eigenheid

nergens
vind je een tapijt zo mooi
geurig zacht
kleurenpracht
oogverblindend mooi
je durft het haast
niet te betreden
bedwelmende geuren
knisperend geluid
ik sta alleen op mijn tapijt
wie heeft dit gemaakt ?
niet te geloven
dat dode bomen
zoveel moois kunnen geven  ...

als bloemblaadjes zo fijn
koester ik jouw vriendschap
elke dag
telkens weer
verschijn je voor mij
in zonlicht of
in regen
je bent er
je maakt me blij
laat me genieten
van jouw leven
laat me wenen
in jouw verdriet
vriendschap
het sijpelt via jouw scherm
mijn leven in
jouw eenvoudig getik
op enkele toetsen
maakt mijn dag goed
jij,  mijn digitale vriend
ik ben steeds blij
je 's morgens te zien  !

de waterval van mijn leven
begonnen als een
stroompje water zo klein
rustig kabbelend
langs dalen
naar rivieren
soms kalm
soms krachtig en fel
almaar zoekend
water vindt steeds zijn weg
luid galmend
weerkaatsend
mijn waterval heb ik gevonden
maar stort mij nog niet neer
nu langzaam kuieren
op de regenboog
in zonlicht
tussen de spatten waters heen   ...

vanavond
zal ik dansen
ik voel me vrij en blij
overgeven aan muziek
wiegen op het ritme
lichaam los
oude melodie
of nieuwe geluiden
het doet er niet toe
ik ga dansen
springen
handen in de lucht
wiegen met de heupen
ja ik ga dansen
met mijn nieuwste kleedje aan  !

kan dit zijn
dat beetje geluk
dat zo vaak aan mij voorbijging
dat beetje vriendschap
vaak ver te zoeken
dat beetje liefde
nipt aan mij ontsnapt
mag ik nog geloven
op een mooie dag voor mij
twee sterke armen om me heen
liefdevol
samen
eenvoudig gewoon
kijkend naar die vogel in de lucht
weten dat wij één zijn
in dit stukje prachtige natuur   ...  

kan dit waar zijn
eerste witte stipjes
flinterdun tapijt
onverwacht
stil in de nacht
over ons heen gekomen
fijn dekentje
nog hemels wit
onbetreden
even genieten
voor het eerst dit jaar
eerste sneeuwvlokje
kunstwerk
van hierboven   ...