vriend van toen

lachsalvo
komt diep van binnen
ongekunsteld
eerlijke lach
het is echt
zij is echt
niet echt mooi
alledaags
tranen biggelen langs wangen
ogen dichtgeknepen
lachrimpeltjes alom
wie maalt daarom
zij is gelukkig
is blij met wie ze is
alledaagse vrouw
zij is rijk
rijk van binnen
want zij weet nog
hoe je lachen moet   ...

september
stille maand
vallende bladeren
licht geritsel
dampende geuren  ...
ik herleef
beleef al dat moois alleen
in bossen en velden
gewapend
met mijn kleine doosje
neem ik de mooiste foto's
ben geen kunstenaar
maar doe gewoon mijn ding
al is het niet perfect
het zijn mijn kleine wonderen
dat ik later telkens bekijken zal
nu ga ik stil verder
wacht
op die eerste schuchtere ree
leg mij neer in het zachte mos
geniet
en wacht   ...

donkere ogen
zoeken elkaar op
teder gebaar
moeder en jong
onafscheidbaar
geen lawaai
geweld of gevaar
eenvoudige stilte
zo kan het leven zijn
ook al ben je groot en sterk
geducht vijand
scherpe klauwen
dodelijke beet
liefde maakt alles zacht
zachte snoet
tedere aanraking
enkel een mens
kan dit verbreken
enkel de mens
maakt alles ruw en grauw   ...

geen woorden
zacht geluid
lichte aai
op zachte neus
onverbreekbaar mooi
pure harmonie
hier wordt ik stil van
bij zoveel liefde
genegenheid
zeg niet zomaar
het is een dier
ze zijn één
brok wondermooie natuur
hoe het kan zijn
tederheid in alle vormen
groots
intiem moment
geen foto zo mooi
de herinnering blijft   ...

zie ik daar werkelijk de zon
geen gedruppel meer
grauwe grijze wolken  ...
omhels elke heldere zonnestraal
vandaag blijf ik niet binnen
op stap in eigen stad
heerlijk flaneren langs de dijk
terug mensen ontmoeten
blije gezichten
vanmiddag doen
zoals elke toerist
neervlijen op terras
met zicht op zee
lekker glaasje wijn
torenhoge kom met mosselen
knapperige frietjes
wat kan het leven mooi zijn
ik ga niet ver
blijf vandaag in mijn Oostende
stad aan zee
stad van mijn hart  !

lieve ogen kijken je aan
hemelsblauw
of donkerbruin
ellenlangen wimpers
guitig wipneusje
zonder aarzelen
kijken ze je aan
hoopvol wachtend
op wat komen gaat
hun blije lach
verwarmt de kamer
verdrijft de wolken
danspasjes rondom jou
liefde, leven en lustig
maken zij jouw dagen mooi
teder nemen zij je hand
leggen hun hoofd op je schoot
laat ze niet in de steek
geef hun je liefde en warmte
zij zijn een stuk van jou
een kind
God's mooiste schepping  !

al is het donker en grauw
striemende regen tegen het raam
onverwachte bliksemschicht
ratelend gedonder
geen opgewekte gezichten
nors en stuurs
laat de kilte niet in je huis
breng licht en warmte
ook in je hart
wat bloemen
een enkele kaars
lichte muziek  ...
nestel je in je zachtste zetel
benen omhoog
je hebt het zo slecht nog niet
wees dankbaar met wat je hebt
met wie je bent
er zijn er zoveel
die dat beetje geluk
niet kennen   ...

de wereld draait omgekeerd
wat is nog goed
wat is slecht
wat kan men nog geloven
waar schuilt de waarheid
wat zal de toekomst brengen
wat brengt ons nog aan het licht
niemand die het weet
het blijft gissen
je draait in rondjes
de wereld op zijn kop
de ene dag dit verhaal
volgende dag nog iets sterker
ik kan niet volgen
maar maak me niet moe
we zien wel
blijf met mijn voetjes op de grond
en leef, beleef
blijf zoeken naar het goede
naar het mooie   ...

gele bloemen
veld van belofte en hoop
zwoele avond
na hete dag
zinderend geluk
op warme zomerdag  ...
alles zo vergangelijk
zo vlug voorbij
donkere dagen
striemende regen
huilende wind
zomerzon
laat ons nog niet in de steek
blijf nog even
verwarm ons hart
als het even kan
geef ons nog wat hoop
een kleine nazomer
kan wonderen doen   ...

