snak naar je warme stralen ...

geruisloos
uit het niets
zacht gewiek
vliegend ballet
zonder muziek
geen kunstenaar
maakt dit na
eigenzinnig mooi
teer en sterk
prachtig stuk natuur
leeft zijn leven
overleven
niemand doet dit na
wondere vogel
tussen riet
en stille waters    ...

als je thuis komt
vrolijk kwispelstaartend
dolle sprongen
blij geblaf
je vindt dit normaal
je ware vriend
die bij je blijft
in vreugde en verdriet
hij vraagt niet veel
maar geeft zoveel terug
maar eens komt een dag
totaal onverwacht
geen geblaf
of dolle fratsen
je huis is leeg
en niemand ziet jouw stille tranen
verlies van een ware vriend    ...

blootvoets door het gras
flirtend met bloemen
sensueel
koele sensatie
van lichte prikkeling
het zindert je lichaam
voelt je vrij
ongebonden
voeten verwennen
in het zachte gras
je hoeft niet jong te zijn
om te dansen
in het zachtgroen
tussen wit en gele bloemen
één rode bloem
raak je aan
maar je vertrappelt het niet
je voeten hebben vleugels
wiegend in de lentewind   ...

ragfijn
zoete geuren
kleine tere bloemknopjes
hagelwit
tussen prachtig groen
ik pluk ze niet
te mooi
zoals mei
hoopvol wachten
op een nieuwe mooie maand
zonneschijn en
zachte nachten
meiklokje
toont de schoonheid van het leven
teder en kwetsbaar   ...

je loopt jezelf voorbij
hou niet stil bij haltes
almaar meer
drukker
durf niet nee te zeggen
vliegensvlug
gaat je leven voorbij
van nu af aan
leer ik wat
langzaam is
genieten van elke dag
dat beetje rust
is een zegen
wist niet
dat dit voedsel voor mijn lichaam is
ook voor jou
onontbeerlijk   !

lieve blogvrienden
ik ga een paar dagen rust nemen
voel me zo moe
niet goed in mijn vel
eventjes geen nieuwe tekst
maar lezen doe ik wel
hopelijk tot binnenkort    ...

veel liefs van meeuw

piepklein zonnetje
mooie zondagmorgen
nog geen regen in het verschiet
adem de dampende lucht
van frisgroene blaadjes
kleine bloempjes
aarzelend in het gras
moet niet meer zijn vandaag
ben blij
dag begint mooi
voel terug energie
door mijn aderen stromen
gelukzalig gevoel
laat dit nog maar even duren
dit is pas leven
dit is echt   ...

zit gezellig
op mijn boemeltreintje
traag en gezapig vooruit
genietend
geen sneltrein meer voor mij
geen koffers sleuren
hollen van hier naar daar
hier kom ik tot rust
heb tijd voor natuur
kleine dingen
die ik anders nooit zag  ...
ik ratel maar voort
gezellig heen en weer
mensen stappen op
blijgezind
hier kan je terug lachen
gelukkig zijn
wij denken niet aan stoppen
ons station is nog niet in zicht    ...

hoef geen muziek
geen publiek
of aplaus
doe mijn ding
alleen
wanneer de zon opkomt
of 's avonds laat
in de milde schemering
paar pasjes
een juichende kreet
alleen op het strand
de golven zijn mijn muziek
meeuwen mijn publiek
dans over zacht zand
in licht kabbelend water
voel me nooit alleen   ...

wachten
hoeft niet altijd triest te  zijn
steeds kijken op de klok
eenvoudig aanvaarden
op wat komen gaat  ...

nee , ditmaal is wachten anders
iedereen wacht op jou
kijkt je aan
je glundert
straalt
wachten brengt hoop
nieuw leven
het is zoals het hoort
jouw wachten wordt beloond
enkel jij weet
wat na dat wachten
komen zal   ...

jong en onbesuisd
op de drempel van het leven
hoop en verlangens
vol van idealen
beloftes van eeuwige vriendschap
vurig en welgemeend
maar het leven
leidt haar eigen leven
de idealen van weleer
die eeuwige vriendschap
neem je niet mee
enkel een verre herinnering
van hoe het was
wees blij
met een vriend vandaag
die je koestert
al is het maar voor even   ...

eenvoudige foto
plots gemaakt
geen pose of lichtinval
impulsief
gewoon
in een flits
dankbare klik
voor eenvoudige foto
dat voor mij
immens veel betekent   ...

het heeft geen zin
kan de tijd niet draaien
wat voorbij is
was mooi meegenomen
blij dat ik alles durfde
geen spijt van
soms roekeloos gedrag
ik wilde leven
ècht leven
op water en ijs
op hoogten en in laagtes
altijd de zon tegemoet
niet achterom kijken
nu weet ik
al gaat het niet meer zo vlug
mooie jaren zal ik nog omarmen
elke dag liefhebben
niemand zal later zeggen
had zij maar   ...

iedereen vind ze schattig
die kleine rode stipjes
kinderen zijn er dol op
niemand doet ze kwaad
kleine zwarte pootjes
gevoelige antennes
ze trippelen op het groen
vertederd kijk je toe
dit is nu een kevertje
waar niemand bang voor is
kan genieten van dit klein wonder
maar in een flits
roodzwart wolkje
heel klein
zweeft naar zijn volgend
blaadje groen   ...

mijn lichaam wordt wakker
ongedurig
snakt naar meer
zee lonkt
wil terug duiken in golven
deinen op water
natte slierten om me heen
zilte zand
brandende zon op huid
spelen in branding
wil zwemmen
heel ver
roep naar vogels
wil terug één zijn
met zee
ontwaken op zachte strand   ...

wees lief voor jezelf
twijfel niet
jouw hart is groot genoeg
je bent een veilig oord
waar ieder komen mag
ik kom naar je toe
nooit zeg je nee
deur is altijd open
enig in je soort
haast niet meer te vinden
een vriend of vriendin
als jij
is als een duurzame parel
in een eenzame woenstijn  !

ja  ...  een spring in 't veld was ik wel
durfde wel eens hoog springen
of kijken in een diep dal
vrees kende ik nauwelijks
kind van de natuur
's morgens vroeg tot 's avonds laat
maar de wet van de natuur
die houdt je toch met beide voeten op de grond
heb lesje geleerd
nu wat kalmer aan
heb nog energie zat
zal het nu wijselijk besteden
goeie raad
neem ik nu ter harte
vroeger glimlacht ik bij
mijn lichaam is mijn tempel  ...
nu zorg ik ervoor
dat tempeltje van mij
nog mooi overeind blijf
zoveel mooie jaren nog te koesteren
nee springen doe ik niet meer   !

kan het toch niet laten
verplichte rust hier
ja kan niet stil zitten
ben altijd met wat bezig
kan moeilijk nee zeggen
maar als je lichaam tegenpruttelt
je signalen krijgt
die je niet gewoon bent
dan begint ook bij mij
dat waakvlammetje te branden
wat rustig aan nu
maar stoppen met bloggen
ho neen
dit pakken ze nog van mij niet af   !

ik sla vandaag een dagje over
voel me ziek
ben niet in mijn gewone doen
gans de nacht rondgezeuld
draag precies de wereld op mijn schouders
ben er toch niet gerust in  ...
wens iedereen
een mooie zonnige dag
morgen misschien beter