Dinsdag 16 september 2008
rust....
|
Op een dag komen we er wel.
uit Winnie de Poeh |
The four agreements
1. be impeccable with your word, speak with integrity and say only what you mean.
2. don’t take anything personally, nothing others do is because of you, it simply reflects their own life experiences and the training they received when they were children.
3. don’t make assumptions, find the courage to ask questions and express what you really want, communicate as clearly as you can, and don’t become attached to preconceived ideas of what should happen.
4. always do your best, then never second-guess yourself or look back with regret.
Het leven is een beetje zoals surfen. Ik heb geen idee hoe diep de zee is, waar de stroming me naar toe voert, hoe hoog de golven zullen zijn, of hoe krachtig de wind. Maar het water draagt me, en ik ga waar het me naartoe brengt. Ik zal onvermijdelijk af en toe van de plank vallen. En dat zal pijn doen. Maar ik weet ook dat ik er weer op zal klimmen en verder zal surfen….(Isabel Allende)...
ook al lijkt het gras elders groener, het is en blijft gewoon gras, dat elke week gemaaid moet worden en waarin onkruid groeit dat je moet uittrekken……
ik ben maar een stofje in de lucht... 
niet beroemd of berucht... 
een hoopje gevoelens... 
een bergje gedachten... 
een stukje leven... 
een beetje verstand....
ik ben maar een stofje in de lucht... niet beroemd of berucht... een hoopje gevoelens... een bergje gedachten... een stukje leven... een beetje verstand....Archief
Zondag 14 september 2008
Ann Vansteenwinckel... zegt het zo mooi...
STILTE
| ||
In de stilte kom ik mezelf helemaal tegen.
De stilte geeft ruimte aan wat gehoord, gedacht, gevoeld wil worden.
Er is en er is en er is …
Gewaar zijn in stille eenvoud.
Ervaren van de onvoorspelbare uniekheid van elk moment.
Gefluister van sombere gedachten …
Geschreeuw van scherpe pijn …
Gebeuk van ongeduld, irritatie en weerstand …
Verleiding door gelukzalige blijdschap en verlangen naar meer …
Getouwtrek tussen lichamelijk ongemak en welbehagen …
En steeds weer opnieuw spreekt de stilte het woordeloze …
Tot alle stukjes zijn aangeraakt door opmerkzaamheid.
Nu eens kwetsbaar, dan weer krachtig,
Nu eens eenzaam, dan weer verbonden,
Lijden èn geluk in een nooit eindigende dans,
Welkom heten als vriend.
En in het stille zijn word ik weer héél.
In zijn in gewaar zijn laat wijsheid zich raken
En worden innerlijke rust en vrijheid geboren.
Steeds opnieuw en opnieuw …
En het eeuwige ‘zijn’ ontvouwt zich doorheen elke ervaring
Moment per moment
In al zijn majestueuze kracht, schoonheid en onuitsprekelijke volmaaktheid.
onverwacht in de stilte terechtgekomen...
geen plannen...
alleen zijn...
eenzaam en toch ook weer niet...
toelaten en tegelijk loslaten...
moeilijk en toch mooi...
geen muziek en geen gezelschap...
stilte....
Vrijdag 12 september 2008
monkey mind....
|
Maar oké… dat is toch ook een soort yin en yang… niet…? Ik beweeg als de slinger van een staande klok heen en weer… tussen verstand en gevoel… ingetogenheid en aandachttrekkerij… het zichtbare en het onzichtbare… het aardse en het bovennatuurlijke…. Nu eens in mezelf gekeerd, dan weer naar buiten gericht… Wanneer is er rust en evenwicht…? Niet als de slinger in het midden stilstaat… want dan zou de klok ophouden met tikken… Het evenwicht bestaat in de beweging zelf….
Laat mij dus maar gewoon slingeren… |
Donderdag 11 september 2008
Thich Nhat Hanh
|
|
Woensdag 10 september 2008
things....
Zondag 7 september 2008
Leven....
Leven als aaneenrijgen van ontmoetingen.
Parels vinden die spreken over wonder en verwondering.
Zilveren sterren zien in diepe wateren.
