boordevol wensen ...

heel stil
fonkelende oogjes
klein meisje
genietend van Kerst
heel eenvoudig en mooi
neemt alles in zich op
Kerstmis voor haar
wondere wereld van
kleur en muziek
fascinerende pakjes
maar bovenaan
de ster
ze kan er niet aan
hoe mooi schittert die
en denkt  ...
later als ik groot zal zijn
zet ik die ster
bovenaan de boom  !

het zal je voet maar wezen  ...
vanmorgen terug naar ziekenhuis
blijkt dat er een barst te zien is
dubbeldik en purperblauw
straks alle kleuren van de regenboog
hopelijk wordt het geen Kerstmis in mineur
en ik die niet stil kan zitten
moet nu rusten en nog eens rusten
dus straks terug naar de sofa
met been in de lucht
nu ja lezen kan ik wel
hopelijk zie je mij morgen weer

ik wens jullie alvast een fijne dag  !

voor Kerst vraag ik niet veel
hoef geen geschenkjes
maar blijf van mij houden
zoals ik ben
loop mijn huisje niet voorbij
laat me met jou lachen
deel mijn verdriet
toon dat jij er bent
voor mij
zoals ik
voor jou
laat ons samen zijn
want dat is Kerst
geen pracht en praal
maar samen
eenvoudig gelukkig zijn  !

alles gaat zo vlug
geen tijd meer
waar is de tijd
eerst zoeken naar de juiste kaartjes
's avonds ijverig pennen
in het mooiste handgeschrift 
wat naar wie
dan lustig postzegels plakken
nu verstuur je in een mum van tijd
honderden wensen
ja ook met een speciale toets
of een foto er bij
wel mooi
maar hou nog het liefst
van het kaartje
van de postbode
dan netjes op een rij
boven op de kast
kan je ze vertroetelen
herlezen
nadien samenbundelen
dat was 2014   ...

soms denken we
samen Kerst
heel gewoon
iedereen rond de boom
zacht gefluister
fonkelende lichtjes
kijken naar de ster
rustig en sereen
genieten van alles en iedereen
om je heen
Kerstmis  ...
feest voor iedereen
het zou zo moeten zijn
maar mijn hart gaat uit
naar diegene die
eenzaam is
of naar zij die
hier nog moesten zijn   ...

mooie kerstboom
diepgroen
met kleurrijke ballen
zachte slingers
her en daar een strik
telkens met een naam
toch ontbrak er iets
zochten vergeefs
oudste stukje was er niet
niemand durfde het zeggen
we waren het kwijt
oma had dit nog gemaakt
triest keken we elkaar aan
de lichtjes kleurden niet mooi
boom schitterde niet meer
tot opeens
onder stof en papier
bijna voorgoed verdwenen
was het er weer
onze engel
oud en vergeeld
maar voor ons
zo mooi
zo vertrouwd   !

al enkele dagen
geraakten we er niet uit
komt er een kerstboom of niet
al die dozen uitpakken
zich wentelen in slingers
grote en piepkleine ballen
sleuren met een echte boom
dwars door het huis
nu ja
hij staat er weer  ...
het is maar éénmaal Kerst
het is telkens genieten 's avonds
lichtjes aan
diepe warme kussens
samen kijken naar knetterend vuur
ben blij dat hij er terug staat  ...

toen een zachte stem van manlief
en wat met mijn boompje buiten  ?
morgen schat   ... 
op zolder nog wat lichtjes
ook hij nu heel voldaan   !

ik wil de wereld bespatten met kleur
omgeven door muziek
boeiende geuren
weg met wit en zwart
grimmige ogen
kleurloze lach
ik kies voor kleur
hoge vibrerende tonen
kan wel niet zingen
probeer het toch
kan wel niet dansen
huppel toch rond

mijn dag ziet er plots
zo donker niet uit   !

ik zoek een ster
vurig brandend
in de donkere nacht
ik zal ze volgen
waar ze me brengen zal
hoopvol wachtend
op wat komen gaat
die éne ster
ik zal ze herkennen
me koesteren
in haar zacht flakkerend licht
lichtpunt
die ik blindelings vinden zal
liefde en hoop
blindelings vertrouwen
zachtjes prevel ik een naam  ...

