Archief

 

Naam:  Peter Beliën

Gemeente:  Heusden-Zolder

Geboortedatum:  07/10/1970

Geboren te:  Hasselt

Sterfdatum:  03/07/2007

Peter BELIËN

ECHTGENOOT VAN Ilse HASEVOETS PAPA VAN Daan

Werknemer Panasonic Belgium Lid van klimzaal Olympia

Geboren te Hasselt op 7 oktober 1970 en overleden in het Salvatorziekenhuis, omringd door zijn familie op 3 juli 2007.

Dit melden u met droefheid:

Ilse HASEVOETS zijn echtgenote

Daan zijn zoontje

Constant (†) BELIËN

Frits en Simone BRUCH-VANDENBORN zijn ouders

Hugo en Maria HASEVOETS-DRIESMANS zijn schoonouders

Bruno en Sandra REMELS-BRUCH

Kelly

Jimmy en Myriam BRUCH-HUFKENS

Sven, Sam, Jessy en Yenten

Kris en Miek VANOLST-HASEVOETS

Kobe, Line en Anne

Davy en Nele JONET-HASEVOETS

Fien en Noor

zijn zus, broer, schoonzussen en schoonbroers

De families BELIËN, HASEVOETS, VANDENBORN en DRIESMANS

Met dank aan dokters en verplegend personeel van het Salvatorziekenhuis.

Jaarlijkse open stage: "Calming the spirit"

De weergoden zijn ons gunstig gezind dit jaar…  (of toch een beetje…) Dus de chi kung stage kan doorgaan op de afgesproken locatie… het Schulensmeer..

Ik ben er al vroeg aan met de bedoeling nog een beetje tai chi te oefenen vóór de anderen er zijn … maar ik ben niet alleen zo vroeg… geen erg… samen oefenen is ook fijn… nog een stukje wandelen en dan ontmoeten we de anderen op de parking.

We gaan samen op weg…

Lydie heeft goeie cheng vandaag… onder een grote wilgenboom die met zijn takken ons allen lijkt te omarmen doet ze haar verhaal…

En weer gaan we op weg…

Dit keer met de opdracht al onze zintuigen te gebruiken… dit is een openbaring voor mij: ik jog hier wel eens vaker… maar als ik zo rond het meer draaf heb ik alleen maar oog voor het pad… (2x op je gezicht vallen en je leert wel dat je moet uitkijken waar je je voeten zet!!!)

In tegenstelling tot de zee (luid, eisend, trekkend…overweldigend) is het meer stil en rustgevend… Het is, was en zal er altijd zijn… voor mijn gevoel… het geeft leven aan plant en dier… en ook ik voel me erdoor gevoed… Regen, zon, kou, warmte… we hebben het allemaal mogen ervaren vandaag…

Al onze zintuigen kwamen aan bod…

Daarna oefenen we Snake Hands en Straight Hands…en is de voormiddag voorbij eer we het goed en wel beseffen… jammer… (een volgende keer mag het voor mij gerust een ganse dag duren…) ik ben nu eenmaal langzaam van begrip…

Bedankt iedereen…

Thanks for letting me stop and smell the roses…

TAICHI STAGE

Thema: Gehoorzaamheid

31-05-2007

Het heeft nogal wat voeten in de aarde gehad voordat deze mama kon vertrekken !!!

Man en kinderen voelden zich in de steek gelaten en ook ons moeder was niet blij…

Enfin, op de afgesproken tijd sta ik gepakt en gezakt (heb natuurlijk veel te veel bij) op de afgesproken plaats op mijn passagiers te wachten… maar alleen Rob komt opdagen… de andere twee zitten al vast in de file voor het klaverblad van Lummen… Met een half uur vertraging kunnen we dan toch vertrekken en alle bagage zit er nog in ook… (dankzij de grote auto van mijn schat…)

Tot na Brussel kunnen we vlot doorrijden… maar dan staan we opeens stil… een ongeluk nabij Ternat is de oorzaak van de file… en we verliezen er een uur… Tijd genoeg om mijn passagiers een beetje te leren kennen dus… Rob kende ik al…  Hilde zou mijn dochter kunnen zijn en Maurice blijkt bijna familie…(zijn broer is mijn oom…) gesprekstof genoeg dus… en de sfeer zit er al dadelijk in…

De GPS bleek: ‘La Haute Nonne’ niet te kennen, dus hadden we het straatnummer van de dichtstbijzijnde weg ingegeven en hoopte ik dat Maurice de rest van de weg zou kennen… niet dus… Net als we overwegen om terug te draaien botsen we bijna op Lief die in het midden van de staat taichi staat te doen… zij stuurt ons het juiste straatje in en zo belanden we toch nog als eersten in de gite…. Het is dan bijna 22.00 uur…

We worden allerhartelijkst ontvangen door Nicole, Beatrice en Veronique, (en een nest donzige eendjes…) en krijgen een rondleiding, de kamers worden verdeeld…(wij beslissen dat het kleinste bed voor ons ‘koppeltje’ is… die zijn gewend kort bij elkaar te slapen…) Marie-José, Marina, Myriam en Ilse hadden al een optie genomen op de zolder, Josie en ik nemen de blauwe kamer en Hilde en Marleen de overblijvende ruimte. De mannen krijgen de kamer in de ‘petite maison’. Iedereen tevreden.