Weten dat het licht van het samenspel
zich breekt in warme kleuren.
Mensen ontmoeten van wie we zeker weten
dat we hen al heel lang kennen.
Beseffen dat zonder hen het leven niet volledig zou zijn
of niet intens genoeg.
Vertrouwen vorm zien krijgen.
De zekerheid kennen dat herkenning komt.
Plotseling en onverwachts
Leven is mijmeren.
Stilte niet openbreken.
Laten zijn wat is.
De dingen laten gebeuren.
De zekerheid van de eindeloze gang der dingen proeven.
Niets ontkrachten door hersenspinsels.
Inzien dat het zinloze tijdsverspilling is om zich af te vragen
Of zonder hen het leven anders verlopen was.
Weten dat alles is zoals het kan zijn.
Steeds dieper ademen in het nu.
Lucht en licht opnemen en uitblazen.
Verwondering voelen
om dit wederkerend onaanraakbaar, onbeheersbaar gebeuren.
Symbool staan voor leven in de tijd die gegeven werd.
Stilstaan bij die leegte.
In totaliteit zijn waar we zijn.
Het hier en nu omhelzen.
Zich laten omhelzen door het hiernamaals
Niet meegesleurd worden
niet door de hunkering naar méér tijd
niet door onvolkomenheid.
Zomaar de tijd en de volledigheid zelf zijn.
Daarin momenten proeven
die de smaak van vrede en geluk opwerpen.
De oprisping ervan laten samenvloeien
in dat ene moment waarin de kracht schuilt
Om met alles opnieuw te beginnen.
Een eindeloos zichzelf vernieuwend begin
waarin de onomkeerbaarheid van het bestaan aanvaard wordt
en het onherroepelijke ingeademd.
En dan ademen tot we opgenomen worden
in de energie van het oorspronkelijke
en onszelf tot weg zijn.
Eenmaal één baan geworden
reizen we van alfa naar omega.
Uit: jij bent gekomen om te blijven van claire vanden abbeele
Zaterdag 6 september 2008
broken wings...
Het keerpunt
is nooit
een plaatsnaam
een datum
een vrouw...
het is een ovale lijn
die ongemerkt
langzaam
maar onomkeerbaar
op een dag
alles anders laat lijken...
Stef Bos
Donderdag 4 september 2008
Piekermonster
Je bent in een touwtrek-gevecht met een monster.
Dat monster staat symbool voor alle negatieve omstandigheden, gedachten en gevoelens die jou teisteren.
Tussen jou en het monster is een bodemloze kuil, waar je in valt als je verliest.
Als je toegeeft aan je gedachten en gevoelens en de situatie niet te lijf gaat, verlies je immers de controle en zul je in de kuil vallen.
Maar hoe harder je trekt, hoe harder het monster trekt.
Hoe meer je probeert om te strijden, hoe zwaarder de strijd in feite wordt.
Het gaat er in dit geval dus om dat je het touw loslaat en niet dat je de strijd probeert te winnen.
Donderdag 4 september 2008
voor M...
Een kaarsje voor een vrouw die ik heel erg bewonder…
Het verleden bracht haar veel verdriet en pijn….
En toch blijft ze vooruit kijken en vechten voor een nieuw bestaan…
Ook al weet ze dat dit niet gemakkelijk zal gaan…
Haar doorzettingsvermogen, wil, durf, en ook haar tranen…
alle komen ze voorbij…
Voor mij is zij het voorbeeld waar ik naar opkijk…
Samen streven we naar een beter leven…
Mijn wens voor haar: een voorspoedige genezing,
zodat ze de hele ellende voor altijd achter zich kan laten...
Bedankt, mijn engel, voor de vriendschap en steun...
Woensdag 3 september 2008
HEBBEN - ZIJN
Ze stonden beiden op het bord geschreven:
het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,
de ene werkelijkheid, de andere schijn.
Hebben is niets, is oorlog, is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven die dingen uitgeheven,
vervuld worden van goddelijke pijn.
Hebben is hard, is lichaam, is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.
Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,
is kind worden en naar de sterren kijken
en daarheen langzaam worden opgelicht.
geschreven door Ed Hoornik