Inventarisering kerktextiel

De zon schijnt door de glasramen en in de sacristie van de Sint-Martinuskerk in Retie heerst een gezellige bedrijvigheid. Vrijwilligers lopen af en aan met kazuifels, stola’s en ander kerkelijk textiel. Samen met erfgoedcel k.ERF werken ze aan het vervolledigen van de inventaris, waar Vic Willems, Maria Van Gestel, Paul Stappaerts, Herman Blockx en Gust Adriaensen de voorbije jaren al hard aan gewerkt hebben.
Eerst wordt er gepuzzeld tot alles dat bij elkaar hoort weer is samengebracht. Alle stukken worden beschreven en er wordt bekeken in welke toestand ze zijn. Gaten? Schimmels? Vochtvlekken? Het wordt allemaal genoteerd, zodat het later opnieuw gecontroleerd kan worden. Indien nodig wordt er voorzichtig gereinigd met een museumstofzuiger. Ook de kasten worden gestofzuigd. Daarna krijgt elk voorwerp een label met een nummer, ter identificatie. Een fotografe neemt van elk stuk duidelijke foto’s. Ook dit maakt het later makkelijker te identificeren en zorgt ervoor dat we een goed beeld hebben van hoe alles eruit ziet in de kerk, op dit moment. Hopelijk is het nooit nodig, maar bij calamiteiten en diefstal kunnen deze foto’s helpen om voorwerpen te restaureren of op te sporen.
Net zoals onze kledij is ook kerkelijk textiel onderhevig aan modes. Sommige kledingstukken liggen daarom al tientallen jaren ongebruikt in de kasten. De inventarisatie is het ideale moment om ze allemaal te luchten, te controleren en te fotograferen, en om de manier waarop ze bewaard worden eens onder de loep te nemen. In een later stadium zullen alle oude kazuifels ingepakt worden in katoen, o.a. om ze te beschermen tegen stof. In de kasten wordt alles opnieuw geordend zodat het op de best mogelijke manier bewaard kan worden. Daarna beginnen we met het digitaliseren van de inventarisfiches en het toevoegen van de foto’s. Zo wordt alle verzamelde info veilig op één plaats bewaard, en is die voor alle betrokkenen makkelijk te raadplegen en aan te vullen. Zo wordt de inventaris een werkinstrument voor het beheer van de kerk.
Bij een tas koffie vertellen vrijwilligers Maria Slegers, Chris Frenken, Maria Van den Put, Paula Van Gestel, Chris Swaelen en Marie-Ange Bourdy waarom ze dit werk zo fijn of belangrijk vinden. De ene vindt het interessant om oude technieken te bestuderen, de andere is vooral bezorgd over de bewaring van het erfgoed van haar parochie. Anderen werken graag gezellig samen aan een haalbaar doel. Het werk van de vrijwilligers is onontbeerlijk. De erfgoedcel en de kerkraad willen dan ook iedereen bedanken die zich inzet voor het onderhoud en de inventarisatie van de kerk.
Annelies Vanherck
Erfgoedcel k.ERF




















