mislukte stage...

vanwaar dan die pijn in mijn scapular....?
MAVAAL (Maria-Valentine-Aldegonde)

ik ben maar een stofje in de lucht...
niet beroemd of berucht...
een hoopje gevoelens...
een bergje gedachten...
een stukje leven...
een beetje verstand....



Waarom is het dat een vrouw (deze vrouw...) niet met een gerust hart kan vertrekken zonder dat ze alles voor het thuisfront geregeld heeft...?
Kijk eens naar de foto en zie wat een girlpower deze mevrouw uitstraalt. Onlangs heeft ze op haar 101 haar rijbewijs nog eens laten verlengen.
De loketbediende stemde toe.
Zo wil ik oud worden zie.
Mobiel, alert, netjes.
Hier teken ik voor.


Wijze raad van de Dalai Lama
Er is dus nog heel veel werk aan de winkel… |
|
door water meegevoerd vallend door verval stuitend op stenen stilstaand…
…voor even dan weer verder naar beneden vloeiend bewegend
Tuimelend stromend als verliefde woorden tot jij ze daar waar jij slaapt in een droom kunt horen… |
|
In de vriendschap… Liefde is een storm… Een strijd… Ik zal je een andere liefde laten zien… Vriendschap… Dat wil zeggen Verbonden met lust… Dat wil zeggen: genot… |
Vanavond op een BBQ geweest in de school van neefje…
Fantastische school…
Fantastische leerkrachten en opvoeders…
Zij bereiken met deze speciale kinderen het onmogelijke…
Heb genoten van de mooie optredens van de kinderen…
Chapeau voor de leerkrachten…
Sterke punten
De landelijke, groene en rustgevende omgeving.
Het engagement van eenieder t.o.v. de leerlingen.
De professionaliteit van bepaalde personeelsleden.
Het welbevinden van de leerlingen van de eerste en de derde graad.
De begeleiding van de leerlingen met bijzondere noden en de specifieke zorg voor de leerlingen van de eerste graad.
De samenwerking met het CLB.
De brede en harmonische vorming van de leerlingen.
Nichtje heeft het heel moeilijk met het feit dat haar papa weer vrij rondloopt…
Het kind slaapt slecht… en moet nu altijd over haar schouder kijken…
De straf is van een celstraf omgezet naar een psychiatrische begeleiding… dit wil zeggen dat hij overdag zo’n beetje kan doen wat hij wil…. (hij kan de kliniek in en uitlopen waneer hij wil…) als hij ’s nachts maar binnen is…!!!
Ze heeft het er ook moeilijk mee dat ze eventuele andere slachtoffertjes niet kan helpen…
Hoe kan een kind zoveel op haar meter lijken…
En vooral… hoe kan ik haar helpen…?
|
|
|
Het was aangenaam warm… Het bos rook fris van de regen… Het arboretum bedwelmend van de rododendrons… Prachtig mooi…
Zo mooi… Tot slot ook nog de waterlelies… Gewoon geluk… |
|
BEELD
Jij pint mij vast op wie ik was jij weet niet wie ik ben geworden je luistert niet naar wat ik zeg je hoort alleen wat je wil horen…
Ik zie hoe jij jezelf niet loslaat de angst waarmee je zeker leeft jij hebt een beeld van mij dat stilstaat een beeld van mij dat niet beweegt… |
|
individual any more than the reflection of the moon breaks a drop of water.
A drop of water can reflect the whole sky… |
|

|
|

|
"Mensch sein ist schuldig werden." (Fr. Kafka).
Toen de aflaten nog volop in gebruik waren, was er aan het bidden van de boetepsalmen een aflaat van 7 jaar verbonden.
Omdat volgens oeroud inzicht, menselijke wijsheid en hedendaagse psychologie het moment van erkenning van het eigen aandeel in de kwalijke gang der dingen een bevrijdend moment is en het begin van het herstel. Het verlost ons van de slachtofferrol, die zo gemakkelijk is, maar tegelijk zo kinderachtig en uitzichtsloos.
Ziezo, hoog tijd dat ik mezelf eens ga vergeven… Na vijfentwintig jaar mag dat wel… Ik heb verdorie al wel drie keer een volle aflaat verdiend… Totale absolutie… |
|
Poeh Beer…
Ik lig op mijn neus. Da’s misschien goed voor een neus, Maar mij ergert het heus. Ik lig op mijn buik En ik snuffel en ruik. Maar ‘k kan niet zeggen: Ik voel me puik. Mijn gezicht voelt zo plat. Dat is me toch wat! Ik wou maar liever, dat ik weer zat. ’t Is geen prettig gevoel, als de hele boel op je drukt in de vorm van een rieten stoel. Ik doe nooit iemand kwaad In het woud of op straat. Ik ben toch voor ieder een goed kameraad! Waarom lig ‘k dan zo naar? Waarom is alles zo zwaar? En waarom zie ik De wereld zo raar?
Antwoord van Knorretje:
Laten we vandaag een weg gaan zoeken die ons naar morgen brengt – En dan die weg opgaan, Een weg als stromend water.
We laten alles achter wat niet ter zake doet En gaan ons leven richten op waar het echt om gaat.
We nemen de tijd, om weer te ontdekken Wat het ware leven biedt. Misschien vinden we terug wat we al lang vergeten waren. Als een vriend die trouw blijft tot het eind. zal het ons verder helpen.
De zon staat hoog, De weg is breed En begint waar wij nu staan. Niemand weet hoever hij gaat Want de weg is zonder einde.
Hij gaat maar verder En voorbij, Voorbij aan wat wij weten. Hij stroomt maar verder en voorbij Als water, niet te meten…
Voor mij lijkt dit ook wel een goed begin….
"At times our own light goes out and is rekindled by a spark from another person. Each of us has cause to think with deep gratitude of those who have lighted the flame within us." Bedankt… |