Blue Water: de teksten van Meermin

Dinsdag 5 januari 2010

De twaalfde dag van Kerstmis

On the first day of Christmas
when I brought home my tree,
mytwelve cats were laughing at me.
Op de eerste dag van Kerstmis
toen ik mijn kerstboom thuis bracht,
lachten mijn twaalf katten mij toe.

____________________________________________________________________________

On the twelfth day of Christmas
I looked at my poor tree:
12 cats a-climbing
11 broken branches
10 tinsel hairballs
9 chewed through light strings
8 shattered ornaments
7 half dead rodents
6 fallen angels
5 shredded gifts
4 males a-spraying
3 missing Wise Men
2 mangled garlands
and 12 cats laughing at me.

Due to circumstances beyond our control
there will be no partridge
in a pear tree this year.

Op de twaalfde dag van Kerstmis
keek ik naar mijn arme boom:
12 klimmende katten
11 gebroken takken
10 glinsterende haarballen
9 doorgekauwde lichtkettingen
8 versplinterde kerstballen
7 halfdode knaagdieren
6 gevallen engelen
5 verscheurde pakjes
4 spritsende katers
3 vermiste Wijzen
2 verstrengelde slingers
en mijn 12 katten lachten mij toe.

Door onvoorziene omstandigheden, is er geen patrijs in de perenboom dit jaar...

Kortom: hoog tijd de kerstspullen op te bergen tot de volgende keer!

Opnieuw mijn dank aan Bagheera voor het doorsturen van de tekst!

Geschreven door Meermin om 00:57 Reageer op dit bericht

Maandag 4 januari 2010

bedenking 20

Leven: in de wachtkamer zitten tot jij aan de beurt bent.

bedenking 20 bis

leven: wat anders doen dan zitten wachten
tot jij aan de beurt bent.

Geschreven door Meermin om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 3 januari 2010

bedenking 19

oud zijn: verstrikt in het eigen verleden leven.

Geschreven door Meermin om 04:07 Reageer op dit bericht

Zaterdag 2 januari 2010

Zonsopgang 2 januari 2010

Als dan de nacht uitdooft,

samen met de vuurgouden warmte van kachel en kaars,

likt een eerste grijze mistsliert

voorzichtig proevend aan het raam,

bemerkt geen belemmering

en zo sijpelt het nu roze licht, aarzelend nog,

van over de bergkam naar binnen,

onthult geen sneeuw,

maar fragiele ijskristallen die laag na laag

het tedere landschap bedekken

en later dan, weerspiegelt zich de hemelsblauwe lucht,

enkel hoge wolkenflarden met zich meedragend,

in het sombere denken,

verjaagt het

en legt zich, ongevraagd maar gewenst,

in de geest te rusten.

Zijn smaak, niet onbekend,

maar niet verwacht,

verspreidt zijn zoetheid

tot volheid en vreugde.

Nu mag het nieuwe jaar beginnen.

Geschreven door Meermin om 10:44 Reageer op dit bericht

Dinsdag 29 december 2009

Afvaart van de Lesse

De dag voor de proclamatie in juni 1984 hadden enkele collega's het lumineuze idee voor collega's en leerlingen op vrijwillige basis een afvaart van de Lesse in kayaks te organiseren. Mijn eerdere afvaarten waren gelukkige herinneringen en ik aarzelde dan ook niet mij in te schrijven. In de bus zocht iedereen een partner uit met wie hij of zij in de boot zou komen te zitten. Collega "Franske" wilde wel bij mij in de boot. Frans was erg klein en tenger van gestalte, reden waarom eigenlijk niemand hem Frans noemde, nee, hij was Franske. Nu kan je mij veel noemen, maar klein en tenger zijn geen adjectieven die bij mijn verschijning passen. Ik schat dat ik zo'n 20 cm groter en zo'n 30 kilo zwaarder was dan Franske.

