ieder heeft zijn kans ...

eenvoudig
stil genietend
als een kind
lentewind
door krullend haar
wipneusje op en neer
geuren van bloemen
blozende wangen
dat is lente
fris en ongeduldig
springen van bloem naar bloem
plotse nieuwe vlinder
tussen het zachtgroen
lentezon
verwarm mijn hart
ontdooi de kilte
laat mij terug leven    ...

geen woorden nodig
klein geluid
haarscherpe blik
ontmoet zachte ogen
liefde nooit gezien
kracht in eenvoud
machtige vleugels
omfloersen tengere schouders
zij houdt van hem
teder
behoedzaam
kijkt zij hem aan
zij is niet zijn prooi
maar toeverlaat
straks gaat hij terug
de weidse hemel in
stip onder de zon
maar weet
met één enkele kreet
keert hij terug
vliegensvlug
als in één adem   ...

ze zijn zo lief
schattig
dartel en speels
nieuw in huis
wat onwennig
iedereen draait er om heen
wil knuffelen
dichtbij zijn
geef ze wat tijd
om alles te verkennen
iedereen te leren kennen
eigen hoekje op te zoeken
overval hen niet
laat hen zoeken
spelen
ontdekken
geef ze warmte
vriendschap
en worden ze oud
niet meer zo schattig en lief
wat traag en onbeholpen
laat hen niet in de steek
ze stonden er steeds voor jou
zorg voor hen
laat hen niet in de kou   ...

warm nest
waar je steeds terecht kan
eigen hoekje
geborgenheid
nooit alleen
jouw plaats
waar je veilig bent
ver van alle drukte
gewoon jezelf zijn
bij mensen
die je liefhebben
ongeacht wie
of wat je bent
je bent steeds welkom
deur gaat nimmer dicht
als je dit bezit
koester het
denk ook aan hen
die later
bij jou
nestwarmte zoeken
laat je deur open  ...

de waterval van mijn leven
begon zo klein
nietig
kleine bron
bruisend van licht
parels van geluk
klein stroompje
vol plezier
dartel en speels
maar ik werd een rivier
almaar sterker
schurend langs dalen
almaar voort
geluid zwelt aan
ook ik kwam aan de waterval
luid geraas
kolkend water
bang stortte ik neer
nu wieg ik mee
zachtjes in het water
gelukkig en tevree
tussen bloemen
zacht deinend
onder de lieflijke stralen
van de eeuwige maan   ...

nee het is nog geen lente
maar ik voel de kriebels
snuif de zoete geur
eerste bloemen
verwelkomen mij
teer en fijn
zachtjes in het frisgroene gras
wiegend in de milde zon
ik ben al blij
dat ik dit zie
zachte zonnestraal
verwarmt mijn hart
ik huppel rond
als een kind
nog even wachten
dan komen de eerste lammetjes
op mij toegelopen
god
wat voelt dit fijn
fris nieuw leven
en ik hoor daarbij 

mijn lichaam is moe
donkere dagen
voel mijn hart niet meer
onrust
snak naar zonlicht
heldere dagen
blije gezichten
vrolijke kleuren
moeder natuur
kom maar vlug
met je grasgroene lente
eerste bloemen
waar ik mij rustig vleien kan
mijn lichaam slorpt
terug leven in
ik sta terug recht
nieuwe verse wind
ik ga je omamen
voelen en beleven
een nieuwe dag
een nieuwe lente
vol hoop   ...

je schuilt
achter je masker
ongenaakbaar mooi
fier en statig
ik zie geen lach
of traan
het is alsof je er niet bent
zo ken ik je niet
hoor geen klaterende lach
enkel stilte
geen knipoog
of kraaiepootjes
je warme glimlach
verscholen
ook al ben je nu mooi
gooi je masker weg
wees terug jezelf
zodat ik opnieuw
je zachte stem
horen kan   ...

laten we er vandaag iets moois van maken
gewoon
een fijne, gezellige dag  !

leeg
maar ontzettend mooi
op verlaten stranden
eenzaam wiegend 
heel stil op
de zachte golven
half bedolven in het zand
eens waren het parels van de zee
fier
statig
sluimerend in het diepblauw
vol leven
pure schoonheid
ik neem ze mee
's avonds hoor ik telkens
het ruisen van de zee
zo zacht
muziek in mijn oren
zij blijven mijn mooiste
instrumenten
dirigenten van de zee   ...

