Zondag 3 juni 2007
Josée ????
The four agreements
1. be impeccable with your word, speak with integrity and say only what you mean.
2. don’t take anything personally, nothing others do is because of you, it simply reflects their own life experiences and the training they received when they were children.
3. don’t make assumptions, find the courage to ask questions and express what you really want, communicate as clearly as you can, and don’t become attached to preconceived ideas of what should happen.
4. always do your best, then never second-guess yourself or look back with regret.
Het leven is een beetje zoals surfen. Ik heb geen idee hoe diep de zee is, waar de stroming me naar toe voert, hoe hoog de golven zullen zijn, of hoe krachtig de wind. Maar het water draagt me, en ik ga waar het me naartoe brengt. Ik zal onvermijdelijk af en toe van de plank vallen. En dat zal pijn doen. Maar ik weet ook dat ik er weer op zal klimmen en verder zal surfen….(Isabel Allende)...
ook al lijkt het gras elders groener, het is en blijft gewoon gras, dat elke week gemaaid moet worden en waarin onkruid groeit dat je moet uittrekken……
ik ben maar een stofje in de lucht... 
niet beroemd of berucht... 
een hoopje gevoelens... 
een bergje gedachten... 
een stukje leven... 
een beetje verstand....
ik ben maar een stofje in de lucht... niet beroemd of berucht... een hoopje gevoelens... een bergje gedachten... een stukje leven... een beetje verstand.... Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 3 juni 2007
zelfs onderweg....
Dinsdag 29 mei 2007
lettersoep
Er gebeuren rare dingen met mijn soep…
Vrijdag 25 mei 2007
Gedachten
|
Gedachtenspinsels
Als dingen tegenzitten, als je je niet goed voelt, als je twijfel je verscheurt, als zorgen je gedachten bepalen, als pijn jouw deel is, bedenk dan dat alles een illusie is, en tijdelijk, en dat je veel vermag om het anders te maken of anders te beleven. Al is het dan nog niet verdwenen, als het maar niet meer de bepaler van je leven blijkt, zou 't de moeite waard niet zijn om het te proberen, alleen al daarvoor? Is dat geen aanwinst?
Gedachten zijn energie. Elke gedachte beïnvloed jou, je omgeving en zelfs de wereld. Een groep met gelijkgestemden bij elkaar vormen één gedeelde gedachte, een sfeer. Nog meer gelijksoortige gedachten tezamen en je kan spreken over mentaliteit, een instelling. De gedachten van velen over langere tijd kun je geest noemen. Of misschien wel God. Met elkaar, 6 miljard, maken wij onze aarde en geven er vorm aan, net zo goed als dat we dat elk afzonderlijk voor onszelf doen. ... Nou, dus.. ... Dan moeten we dingen kunnen veranderen, toch? Door positief te denken, te mediteren, bidden of hoe je 't ook noemt? ... Dus.. wat let ons? ... Wachten we op bewijs? En wat als dat bewijs wordt geleverd. Wat nu, als het wél zo is? Heb je dan geen enorme spijt dat je niet eerder mooie dingen bent gaan denken? Is het niet zo dat het niet uitmaakt of je er in gelooft, maar dat het toch wel gebeurt?
Dus wat maakt het uit dan?
Ik zat er zomaar aan te denken en kom.. ik geef het door.. ben de moeilijkste niet.. |
Vrijdag 25 mei 2007
Oefenen, oefenen, oefenen!
|
|
Vrijdag 18 mei 2007
Tai Chi Fan
Via deze link kan je een filmpje bekijken over de waaiervorm…
http://www.youtube.com/watch?v=D5RzZC0aB6I
Lijkt het een beetje op onze vorm?
Vrijdag 11 mei 2007
|
Er was eens een man die last had van zijn ogen, dus ging hij naar de oogarts. “Wat is er aan de hand?” vroeg de oogarts. De man zei dat zijn ogen de laatste tijd slechter werden. “Met name als ik moe ben, of als het licht niet zo goed is.” Zei hij. Op dat moment onderbrak de oogarts zijn patiënt, pakte de bril van zijn eigen neus en gaf hem aan de man: “Ik draag hem nu al tien jaar en ik zie er fantastisch door. Je kunt hem meteen ophouden want ik heb er thuis nog een en ik kan me voorstellen dat dit voor u een ontzettend vervelend probleem is waar u meteen vanaf wilt.” Tevreden over zichzelf en zijn aanbod leunde de oogarts achterover en keek de man vol verwachting aan. Die keek terug door de bril, althans dat probeerde hij, maar merkte toen dat hij nu nauwelijks meer iets zag. In de richting van de vage schim die de oogarts geworden was, zei hij: “Sorry, maar dit helpt niet, integendeel, het maakt mijn probleem alleen maar erger.” “Hoe bedoelt u?” zei de oogarts licht geïrriteerd. “Dat kan niet, zelf draag ik die bril al jaren en hij heeft mij altijd uitstekend geholpen. Ik ben nergens zonder mijn bril en toch sta ik hem aan u af, omdat ik het zo akelig voor u vindt dat u met dit probleem zit. Ik wil dat best voor u doen, maar dan moet u zelf wel een beetje meewerken.” “Dat probeer ik ook wel,” zei de man, “maar ik zie echt helemaal niks door dat ding.” Dit was te veel voor de oogarts. Met een kordaat gebaar nam hij de bril van de neus van zijn patiënt, zette hem weer op zijn eigen hoofd en zei afkeurend: “U wilt gewoon niet geholpen worden en u bent nog ondankbaar ook. Terwijl ik zo mijn best heb gedaan om u te helpen.” De stemming was niet echt hartelijk toen de mannen afscheid van elkaar namen.