Wie ooit in een kayak heeft gezeten, weet dat de zwaarste persoon achterin gaat zitten, zodat de boeg zijn snuit niet in of onder het water boort. Als vanzelfsprekend nam ik dus de achterste plaats; Franske parmantig voor mij. Tot aan het kasteel stroomt de Lesse redelijk snel en de boot werd mooi meegetrokken, af en toe een lichte peddelslag was voldoende om de kayak op koers te houden.Aan het kasteel komt de eerste barrage: een kleine kunstmatige waterval, met een niveauverschil van ongeveer twee meter. Op het kasteel staan gewoonlijk mensen te kijken naar de ongelukkigen die bij het 'nemen' van de barrage, water scheppen en kantelen. Maar als ancien wist ik dat de kunst eruit bestaat goed recht in de stroom van de waterval te gaan liggen en verder vooral niets te doen om de kans op omkiepen tot een minimumu te beperken, want ook op de warmste zomerdagen is het snelstromende water ijs- en ijskoud. Franske hield dus net als ik zijn peddel omhoog, nadat wij met wat gemaneuvreer de boot recht voor de stroom gekregen hadden. De voorgangers die de barrage reeds genomen hadden, stonden op het eilandje erachter uit te kijken naar de volgers. Sierlijk als een zwaan glijdt de kayak over de waterval heen, doch in het turbulente water erachter, schepte de kayak toch nog water. De stabiliteit was onmiddellijk weg. "Neem jij mijn peddel?" Franske zit nu met twee peddels boven zijn hoofd voorin in de boot. Ik stapte vliegensvlug uit in ijskoud water dat tot onder mijn oksels reikte en begon de kayak mét Franske en de peddels er nog in naar het eiland te slepen, waar de reeds aangekomen collega's dubbel staan van het lachen. Dat hadden ze beter niet gedaan, want van weeromstuit begin ik ook te lachen, nee, te schateren en heb geen kracht meer de boot tegen te houden. Mijn benen worden onder mij uitgezogen door de kracht van het water en mij vastklampend aan de boot, nu tot aan mijn nek in het water, word ik met de boot een eind meegesleurd. Uiteindelijk worden we door helpende handen op het eiland getrokken. Gezamenlijk draaien we de kayak om, zodat we redelijk watervrij, hoewel Meermin verre van droog, de tocht kunnen voortzetten.

Op het stuk na het kasteel stroomt de Lesse heel wat minder snel en peddelen is de boodschap. Maar Franske heeft nog een verrassing in petto; hij blijkt een goede ornitholoog te zijn. In de omringende bossen ontdekt hij het ene wonderdier na het andere. Wijzend met zijn peddel, roept hij opgetogen: "Daar, DAAR!! een groene... weet-ik-nog-veel" Ik zie enkel zijn niet in het water gedoopte peddel en brom antwoorden als, "Wow, zeg, dat jij dat zo weet!" of "Ja, ja, nu heb ik hem ook gezien!" Het peddelen houdt mij enigszins warm na de onvrijwillige onderdompeling.

Bij de aankomst uit Franske zijn verwondering over het feit dat hij zo DROOG gebleven is gedurende deze afvaart. Met al zijn vogelkennis beseft hij niet dat water de neiging heeft naar het laagst liggende punt te vloeien en in de kayak was dat de plaats achterin, waar IK zat. Tijdens de hele afvaart heb ik dus met mijn billen in ijskoud water gezeten...

Maar softie, die ik toen al was, heb ik Frans niets over mijn nattigheid en de kou verteld. Hij verkeert waarschijnlijk nog steeds in de mening dat Meermin en hij dankzij zijn fantastische prestatie een zo snelle en vooral droge afvaart hadden. Dat zij domweg uit de kayak stapte midden in de rivier, tja... dat is zoiets wat je enkel van een vrouw kan verwachten!

De volgende dag op de proclamatie kon je ondanks de nette kleren nu, de kayakers er zo uithalen. Zij strompelden verdacht stijf naar de gereedstaande stoelen.

Geschreven door Meermin om 22:25 3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 29 december 2009

Gelukkige rimpels

Dit verhaal begint bijna 30 jaar geleden. Ik was getrouwd en latere ex en zijn moeder drongen erop aan dat ik naar een schoonheidsinstituut zou gaan. De dochter van een politieke kennis was er net een begonnen...Na de nodige tegenstribbelingen ging ik er voor het eerst heen en kwam tot de verrassende ontdekking dat de behandeling o.a. een bijna een uur durende gezichtsmassage inhield. Zoon, een baby nog en bij mij op mijn vrije dag, nam ik mee. Hij deed zijn middagdutje, liggend op mijn buik, terwijl ik genoot van de massage en de kabbelende stem van de specialiste. Ik zal haar maar Wendy noemen, want haar eigenlijke naam ben ik kwijt.

Wendy vertelde dat rond je 30ste de rimpels begonnen die later blijvend te zien zouden zijn. In een tijdschrift had ik dan weer gelezen dat rimpels meestal de vorm aannamen van je normale gelaatsuitdrukking. Voorbeelden daarvan zag ik bij mijn ouder wordende collega's genoeg. Wilde ik ik die omlaagtrekkende misnoegde rimpels of die omhoogtrekkende lachende rimpels? Na het exposé van Wendy besefte ik dat er geen tijd meer te verliezen was. Ik moest snel en wel liefst nu beginnen aan het aanleggen van de lachende rimpels. Vanaf die dag lette ik erop een vriendelijk gezicht op te zetten en vooral heel veel te lachen, tot het een gewoonte werd. Ook in de meest penibele en vervelende situaties gebeurt er meestal nog wel iets grappigs, waarom kan gelachen worden.