moest ik je niet horen of zien
ontstaat er plots een stilte
komt er even
een leegte in de plaats
ik vergeet je nooit
twijfel niet
ik ben er steeds
voor jou
stilte betekent geen verlies
enkel een adempauze
wacht op mij
ik kom terug
nu eventjes niet
zoals een vlinder en
dat eerste onze lieve heer beestje
kom ik telkens weer
bij jou terug
vergeet dat nooit  !

het is niet alles
bloemengeur en maneschijn
zonovergoten dagen
gezellige avonden bij elkaar
ieder leidt zijn leven
met vallen en opstaan
soms milde zon
vaak harde regen
vechten tegen storm
al heb je een grote paraplu
bontgekleurd
je moet overal door
alleen
van kind tot ouder
iedereen weet wat wenen is
ieder heeft zijn weg
treuzel niet
neem je geluk in beide handen
leef
laat je niet leven
proef van al het mooie
blijf niet staan
reik steeds naar de zon
want zij is de bron
van al het leven   !

eenzame vogel
op zoek
vliegt laag
waar anderen zijn
niemand roept hem toe
hij vliegt alleen
in de stille morgen
opnieuw een eenzame dag
doelloos
uitkijkend
wachten
wordt zijn wachten beloond ?
klein geritsel in het riet
haast onzichtbaar
een zachte roep
hij draait
zachtjes landt hij neer
blij gefladder
eindelijk
nooit meer alleen   ...

Valentijn
dag van liefde
bloemen
heel veel bloemen
een kaartje bij het ontbijt
klein doosje
etentje voor twee
dat is mooi
het is immers Valentijn  ...
maar wat met ons
vele jaren tesamen
elke dag voor elkaar
met elkaar
in liefde en verdriet
ziekte en pijn
vaak vergeten wij Valentijn
maar die eerste kus
dat eerste boeketje
dat vergeten wij nooit
wij hebben geen nood
aan één dag
om te tonen
wat liefde is
en toch
laat de jongeren
ontdekken wat liefde is
te beginnen met Valentijn   ...

je voelt het
elke dag opnieuw
knagende onrust
bonzend hart
op wat komen gaat
weg met zachte rust
alles gaat vlug
veel te vlug
geen tijd om te ademen
je loopt jezelf voorbij
voor je het weet
zit je in een andere straat
alles moet
tijd dringt
vandaag druk ik even op de knop
heel even
opnieuw wat stilte
tijd voor mezelf
morgen is een andere dag
maar denk nu bij mezelf
traag gaat ook
laat de wereld maar draaien
het kan even ook
zonder mij   ...

ga er voor
treuzel niet
wacht niet langer
volg je hart
kijk omhoog
staar je niet blind op vandaag
verschuil je niet
achter die éne troosteloze wolk
neem die stap
neem terug je leven in hand
zet je schrap
maak je leven opnieuw
mooi
boeiend
waardevol
laat geluk opnieuw
in je hart   ...

laat mij
dromen
niet van het leven
niet van jou
laat mij genieten
van heldere kleuren
omfloerst door zachte tinten
zachte geluiden
in de verte
eenvoudig vogelgefluit
op een warme zachte bries
gouden stralen
verwarmen mijn gezicht
ik geniet
van het alleen zijn
mijn wereld
niet die van jou
hier kom jij niet
dit is van mij alleen
mijn enige echte plekje
waar ik mezelf kan zijn
waar ik heerlijk
vluchten kan
laat mij dromen
stoor mij niet   ...

het was of het gisteren begon
aarzelend
niet goed weten hoe
de eerste zin
het werd een kleine tekst
onopvallend
boordevol fouten
tekens
die er niet bij hoorden   ...
die eerste foto
werd een mooie afbeelding
maar wonder
ik kreeg antwoord
men zag mijn verhaal
ik kreeg vrienden
elke dag opnieuw
5 jaar bloggen
ik moet even slikken
dankjewel
vrienden van de eerste dag
nieuwe blogvrienden
voor elk antwoord
om er te zijn voor mij
elke dag opnieuw  !

fier, trots en prachtig
alleen op zijn rots
explosie van macht en kracht
niets komt dichterbij
warm zacht gesnuif
harde spieren
gespannen
ogen turen in de verte
geen gevaar
hier is het stil
breekbaar stil
licht gezoem
niemand doet hem dit na
hier is hij heerser
van groene alpenweiden
bekroond met eeuwige sneeuw
op bergen
kathedralen door de
eeuwen heen   ...