In de keuken staat soep, brood, salade (met bloemetjes!!!) en de heerlijkste quiche’s die ik ooit geproefd heb voor ons klaar…Langzaam druppelt ook de rest van het gezelschap binnen… en uiteindelijk ook Suzy en Filippe…Moe en voldaan trekken we naar ons bedje… Lief en Walter doen de afwas… (de schatten…)

01-06-2007

Vrijdagochtend na het ontbijt vertrekken we naar het strand. Het is een fantastische ervaring taichi te doen met alleen de zee als getuige… het weer is prachtig en alles lijkt veel intensiever… Walter neemt ons mee naar het stulpje van ‘monsieur le juge’, een prachtig plekje verscholen in de duinen…. Voorzien van alle comfort en met een gigantisch uitzicht over de zee, met aan de ene kant cap blanc nez en aan de andere kant cap gris ….. Indrukwekkend…

We oefenen verder op het stand en op de keien…

Ik probeer om de sfeer, de zee, het gevoel… te onthouden… op de één of andere manier op te slaan… ik maak foto’s, film en neem het geluid van de zee op… dit voelt goed… dit wil ik mij later kunnen herinneren….

Tot slot geeft Lief nog een kleine demonstatie (en een klein lesje) waaier vorm… (prachtig) en nemen we het hele (of toch een groot deel) van het strand in beslag om nog een paar keer ieder voor zich deel één te oefenen…

Veel te vroeg is naar mijn zin is het voorbij… en rijden we in colonne naar chez Monique voor het aperitief ….

Bij onze thuiskomst staat ons weer een culinair festijn te wachten… (hier zou ik makkelijk aan kunnen wennen…) met als hoogtepunt het dessert, sommigen likken zelfs hun bord af!!!

Veronique verteld wat taichi voor haar betekend en laat ons een stukje van haar nieuwe show zien… (op computer) het ziet er veelbelovend uit… mij heeft ze overtuigd van haar kunnen… ik zou haar zo te werk stellen als clown…

02-06-2007

Zaterdagochtend word ik vroeg wakker en kriebelt het om te gaan joggen… ook Josie krijg ik zover dat ze met mij mee komt rennen… heerlijk draven door het nog slapende landschap… al valt het ons na een tijdje wel op dat we de hele tijd bergaf gelopen hebben… de terugweg is dan ook zeer zwaar… Weten we ineens dat onze ‘chateau’ op een berg ligt…

Vandaag oefenen we op een klif… een metertje of tien boven het water… mijn hartslag ligt de hele dag een tiental slagen per minuut hoger en ik denk dat mijn angst daarvan de oorzaak is… maar blijkbaar is de yange omgeving de reden…

Beatrice heeft mij haar filmcamera toevertrouwd om wat te filmen, en ik ben doodsbang dat ik er iets aan kapot zou doen… van de zenuwen vergeet ik het kapje van de lens af te halen… maar uiteindelijk blijkt mijn filmpje (Walter die de Yang Lu Chan doet) toch redelijk gelukt te zijn…en kan ik de camera onbeschadigd aan Walter overdragen…

Het is warm (heet) op onze klif, de sanitaire voorzieningen zijn primitief…de grond ongemakkelijk hobbelig en schuin…. En toch is het oefenen fantastisch…

Later gaan we nog naar het strand…op blote voeten in het losse zand kan ik het niet lang volhouden… mijn kuiten protesteren!!! 

Daarna gaat het weer richting Pernod… (en koffie voor deze chauffeur)

Walter wil ons nog iets laten zien… en gewillig rijden wij achter hem aan… in een park brengt hij ons naar een grote bunker… er hangt een sfeer van dood en verdriet…

Komt het daardoor of door de tai chi… ik weet het niet… maar van mijn zorgvuldig opgebouwde muurtje blijft opeens niet veel meer over dan een ruïne van verdriet en schuldgevoel….

Terug in de gite vinden we weeral wat lekkers in de pot…een heerlijke chili con carne… en appeltaart als dessert…

Bij valavond maken we nog een stille wandeling langs de velden… de koeien snappen er niks van… en draven weg…

03-06-2007

Alweer de laatste stagedag…

Nadat we alles ingepakt en gepoetst hebben gaat het weer richting strand…alwaar we nog flink kunnen oefenen op de kicks…

Een passant is bereid een paar foto’s van de groep te maken voor de prijs van een paar Belgische pralines….

Voor mijn plezier doen ze allemaal nog eens de hele vorm… zodat ik het kan filmen… het andere plannetje mislukt…

Lief geeft nog een demonstratie taichi met appeltaart en daarna is het onherroepelijk afgelopen en moeten we terug naar huis…. Jammer…(afscheid nemen is niet mijn sterkste kant…en ja ik weet dat ik moet loslaten…)

Stage gelukt of niet… het is voor mij in elk geval een onvergetelijke ervaring geworden… Bedankt iedereen… Myriam, Marie-José, Hilde, Ilse, Marina, Rob, Maurice, Suzy, Marleen, Filippe, Veronique, Beatrice en Nicole, en vooral Josianne, Lief en Walter…

Bij het eerste benzinestation op Belgische grond maken we een hoognodige sanitaire stop… en wie ontmoeten we daar?  Ons Marie-José, Myriam Ilse en Marina….

Proost op Wuwei….

This picture shows a line of friends

facing the immensity of ocean waves.

Alone they might be washed away,

but together they stand strong.

Thank you each for holding my hand somewhere along the way when I was facing a wave of my own.

I hope you will reach for my hand when your own wave threatens.

All of us,

Old and young,

Near and far,

Hold special memories of good times we've shared.

We've had our share of hard times when our friends were there to make us feel better.

We've shared...

our hearts,

our time,

our secrets ,

our fears,

our hopes

and our dreams.

Let us never break the chain of friends!

Bedankt iedereen....