Annette Heffels |
Woensdag 9 mei 2007
ZWAARD
|
Een zwaard…
Hier werd ik toch even stil van… Ik waardeer dit grote gebaar heel erg… Vind dat ik niks gedaan heb om een zodanig groot gebaar te verdienen… Mijn dank is dan ook zeer groot…
Bedankt Walter…
|
Maandag 7 mei 2007
Alken kermis
|
Kermis in Alken…. Als kind betekende dat: nieuwe kleren, een strik in mijn haar, centjes in mijn zak…. En dan samen met broers en zus, Ma en Pa de anderhalve kilometer tot in het centrum wandelen… Het geld brandde in mijn zak… eendjes vissen, touwtje trekken, en later de botsauto’s en de rups… en natuurlijk ook het lunapark… de lichtjes, de felle kleuren… Ma ging met de kleintjes naar de molentjes, Pa ging meestal een kermispintje drinken met de nonkels, en wij, de groten, mochten het terrein allen verkennen… in de veilige wetenschap dat Pa en Ma niet ver weg waren en vooral dat we nog bij Pa terecht konden voor wat extra’s…. In mijn tienerjaren veranderde er niet veel, we kregen nog steeds nieuwe kleren… en ik wilde geen strik meer in mijn haar… de centjes gingen nu in een handtasje en Pa was nog wat nadrukkelijker in de buurt om de jongens bij mij en mijn vriendinnen weg te houden…. We mochten ook één kermispintje meedrinken… Twee keer per jaar bleven wij de kermis bezoeken…de eerste zondag van mei en de laatste zondag van augustus… Nadat de (klein-)kinderen kwamen werd de groep kermisgangers steeds groter… en er kwam ook een attractie bij: de bulldozerkraam ! Als het kleine grut uitgespeeld was verzamelden we bij het bulldozerkraam van meneer Greif, en legden we met zijn allen beslag op alle toestellen… meneer Greif zag ons graag komen… we kregen ook altijd extra jetons van hem en bij de puntentelling keek hij ook niet zo nauw….. alle kleinkinderen kregen wel wat van hem… Door de jaren heen bleven we meneer Greif en zijn kraam trouw… en werd meneer Greif: Mario…
De laatste jaren wilde ons Ma ook weer naar de kermis en ook weer naar Mario… daarvoor kwam ze zelfs uit haar rolstoel… om nog even te kunnen spelen… en besefte ik hoezeer ik moest genieten van deze momenten… puur genieten… en proberen het gevoel vast te houden… elke keer weer…. Want misschien was het de laatste keer dat ons Ma mee kon…. Gisteren stond de dochter alleen in het kraam van Mario… Mario was drie maanden geleden overleden aan de gevolgen van longkanker….
Hold on to people, they are slipping away …. (Moby) 06-05-2007  |
Zondag 29 april 2007
Die welt ist meine weld
|
Da sind sie wieder. Plaudernd, lachend, frölich. Sie treten in meine Weld, wie Zuschauer in ein Theater. Sie wollen eine Komödie sehen. Nicht etwa ein Drama. Keiner von ihnen merkt, das es nur ein Spiel ist. Ein dummes, kleines Spiel, das ein Teil von mir geworden ist. Die Gefühle zu überspielen. Lachen, wenn man weinen will. Die Welt, ein Theater. Nie werden sie hinter meine Maske schauen. Sie ist ihnen zu schwer, zu schwer zu erkennen. Wie oberflächlich die welt doch ist. Die Welt. Nein, ein Theater……… |
Zaterdag 28 april 2007
of ligt het aan de vertaling?
|
Misschien hebben we het verkeerde boek opgepakt en moeten we er eerst achter zien te komen wat we nu eigenlijk aan het lezen waren. Of bekijken we ons boek met andere ogen en komt het hele verhaal ons niet meer geloofwaardig voor?
