ben je, en tot stof keer je terug' (Genesis 3,19). Maar met dit stof heeft God zich intiem verbonden, en dat verdient eerbied.'
