HOOPVOL ONDERWEG
Een aantal mensen uit Retie en Dessel nam in Brussel deel aan het pausbezoek. Parochieassistente Caroline Decanniere schreef voor het parochieblad (dat binnenkort verschijnt) en verslag en liet ook enkele deelnemers aan het woord.
Op dit blog vandaag verslag en indrukken van Caroline. Andere getuigenissen volgen.
' In het weekend van 28 en 29 sep tember was ik, samen met vele anderen, ‘hoopvol onderweg’. En dat mag je letterlijk nemen: om 6 uur ’s morgens stapten we hoopvol op de bus, die ons naar Brussel en naar de paus bracht. Zaterdag ontmoetten we, samen met 3500 collega’s, de paus in de basiliek van Koekelberg. Zondag reden 13 parochianen naar de eucharistieviering in het Koning Boudewijnstadion.
Het werd een intens weekend. Eén moment blijft mij bij: bij het begin van de bijeenkomst op zaterdag geven 2 kinderen van een jaar of zeven, bloemen af aan de paus. Eén van hen is zichtbaar blij dat de paus, die in een rolstoel zit, hen op ooghoogte aankijkt en aanspreekt. Hierop re ageert de paus: ‘Volwassenen mogen nooit neerkijken op kinderen, behalve om hen op te tillen.’
Wat me ook opviel, was de diversiteit aan mensen die de eucharistie vierden. Van de 13 mensen die vanuit onze pastorale eenheid deelnamen, waren er 6 Vlamingen, 2 Brazilianen, 4 mensen uit Sri Lanka en onze pater David uit India. Vier van onze jongeren namen deel aan het jongerenprogramma. Van de 40.000 mensen in het stadion, waren de Vlamingen zeker niet in de meerderheid. Er waren Belgische vlaggen, maar ook Franse, Nederlandse, Braziliaanse, Portugese … De viering was voornamelijk in het Frans en in het Nederlands, maar ook Duits, Italiaans, Engels en Spaans kwamen aan bod. Het deed me beseffen: onze kerk zal multicultureel zijn, of ze zal niet zijn
