De meimaand komt in zicht en dan gaan overal in onze parochie de buurtbewoners (en vele anderen) weer aan het werk om hun kapelletje een onderhoudsbeurt te geven. De vele mensen die zich al lang inzetten en de nieuwe belangstellenden voor dat mooie religieuze erfgoed, zullen er dit jaar weer voor zorgen dat alle kapellen schoongemaakt en versierd worden.

Iedereen mag het weten dat uw buurt, uw vereniging, uzelf zorgdragen voor de kapelletjes van onze parochie en dat er ook nog gebeden wordt tijdens de meimaand. Stop daarom een briefje in de bus van de pastorie,Markt 8,met daarop de dagen en uren van de gebedsstonden of geef een seintje via tel. 014 37 74 84 of mail parochie-st.martinus@proximus.be, dan kunnen we die dagen/uren publiceren in het parochieblad.

De vrijwilligers van VTR Retie (het vroegere VVV) organiseren op maandag 1 mei een fietstocht langs de Retiese kapelletjes. Vertrek om 14 u. aan Sint-Pieterskapel. De fietstocht is ongeveer 20 km lang en er wordt uitleg gegeven bij 5 kapelletjes. Afsluiting met een hapje en een drankje aan de kapel van de Hodonksepad.

Zorg dat uw kapel/kapelletje staat te blinken tegen 1mei en fiets mee!

Op 18 december 2022 werd ik in de Antwerpse Kathedraal door monseigneur Bonny samen met Henk De Kok en Gert de Bakker tot diaken gewijd. Deze dag blijf ik dankbaar, met vreugde en blijdschap herinneren.

Er was ook een mooie groep aanwezig om getuige te zijn van dit belangrijk moment. Tijdens de busreis naar de kathedraal werd er een collecte gehouden die samengelegd kon worden met het budget dat de Pastorale Eenheid Heilige-Augustinus voor mij had voorzien.

Mijn eerste gedachte was om met dat bedrag mijn eerste smartphone te kopen,maar dat geeft geen blijvende waarde en herinnering. Ik koos wel voor een replica van het werk De terugkeer van de verloren zoon van Rembrandt. Het schilderij is gebaseerd op het gelijknamige Evangelieverhaal (Lc. 15, 11-32). Ik leerde het werk kennen door het boek 'Eindelijk thuis' van Henri Nouwen. Tijdens ons laatste jaar pastoraal handelen werd ons gevraagd om het boek te lezen en tijdens een aantal avonden hierover met elkaar in gesprek te gaan. Het boek heeft veel voor mij betekend en sindsdien heb ik al verschillende boeken van Henri Nouwen – een Nederlandse priester en auteur die ik erg ben gaan waarderen – gelezen.

Er is zoveel leed in de wereld, dat dit verdriet ons zou moeten bewegen tot barmhartigheid. De tedere ontmoeting en kwetsbaarheid raken de schrijver in dit schilderij. Hij ziet er medelijden, ellende, maar ook vreugde in, het heeft bij Nouwen ook te maken met leven en dood. In deze Paastijd ervaren wij ook die vreugde: het lijden en de dood hebben niet het laatste woord. We werden in de veertigdagentijd opgeroepen om trouw te zijn aan onze opdracht en zo mensen van vertrouwen te worden. De jongste zoon die wegtrok was op dat punt misschien niet trouw, maar hij kon zelf wel vertrouwen op zijn vader die hem barmhartig was en die hem weer verwelkomde, hem omarmde zoals je op het schilderij kan zien. Op deze manier is de vader de zoon zegenend nabij. Bij een zegening zijn de handen bijzonder, en op het doek zal je ook merken dat er twee verschillende handen zijn. Een stevige, beschermende vaderhand en een tedere, zorgende moederhand. Deze omhelzing straalt een eeuwigdurende zegen en vrede uit. Op deze manier wil de vader zijn zoon nabij zijn, hem weer welkom heten en een gevoel van thuiskomen geven. Hij geeft zijn zoon een nieuwe kans.

In de voorbereiding op Pasen werden wij ook opgeroepen om na te denken over onze eigen gebreken en fouten. Hoe we zelf na een boeteviering of biechtgesprek die vergeving ervaren of zelf anderen die ons pijn gedaan hebben die vergeving schenken. Een kans om ook te groeien in geloof. De vader is zo blij dat hij in verbondenheid wil feestvieren. De oudste zoon was hier niet zo mee opgezet, maar de vader antwoordde: ‘Jongen, jij bent altijd bij me en alles wat ik heb is van jou. We moeten feestvieren en blij zijn, want die broer van je was dood en is weer levend geworden, hij was verloren en is teruggevonden.’ Volgens de Paasboodschap zie ik dit verhaal: Worden we niet opgeroepen om welkom te heten, vergeving te schenken en vreugdevol feest te vieren in verbondenheid met elkaar? Dat we steeds zelf nieuwe kansen mogen krijgen om te groeien in ons geloof en dat we anderen die kansen ook moeten gunnen.

Ik wil u allen danken die het mogelijk maakten dat ik deze replica een plaats kan geven in mijn woonkamer.

Jurgen Deckx, diaken

Het vocaal ensemble VOCARDE uit Dessel, luistert zaterdagavond de Paaswake op in de Sint-Martinuskerk in Retie.

-----------------

Vocaal ensemble Vocarde is een groep zangers uit Dessel en omgeving die allen een zangopleiding volgden. Het ensemble heeft als doel om in een bezetting van maximaal twaalf zangers meerstemmige muziek te brengen uit verschillende periodes en genres, zowel profaan als religieus. Daarbij wordt er steeds gezocht naar afwisseling in meerstemmigheid en de combinatie van zangers. 

(klik op de afbeelding om ze te vergroten)

Morgen, 8 april, Stille Zaterdag, heeft om 19 uur, de Paaswake plaats in de Sint-Martinuskerk.

De plechtigheid wordt opgeluisterd door het vocaal ensemble Vocarde.

De Paaswake en Pasen behoren tot de essentie van ons christen-zijn. Alle christenen uit heel de pastorale eenheid, worden dan ook van harte uitgenodigd om aanwezig te zijn.

Hartelijk welkom!

Un accueil chaleureux!

A warm welcome!

Ein herzliches Willkommen!

Serdecznie witam!

O primire călduroasă!

Varaverppu!