is het werkelijk waar
die langverwachte zomer
alweer voorbij
gisteren nog
die prachtige vlinder in de tuin
trillend van verwachting
hopen op zonneschijn
was dit de laatste vlinder ?
rondturend
beetje mistroostig
was dit de zomer
van jou en mij
uitbundig warm
sprankelend van leven  ...
laat de herfst maar even wachten
geef de hoop nog niet op
tuur verder aan de horizon
en heel misschien
kunnen wij ons nog even verwarmen
en koesteren in de zon   ...

iedereen heeft het nodig
een eigen plekje
soms geheimzinnig weggestopt
waar je even jezelf kan zijn
tussen groen en bloemen
ver weg van iedereen
waar je even treuren kan
of wegdromen van geluk
plekje om even halt te houden
te luisteren naar je hart
ogen dicht
je laat alles even achter
denkt niet na
laat de wereld maar draaien
ik blijf hier even
op mijn eigen plekje
alleen ik weet van dit bestaan  ...

jij kwam van ver
ik zocht rust
stilte
op mijn brug
lieflijke zwanen onder mij
zacht geruis van water
kuierend
op de eeuwenoude brug
van gisteren tot morgen
ik zocht niets
maar ik vond
jou
weerspiegelend in het licht
eenzame figuur
tussen het groen
jij nam me bij de hand
het werd me duidelijk
deze brug was van ons
onafscheidelijk  ...

vandaag sla ik de krant niet open
wil gewoon mens zijn
even niet denken
aan gruwel en dood
alles kommer en kwel
je kan er niet omheen
voor mij is het even genoeg geweest
vandaag wil ik leven
met schoonheid om me heen
blije gezichten
tere klanken
van eeuwenoude muziek
ik adem vrijheid
zing mijn eerste lied
helder
dans vederlicht
ja ik wil leven
wat morgen brengt
dat zien we wel    ...

de wereld is grauw en grijs
zonneschijn verbleekt
donkere wolken
bedekken mijn hart
geen gelach
sombere gezichten
waar gaan we heen  ?
toch zoek ik
dat sprankeltje hoop
dat teder gebaar
een lief woord
nee
ik laat het niet toe
wij moeten verder
hoopvol
beginnen met onszelf
geef me je hand
tover je glimlach
samen zullen wij de zon terug laten schijnen   !
kijk naar de natuur
laten we daar iets van leren    ...

je oogt niet mooi
kleurloos
jouw stekels
en doornen
niemand wil je in huis
kleurloos sta je daar
in de hoek
niet gezien
nooit bekeken
zonder water
toch snak jij ook naar zon
warm plekje
hoeft niet veel te zijn
geef mij wat tijd
je zult zien
ook jij
zal mijn schoonheid zien
dankbaar zal ook ik
jou mijn kleuren geven    ....

ik ben er even niet
ben heel ver weg
in niemandsland
niemand doet mij pijn
ben gelukkig
wirwar van kleuren
geen stemmen
geluiden
zalige stilte
verkwikkende slaap
elfjes en feeën
dromenland
ieder kind hunkert er naar
volwassenen weten niet meer
hoe dit bestaat
één nacht
is voldoende
herkenbaar
droom ik terug
laat mij nog even 
neem mij dit niet af
straks wordt het morgen
wordt alles weer echt   ...

wolken
tere proppen wit
langzaam schuivend
soms herkenbaar
kijk even omhoog
daar in die wondere wereld
zoveel te zien
als je maar kijkt
zeg niet
het is maar een wolk
ik kijk er uren naar
sta versteld
van wat ik ontdek
is het mijn fantasie  ?
dan ben ik dankbaar
dat ik het nog herken
als toen ik kind was   ...
heerlijk onbezorgd
wolken kijken  !

niet treuren
juli is alweer voorbij
zomerse augustus
staat voor de deur
wie weet
maand boordevol zon
plannen en ideeën
niet denken aan wat is geweest
wij omarmen nu
elke zomerdag
ook al gaat het even min
zomer moet je beleven
elke dag
trek geen lang gezicht
open je venster
geniet van vrienden in de tuin
loop 's avonds even mee
met je voeten
in de lauwe golvende zee
luister naar die meeuw
die jou
een allerliefste dag toewenst   !

voorbij die lange hete zomers
je kijkt er maanden naar uit
zon van 's morgens vroeg
hete warme lijven
spetteren in het koele nat  ...
zomers mooi
zomers droog
vroegrijp fruit
lui in het zomergras
nu loert telkens weer
een boze regenbui
fel en hard
maar ik laat mij niet temmen
éénmaal droog
zingt de vogel opnieuw
fladderen de vlinders
zomer blijf nog even
we hebben je nodig
je brengt warmte en licht
in ons leven
in ons hart   ...