eenzaam
roerloos stil
intense koude
moedig wacht hij
tot de zon weer verschijnt
zijn hart weer ontdooit
hij terug leven kan
wijd uitgespreide vleugels
over het zilte nat
niemand die hem ziet
niemand die hem hoort
enkele krijs
over het ruisen van de zee
wacht op verlossing
het breken van de eenzaamheid
mijn hart breekt
bij zoveel moois
en zo alleen   ...

en toen geloofden wij het nog
hurkend bovenaan de trap
heel stil
je haast niet verroeren
vol verwachting
pakjes en snoep
je schreef een ellenlange lijst
die goede sint
wie braaf is  ...
waar is de tijd
wel mooi toen
toen was alles mooi
geloofden wij nog alles
kindertijd  ...  leuke tijd
voor velen toch
ach ja
laat de kinderen die éne dag
morgen is weer alles anders   !

machtig mooi
torenhoog
ijskoningin
roerloos kijk je me aan
voel me vernietigend klein
weet niet hoe ik je ontdooien kan
geen lach
in de fonkelende maan
witte watten dwarrelen neer
straks zie ik je niet weer
morgenvroeg kom ik weer
zoek ik terug naar jou
zie ik daar een traan ?
nee
wel een wondermooie ijskristal   ...

stille winter
krakend vers
breekbare stilte
tintelende sterren
ik fluister adempracht
wit van liefde en poezie
tussen stille bomen
kristallen kunstwerken
straks zachte vlokken
onwennig landend
nieuwe koude wereld
daar hou ik van
vouw zachtjes de handen
aanschouw de stille pracht
blij
dat ik dit weer beleven mag   ...

die eerste koude
je moet er terug aan gewoon worden
vanmorgen vroeg
met hond naar buiten
rode neus en wangen
terug vlug naar binnen
koning winter is er klaar voor
ik blijkbaar nog niet
nog even
en het is zover
terug met hoofd
boven kom dampend water
heel veel citroen
warme drankjes
en stapels dekentjes
om me heen   ...

ijskristal
zo koud maar toch zo mooi
telkens weer
maak jij iets mooi
vroeger niet gezien
nu schitterend in morgenlicht
je maakt de winter feestelijk
helder en fijn
wit knerpend tapijt  ...
geruisloop loop ik verder
zachtjes
om niet te storen
fijne kleine ijskristal
onder jou
verbergt het leven
laat het even zo
verberg het onder
je sneeuwpaleis
laat alles slapen
rustig en onbezorgd  ...

vroeg mij af
blijf ik er mee doorgaan
zet ik het op een laag pitje
's morgens vroeg
met dampende kop koffie
voor het scherm   ...
's avonds laat
met zachte muziek op achtergrond
voor het scherm  ...
een goeie vraag
nog zoveel te doen
bloggen
van velen een dankbaar antwoord
een leuke noot om lezen
soms een vraag
anderen reageren niet
nu ja
elk zijn ding
maar één ding is zeker
ik zit terug voor mijn scherm
bloggen
euh ja
vandaag doe ik gewoon verder   !

winter komt langzaam dichterbij
sombere dagen
vroege avond
lange nachten
eenzaamheid
vult vele harten  ...
neem wat kaarsen
een enkele bloem
breng licht en leven in huis
vecht tegen het donker
heldere kamers
warm gevoel
geknetter van de open haard  ...
straks terug blijde kindergeluiden
gelach en gezang
laat koning winter
niet over jou heersen
breng licht en leven
in je hart   !

een fijne morgen
wens ik jou
ochtenddauw
eerste voorzichtige zonnestraal  ...
vraag niet te veel
wees onbekommerd en blij
laat de wereld maar draaien
loop niet mee
in die mallemolen
vergeet even je krant
denk niet aan wat komen zou
hou van jezelf
hou van anderen
dit wens ik jou vandaag   !

vertederend
niemand toont hen hoe met moet
zorgen voor  ...
altijd beschermend
raak niet aan
instinctief
zacht en mooi
onvoorwaardelijke liefde
vergis je niet
kom niet dichterbij
ze laat niemand toe
van haar jong blijf je af  ...
vraag me af
zou een mens
durf het haast niet te zeggen
niet wat beter leren
wat beschermen is   ?