Al enkele maanden ligt er wekelijks een mooie bloemenruiker voor het altaar in onze Sint-Martinuskerk. Het intrigeerde vele parochiemedewerkers wie die gulle schenker wel zou kunnen zijn. Gisteren werd dat duidelijk.
Een parochiemedewerkster vertelt:
'Ik ging een blad hangen in de kerk met de wijziging van de uren van de viering zaterdag en er waren 2 (donkere) vrouwen in de kerk: een oudere vrouw zat vooraan en een jongere vrouw stond een beetje aarzelend achteraan in de kerk.
Ik ging naar het portaal achteraan en sprak de aarzelende vrouw aan ... en ineens vertelde ze me dat ZIJ de mysterieuze bloemenlegster was.
Ze hielp me nog om dat blad in het portaal op te hangen en vertelde in gebroken Engels dat zij en haar moeder in Geel woonden en dat dit de enige kerk in de omgeving was die open was. En ze kwamen met de auto.
En waarom die bloemen dan? Ze antwoordde "Just because I like God and I like the church!"
Ik bood nog aan om een kaarsje te branden in ruil voor de bloemen maar dat wou ze niet want ze had er al een paar aangestoken (en betaald)... in het Engels zei ze nog iets van 'als ge 2 euro vindt in het offerblok van de kaarsen ...dan is die van mij'.
Ik heb haar natuurlijk verteld dat we allemaal heel blij waren met die mooie bloemen...'
Een mooi én hoopgevend verhaal. En misschien inspireert het ook andere mensen om zo nu en dan een bloemetje achter te laten in de kerk.
Nieuwe dopelingen