Uit: ”Schaduwkind” van P.F. Thomése |
Zaterdag 21 april 2007
Grafrede...
|
Donderdag 12 april 2007
De katjes in het donker knijpen
Gisteren heb ik nog een nadeel van het vele verhuizen ontdekt… blijkbaar kennen mijn dochters de Nederlandse taal toch niet zo goed als ik dacht…
O ja, ze spreken perfect beschaafd Nederlands, zonder accent… maar met zegswijzen schijnen ze moeite te hebben…
Boer Bavo, van Miel Cools was op de radio… de vriend van mijn oudste dochter (arabier van Tunische afkomst maar geboren en getogen in België) maakte de opmerking dat hij niet begreep dat GAIA dat liedje nog niet verboden had… zo’n dieronvriendelijk liedje… die arme katjes die altijd maar geknepen werden…
Ik vroeg mijn dochter om haar vriend effe uit te leggen wat die tekst betekende en tot mijn grote verbazing wist zij het ook niet…. Ze dachten beiden dat de katjes mishandeld werden… ook dochter nummer twee wist het niet…
Hoog tijd dus om ze wat bij te spijkeren wat betreft Vlaamse spreekwoorden en gezegden…
Eerste les : lees de tekst van boer Bavo eens goed….
|
Boer Bavo (Miel Cools / Bert Broes)
Boer Bavo bebouwde plichtelijk zijn land Hij betaalde belasting aan’t vaderland Hij ging elke zondag naar de mis Hij was op elke begrafenis Hij zetelde in de gemeenteraad Hij gold als een toonbeeld van orde en maat Hij zorgde voorbeeldig voor zijn gezin Hij sprak vol lof over zijn boerin In zeden en zaken zo solied Een tweede boer Bavo was er niet, maar
Bavo kneep de katjes in het donker Hij kneep de katjes bij nacht Hij kneep ze bij nevel, bij sterrengeflonker Hij kneep ze, maar kneep ze zacht En was er eens eentje dat weende of riep Geen mens die het hoorde of zag Boer Bavo kneep katjes in het geniep En ploegde zijn veld bij dag
Boer Bavo was lid van de kerkfabriek Hij zorgde voor kaarslicht en voor muziek Hij droeg een fakkel in elke stoet Hij heeft elke vastentijd geboet Hij was een voorman, een ijveraar Hij ijverde vurig het ganse jaar Hij heeft zich stug elk plezier ontzegd Het hoofd rechtop en de blik onthecht Boer Bavo was waarlijk zo solied Een boer zoals men er zelden ziet, maar
Bavo kneep de katjes in het donker Hij kneep de katjes bij nacht Hij kneep ze bij nevel, bij sterrengeflonker Hij kneep ze, maar kneep ze zacht En was er eens eentje dat weende of riep Geen mens die het hoorde of zag Boer Bavo kneep katjes in het geniep En ploegde zijn veld bij dag
De eeuwigheid piepte op een kier Boer Bavo werd vreedzame rentenier In een herenhuis dichtbij de kerk Vanwaar hij de plek zag voor zijn zerk Het werd een lijkmis vol pracht en praal De katjes waren er allemaal Ze luisterden stilletjes naar het sermoen Ze weenden, maar konden er niets aan doen Ze hadden om Bavo zo’n verdriet Hij was zo zacht en toch zo solied, want
Bavo kneep de katjes in het donker Hij kneep de katjes bij nacht Hij kneep ze bij nevel, bij sterrengeflonker Hij kneep ze, maar kneep ze zacht De katjes kochten een grote tuil En knikten uit allemacht
Toen de schepen zei bij d’ open kuil Bavo ijverde dag en nacht |
Vrijdag 30 maart 2007
Geen Pasen.... dit jaar....
Om praktische redenen is pasen uitgesteld.
Dank voor jullie begrip,
Joris de Labrador
Dank voor jullie begrip,
Joris de Labrador
Woensdag 28 maart 2007
ook ik ontkom er niet aan....
Donderdag 22 maart 2007
'˜Internationale dag ter bestrijding van alle vormen van rassendiscriminatie'
|
Zaterdag 17 maart 2007
Zes Oerang Oetangs
|
Zondag 11 maart 2007
Hoog eten...
|
Diner van op de euromast in Rotterdam… Zo lust ik er nog wel één… |
Zaterdag 10 maart 2007
LENTE
|
Op een dag als vandaag zou ik willen dat ik kon schilderen… Of dichten… of zingen… Maar bij gebrek aan talent maak ik maar gebruik van mijn camera-tje en de teksten van een ander om het gevoel van de lente proberen vast te houden…
Gelukkig zijn er nog zekerheden in dit leven….: na elke winter komt er altijd weer een lente…
Getting some while I'm still young Ooh I'm walking in the sun Taking life just as it comes I won't have anyone stop me from having fun
Last night, I heard it said You know these days you're better of dead When you're not living Now that's some good advice
Stuck in the same routine, Gettin' through the day on caffeine It makes you wonder Now is this paradise?
As far as I'm concerned I'm not concerned I might be broke but I know I won't get burned
Ooh I'm walking in the sun Getting some while I'm still young Ooh I'm walking in the sun Taking life just as it comes I won't have anyone stop me from having fun And I'm cool while I'm soaking up the sun Here goes nothing life's begun I won't have anyone stop me from having fun
Tekst van Reborn |
Vrijdag 9 maart 2007
zoekend en vragend
|