voeten op de grond ...

kan het toch niet laten
verplichte rust hier
ja kan niet stil zitten
ben altijd met wat bezig
kan moeilijk nee zeggen
maar als je lichaam tegenpruttelt
je signalen krijgt
die je niet gewoon bent
dan begint ook bij mij
dat waakvlammetje te branden
wat rustig aan nu
maar stoppen met bloggen
ho neen
dit pakken ze nog van mij niet af   !

ik sla vandaag een dagje over
voel me ziek
ben niet in mijn gewone doen
gans de nacht rondgezeuld
draag precies de wereld op mijn schouders
ben er toch niet gerust in  ...
wens iedereen
een mooie zonnige dag
morgen misschien beter 

gebruik ze   ...
wees niet bang of verlegen
stort je in
uitbundige kleurenkransen
elke kleur past bij jou
wentel je rond
je leven wordt licht
mooi
kijk naar de bloemen
je straalt terug
durf met kleuren werken
gooi alles overboord
geen zwart of grijs
felrood of knalgeel
lentegroene jurkjes
hakjes met roodgelakte tenen
zelfs manlief mag er kleurig uitzien
jullie dag ziet er
een stuk rooskleuriger uit   !

klein regendrupje
teder en fijn
trillend van leven
prachtig kleurpalet
zo is het leven
raak het niet aan
het spat zo uiteen
bewonder
koester
de kleinste regendruppels
bron van alle leven
als parels aan een snoer
de draad van je leven  ...

het wordt een vrolijke dag
voor de kleintjes
en de ouderen
eitjes rapen
smullende snoetjes
kleurige jurkjes
kleine deugnieten
met een te grote mand
geniet mee
wens jullie alvast
een heel mooi en vreugdevol Pasen   !

lentefrisse kleuren
jong leven dartelt rond
mensen kijken vertederd toe
kinderen
vrolijk speels
klein konijntje midden
knalgele kuikentjes
Pasen
genieten van het leven
straks een groot jolijt
daar word ik warm van
eenvoudige dingen
maken Pasen mooi  ...

tussen al de drukte
het heen en weer van elke dag
eventjes tot rust komen
weldra Pasen
lentepracht
nieuw leven
vol goede moed
terug ontdekken wat leven is
eventjes bezinnen
beseffen hoe goed wij het hebben
dankbaar
met elkaar
voor elkaar   ...

rank en fijn
schitterend in het zonlicht
zou je willen verstoppen
ver weg van hier
waar heb ik dit te danken
dit stukje natuur
ontluikt zich
als een sprookje
voor mij alleen
voel me trots en rijk
niemand ziet en hoort
dit stukje paradijs
heel stil
verstop ik mij
durf amper te ademen
hoor enkel het zachte geplons
heerlijke geluiden
dat ik dit beleven mag
ja wonderen bestaan nog
zolang je er maar in gelooft   ...

tussen de menigte zag ik haar
flits uit voorbije jaren
vrienden voor het leven
elkaar steunen door dik en dun
ellenlange brieven
eerste liefdes
avonden vol verhalen
waren jong en ongeduldig
één blik volstond
vroeger bestaat niet meer
als een vreemde
liep zij naast mij heen
herkende mij
zonder woorden
zonder lach
geen herkenning
tijd haalt alles in
ook vriendschap 
terug een illusie armer  ...

kijk heel even toe
stoor hen niet
kind en dier
tedere vriendschap
zacht en donzig
fluisterende woorden
zo eenvoudig
beschermend mooi
hier zijn woorden overbodig
dit raakt mij
hoe een kind
zo liefhebben kan   ...

weet je het nog niet
niemand heeft het je ooit gezegd ?
jij bent mooi
mooi van binnen
fijn om bij jou te zijn
je bent nog puur
wat eigenwijs
maar je tonen klinken helder
je lach oprecht
ogen stralen liefde uit
diepe poelen
heerlijk om in te baden
je adem fluistert zacht
frisse bries
frons je ogen niet
ik zeg het je nu
jij bent mooi
wat iedereen ook beweren zal   !

vaak ben ik onbezonnen
denk niet aan morgen
schuw geen gevaar
balans op één been
zoekend in de diepte
klauterend omhoog
leef tussen dieren
eenvoudig en mooi
angst ken ik niet
mijn leven loopt geen gevaar
leef zoals ik wou
natuur is mijn huis
wind mijn adem
zon mijn warmte
in de donkere nacht
leg ik mijn hoofd
tevreden en blij
ja ik ben onbezonnen
maar mijn leven is van mij   ...

ijzeren vogel
glanzend fier
doorklieft alle wolken
reikend naar de horizon
dicht bij hemelgewelf
felblauwe kleuren
doorspekt met prachtige zonnestralen
blijde gezichten aan het raam
opeens
onheilspellend stil
harde knal
ijzeren vogel vliegt nooit meer   ...

zo'n foto vergeet je nooit
bewaar je in de diepste la
heel voorzichtig
in zacht papier
foto voor het leven
van het leven
van toen het was  ...
zo'n kleinood
doet je telkens pijn
vergankelijk geluk
toen samen met zijn twee
nog even alleen
voor de grote stap
nog enkele fluisterende woorden
zachte kus
zoals enkel een moeder
die geven kan   ...

adem langzaam de lentelucht
zucht naar nieuw
fris en vrolijk
glijd door het zachtgroene gras
kijken naar de eerste knopjes
van eerste bloemenpracht
nog vroeg
niet overhaasten
zij komt er aan
vol bewondering
tel de kristallen dauwdruppels
weerspiegeling
van ontluikende schoonheid
voor mij
voor jou  ...

wist niet dat zo'n klein bloempje
zoveel kleur en vreugde gaf
elke dag een bloempje bij
stralend in eigen kleur
hoeft daarom niet duur te zijn
klein plaatsje op de bank
dichtbij
ik geniet van dit prille groen
telkens weer
al zie je de zon even niet meer
mijn bloempjes
lachten mij elke morgen
vrolijk toe   !

velen zijn bang van mij
komen niet dichterbij
vaak vlieg ik hoog
ver weg van alles
enkel mijn vleugels maken geluid
kan niet fluiten
heb stuurse blik
misschien gevaarlijk
maar dat denk ik niet
ik ben maar een meeuw
één uit zoveel duizenden
val niet op
maar als ik neerstrijk
sierlijk als een duif
blijf ik stil
vaak eenzaam
want ik ben maar een meeuw  ...

wil dansen
niet gewoon zo'n paar pasjes
explosief dansen
frivool uitnodigend
uitbundig meeslepend
voel geen hart meer
één met muziek
opwindend
soms speels
wirwar van tonen
bonte kleuren rondom mij
overgaan in extase
die hoogste noten
sprong in het ijle  ...

dansend onder water
flitsende danspartners om je heen
samen in een eindeloze oceaan
geen angst
enkel vrijheid en vreugde
wiegend tussen talloze vissen
bontgekleurd
nog nooit gezien
leven onder water
boeiend mooi
lief en zacht
benaderen ze jou
laten ze je meeglijden
in een fontein van water
je bent één van hen
in het blauwgroene water
proef hun vrijheid
deel hun geluk  ...