winter

even rust nemen
armen en benen
laten hangen waar ze zijn
weggestopt in warm hoekje
rust en slaap
iedereen heeft het nodig
ik lag opgekruld
wilde even niet mee
liet alles voorbijgaan
een donker dipje
zoekend naar warmte
en heerlijke rust
eindelijk
kom ik terug een beetje wakker
begin langzaam aan opnieuw
zal nog niet springen en dansen
maar ik ben er weer    ...

oma's muts
heerlijk zacht en warm
kwam onverwacht
uit het hoekje van de zolder
moederlief
kon mijn hoesten niet meer aanhoren
bont of niet
jij zal dit dragen
nu loop ik er niet mee te koop
de muts is al vele jaren gedragen
dankbaar
alsof ik mijn sinterklaas kreeg
staat het nu te pronken op mijn hoofd
omalief
wij hadden zelfs dezelfde maat   ...

vandaag een dipje
inspiratie ver te zoeken
beetje neerslachtig
moe van het rennen
wil even stilstaan
vandaag eens alles lezen
wat jullie mij gebracht hebben
ik ben dankbaar
voor jullie teksten en foto's
verstand op nul voor mij vandaag
ik doe het rustig aan
morgen weer beter 

je bent koud
afstandelijk
jouw schoonheid schittert
als een fonkelende ster
in de zwarte nacht
prachtige ijskristallen
omgeven jouw fijn gelaat
zonder uitdrukking
zonder vuur
zonder warmte
ongenaakbaar mooi
trots en statig
ijsprinses
heerseres van koude nachten
maar ik zal je ontdooien
verwarmen
opnieuw die warme gouden gloed
ontdekken
je terug tot leven brengen   ...

we turen naar een
loodzware lucht
zwanger van pakken sneeuw
nog niet te zien
eerste sneeuwvlokjes
her der der
speels en luchtig
koning winter
trots en mooi
toont zijn ijsprinses
glijdend van tak naar tak
alles betoverend
in een machtig ijskristal  
winterkoude
laat het je hart niet bevriezen
ontsteek een vuur
geniet
van rustig rode vlammengloed 
beleef die mooie wintertijd
op jouw manier
intens   ...

ik wil elk kind een knuffel schenken
iets om van te houden
iets van hen alleen
een knuffel voor het leven
om overal mee te nemen
zacht, donzig
geurig warm
een steun en toeverlaat
elk kind
arm of rijk
verdient het
om iets bij te houden
al is het nat van tranen
van vreugde of verdriet
gun je kind een knuffel
het gaat een heel leven mee   ...

zonder woorden
eenvoudige stilte
zinderend gevoel
van warmte
diepe gloed
van kloppend hart
ruwe hand
op tere huid
het voelt zo fijn
zo herkenbaar
ogen verstrengelen
intiemste verwachting
naar meer
totdat je uitbarst
van puur geluk   ...

breng kleur in je leven
geef zwart en grijs geen kans
felle warme tinten
donkerrood
helblauw
diepgeel
hartverwarmend groen
oogstrelend mooi
wentel je in een lichte gloed
verwelkom
de mooiste regenboog
bekijk die mooie bloem
neem er de tijd voor
sta even stil
laat je lichaam
die kleuren opnemen
die jij uitstralen zal   ...

stil en zwijgzaam
kom je telkens weer
kollossaal
groots en machtig
na een wervelende dag
kom je binnenglijden
jouw schoonheid
stille kracht
heerst 's nachts over
moeder aarde
ik tuur
probeer te begrijpen
hoe jij bent
je geeft mij rust
innerlijke sterkte
's nachts
zijn wij alleen
jij en ik
mooie maan
omhelst mijn diepste gedachten
leidt mij door de donkere nacht   ...

geluk
broos en breekbaar
als een zeepbel
vol kleur
dartelend door de lucht
ongrijpbaar
speels op en neer
het geeft je kracht
moed om verder te gaan
raak het niet aan
het komt naar je toe
onverwachts
draag het mee in je hart
wees niet overmoedig
koester het elke dag
voor je het weet
spat de bel uiteen
in kleine stukjes
dat je niet lijmen kan   ...

wees jezelf
kijk niet om
luister naar je hart
niet naar loze woorden
van een ander
heb je een doel
ga er voor
kies je eigen weg
durf nee te zeggen
ga tegen de stroom in
leef
durf te leven
te beleven
onthou
het is jouw leven
van jou alleen  ....

nergens
vind je een tapijt zo mooi
geurig zacht
kleurenpracht
oogverblindend mooi
je durft het haast
niet te betreden
bedwelmende geuren
knisperend geluid
ik sta alleen op mijn tapijt
wie heeft dit gemaakt ?
niet te geloven
dat dode bomen
zoveel moois kunnen geven  ...

als bloemblaadjes zo fijn
koester ik jouw vriendschap
elke dag
telkens weer
verschijn je voor mij
in zonlicht of
in regen
je bent er
je maakt me blij
laat me genieten
van jouw leven
laat me wenen
in jouw verdriet
vriendschap
het sijpelt via jouw scherm
mijn leven in
jouw eenvoudig getik
op enkele toetsen
maakt mijn dag goed
jij,  mijn digitale vriend
ik ben steeds blij
je 's morgens te zien  !

de waterval van mijn leven
begonnen als een
stroompje water zo klein
rustig kabbelend
langs dalen
naar rivieren
soms kalm
soms krachtig en fel
almaar zoekend
water vindt steeds zijn weg
luid galmend
weerkaatsend
mijn waterval heb ik gevonden
maar stort mij nog niet neer
nu langzaam kuieren
op de regenboog
in zonlicht
tussen de spatten waters heen   ...

vanavond
zal ik dansen
ik voel me vrij en blij
overgeven aan muziek
wiegen op het ritme
lichaam los
oude melodie
of nieuwe geluiden
het doet er niet toe
ik ga dansen
springen
handen in de lucht
wiegen met de heupen
ja ik ga dansen
met mijn nieuwste kleedje aan  !

kan dit zijn
dat beetje geluk
dat zo vaak aan mij voorbijging
dat beetje vriendschap
vaak ver te zoeken
dat beetje liefde
nipt aan mij ontsnapt
mag ik nog geloven
op een mooie dag voor mij
twee sterke armen om me heen
liefdevol
samen
eenvoudig gewoon
kijkend naar die vogel in de lucht
weten dat wij één zijn
in dit stukje prachtige natuur   ...  

kan dit waar zijn
eerste witte stipjes
flinterdun tapijt
onverwacht
stil in de nacht
over ons heen gekomen
fijn dekentje
nog hemels wit
onbetreden
even genieten
voor het eerst dit jaar
eerste sneeuwvlokje
kunstwerk
van hierboven   ...