Tegenwoordig bestudeer ik grondig foto's van mijn gerimpelde gezicht om te zien of ze ook daadwerkelijk omhoog gaan. Daarbij heb ik een belangrijke ontdekking gedaan! Met ouder worden blijven nieuwe rimpels sneller in het gezicht staan. Ze kunnen zelfs bestaande neertrekkende rimpels 'overlappen' en verdoezelen. Ouder worden? Wat een zegen! Je hebt geen dertig jaar meer nodig om gelukkige rimpels in je eigen gezicht te boetseren.

Geschreven door Meermin om 16:26 Reageer op dit bericht

Maandag 28 december 2009

Even gedaan met Kerst

Het is vier uur 's middags. Om middernacht sterf je.

Wat zou JIJ nog doen in de laatste acht uren van je leven?

Dit is wat IK zou doen:

- een laatste mail sturen aan de mensen die ik oprecht liefheb en hun danken voor wat ze mij gegeven en geleerd hebben in mijn leven.

- een laatste mail sturen aan de mensen die ik niet langer liefheb, maar wiens adres ik nog steeds bewaar, en hun danken voor wat ze mij, ondanks onze meningsverschillen, gegeven en geleerd hebben in mijn leven.

- het lievelingsgerecht opwarmen en opeten,
dat ik voor noodgevallen in de diepvries bewaar.

- Elke kat afzonderlijk bij mij op schoot nemen en hen aaien en knuffelen.

- Nog een keer luisteren naar "Tristesse" van Chopin.

- Die ene, zo prachtige passage in mijn lievelingsboek herlezen.

- nog een keer buiten staan en zien hoe de zon onder de horizon zakt.

- de sterren zichtbaar zien worden.

- naar bed gaan in het geruste gevoel dat alle belangrijke dingen gedaan zijn.

- in slaap vallen en hopen dat ik voor middernacht niet meer wakker word.

En JIJ?

Geschreven door Meermin om 17:13 Reageer op dit bericht

Maandag 28 december 2009

De vierde dag van Kerstmis

Tromgeroffel..........................hier is dan de enig juiste oplossing van de tien kerstliederen:

1. De herdertjes lagen bij nachte.
2. Hoe leit dit Kindeke hier in de kou.
3. Er is een roos ontsprongen.
4. Herders, Hij is geboren.
5. Maria die zoude naar Betlehem gaan.
6. Er is een Kindeke geboren op d'aard.
7. Stille nacht, heilige nacht.
8. 't Is geboren het godd'lijk Kind.
9. O Kindeke klein.
10. Midden in de winternacht.

Het cadeautje vandaag is deze site, waarop u zowel de muziek als de volledige tekst van de liederen kunt vinden:
http://home.wxs.nl/~smets039/kerstlied.html

Geschreven door Meermin om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 27 december 2009

De derde dag van Kerstmis

Nog niet kerstmoe? Test dan nu uw kennis van nederlandstalige kerstliederen.

De vraag is simpel: Geef de titel van het lied, waaruit deze tekst komt:

1. Zij hadden hun schaapjes geteld.
2. Speelt een zoet liedeke voor dit teer lammeke.
3. Uit Jesse 't leven nam.
4. Haast u naar Betlehem.
5. Aan 'n huizeke zullen wij rusten.
6.'t Kwam op de aarde voor ons allemaal.
7. Jezus, de redder, ligt daar.
8.Komt herders, speelt op uw feestschalmeien.
9.Wordt arm en hulp'loos, draagt een kruis.
10. Elke vogel zingt zijn lied.

Antwoorden mogen bij reacties gezet worden enneu... er mag afgekeken worden.

Wie, o wie slaagt erin (met of zonder hulp van anderen) ze alle tien te vinden?

De antwoorden worden op de vierde dag van Kerstmis gegeven.

Geschreven door Meermin om 02:57 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 26 december 2009

De tweede dag van Kerstmis

Enkele tips om u niet schuldig te voelen bij het (te) vele eten en drinken tijdens de kerstperiode:



1. Wanneer niemand ziet wat u in uw mond stopt, heeft het geen calorieën.
2. Drink een dieetdrankje bij het snoepen, dat zorgt voor het nodige evenwicht.
3. Wat je staande in je mond propt, telt niet mee.
4. 'Stressed' is desserts achterste voren gespeld.
5. Eten dat je van iemand anders bord eet, telt niet mee.
6. Stukken koekjes bevatten geen calorieën; door het breken ontstaat er
   een calorielekkage.
7. Voedsel voor medicinale doeleinden bevat geen calorieën. Tot die categorie
    behoren  o.a. chocolade voor de energie, likeurtjes, cake en roomijs.
8. Wanneer u niet alleen eet, tellen calorieën niet mee, op voorwaarde dat u
     allen dezelfde hoeveelheden opschrokt.
9. Snoep en eten tijdens het t v-kijken hebben weinig calorieën; zij horen bij het
    vermaak en maken daarom geen deel uit van uw persoonlijk benodigde
    brandstof.

Geschreven door Meermin om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Archief