dat was toen ...

ze spreken je taal
tonen aan
wat je voelt
energiek of
oud
kleine of diepe rimpels
handen
ze strelen je hoofd
zacht
je voelt hun sterkte
helende handen
sterk opbouwend
vaak troostend
soms hulpeloos
herken jij de taal
van je handen   ?

je denkt er niet over na
samen zijn
heel normaal
niet wetend wat het is
eenzaamheid
je voelt je sterk
hebt iemand om op te leunen
hij vangt je bange dagen op
verwent je met een gulle lach
ligt 's avonds dicht bij jou aan
ervaar en beleef dit stukje geluk
prijs het naar waarde
niemand is graag alleen
het is een stille storm
waar enkel jij alleen door moet gaan  !

hadden er zo naar verlangd
warme hete dagen
zwoele nachten
dagen van pret en plezier
heerlijke vakantiekiekjes
lekker eten buitenshuis
dollen in het gras
zou het nu echt gedaan zijn
nu al afscheid moeten nemen
van lange dagen vol zon
heerlijke warme zomer
van ons allemaal
zomerse blijheid
samen onder de parasol
grappend en giechelend
door het mooie weer
of toch door die overheerlijke
zomerse cocktail   ?

durf je dit aan
springen in het ijle
wind zoevend om je heen
alleen
je kijkt in het diepe
razendsnelle seconden
hele leven gaat voorbij
ultieme kick
voor wie durft
hou mijn adem in
jonge mensen
flirtend met de dood
angstaanjagend

voor mij gaat alles
al snel genoeg
te snel
zo'n kick hoef ik niet     ...

mijn lichaam voelt loom
heerlijk luie zomer
alles traag
felblauwe hemel
versierd
met donzige wolken
kinderen draven niet rond
ook zij voelen
die heerlijke warmte
ons lichaam
krijgt terug de kracht
om verder te gaan
mijn gedachten tollen niet rond
heel stil
lig ik te dromen
dromen van niets of niemand
ik zuig de warmte in
met in de verte
zacht vogelgefluit    ...

ben langs geweest
bij heel veel blogvrienden
sommigen waren thuis
bij anderen geraakte ik niet
tevergeefs
morgen probeer ik opnieuw

aan al mijn blogvrienden stuur ik langs hier mijn berichtje van vandaag     ...

wees lief voor hen       ...    ze geven zoveel terug   !

zal nog eens proberen vandaag
gisteren
ongeduldige dag
alles loopt dan
in het honderd
het leven is te mooi
om te struikelen
over zoiets kleins
vandaag hersenen laten werken
een genie wordt ik nooit
zal bescheiden herbeginnen
wie weet
wordt het beter dan gedacht    ...

zit hier maar te proberen
bij de ene lukt het
bij anderen geraak ik niet binnen
nog nooit problemen met pc gehad
mijn trouwe blogvrienden denken wellicht
dat ik niet meer op bezoek wil komen
maar niets is minder waar
vraag mij af wat ik hier zit te doen
denk er werkelijk aan
om er de brui aan te geven    ...

het leven is vaak niet
zoals we willen
vol rozengeur en maneschijn
vaak vallen en opstaan
heldere en donkere dagen
een snuifje humor
brede glimlach
kleine attentie
het doet zo'n deugd
eens uit de band springen
grijp je geluk waar je kan
koester elk moment
wees blij
met wat je hebt
met wie je bent   ...

soms maak jij het verschil   !

teder en fijn
heel zacht
van bloem tot bloem
samen
kleurenpracht
zijdezachte vleugels
onhoorbaar
stil spel
het is maar voor even
kort leven
maar zo onnoemelijk mooi
fijnste wonder van de natuur
jammer
het leven van een vlinder
in een oogwenk voorbij
een glimp van schoonheid
voor jou,  voor mij    ...

verwonderde ogen
stralende blik
heel stil
zien zij iets moois
wij vinden het maar niets
vaak eng
maar in kinderogen
is alles mooi
uniek
zelfs het geluid
is een bron van inspiratie   ...
ah ja
ik mag ook niet vergeten
dat ik ooit ploeterde in de vijver
op zoek
naar waar dit kind zo blij mee is
moeder gruwde
toen ik het mee naar huis nam
en prompt terug vloog

ik had wellicht toen ook zo'n stralende ogen     ...

ik kan me zo nestelen
in het groen
niemand om me heen
enkel mijn boek
niemand stoort mij
leef mee met wat ik lees
ben verslingerd op
de woorden
woorden al heel oud
huiver met emoties
explodeer
ah niemand hoeft te zien
hoe ik hier lig
mijn klein niemandsland
tussen frèle boterbloemen
hier blijf ik rustig
tot de avond valt    ...

ik kijk de wereld aan
tussen kathedralen van rots
en groen
omgeven door wolkensluiers
van dromen en geloof
voel me nietig en klein
zoveel groots
machtig in zijn geheel
je ziet me haast niet
speldeprik
ben ik ook een stukje natuur
zo oneindig klein  ?
warme stralen verlichten
mijn gezicht
ik breng ode aan het leven
mijn warme lach
borrelend uit het diepste van mijn ziel
schalt over de dalen heen
al zie je me niet
je hoort me wel   ...

eerste stappen
na de stilte
licht geruis
van wiegende takken
langzaam
kom ik terug tot leven
adem de frisse zomerlucht
reikhalzend kijk ik uit
naar de zon
die mij opnieuw verwarmen zal
hoog tijd om opnieuw
te leven
spreid mijn armen uit
zachtjes neuriënd
begin ik aan mijn nieuwe dag   !

dit is toch een dag
om vlug te vergeten
zomerse dag
vanachter het gordijn
niet getreurd
zie hier al een beetje zonneschijn
gedonder trekt weg
morgen wellicht beter   !

vakantie hier
vakantie daar
hondje van bovengebuur is op vakantie
bij mij   ...
gisteren vriendin
of het mogelijk zou zijn  ... ?
klein konijntje vraagt niet veel plaats
parkieten van schoonzus
zijn ook al geïnstalleerd
kan moeilijk nee zeggen
gaan dit jaar toch niet weg
nu vraag ik mij af
wie de volgende wordt   ...
ten huize van
is iedereen welkom
leven in de brouwerij
dat wel
maar hemel
moet niet veel stilzitten
tja
straks komt de rust terug
en is iedereen tevree   ...

een nieuwe morgen
nieuwe dag
zonlicht
verwelkomt mij
duistere wolken ver aan horizon
vandaag
denk ik niet aan gisteren
ik leef, beleef
streel de zachte bloemenknoppen
ruik de frisse rozengeuren
zie
daar speelt een vogelorkest
de vroege tonen
van dit mooie levenslied     ...

vandaag een trieste dag   ...  begrafenis van onze lieve Dirk

morgen ben ik er weer

nog een fijne avond allemaal   !

het leven is niet enkel genieten
maar samen
stormen doorstaan
aanvaarden
wat komt
niet te ver zoeken
samen
hand in hand
verder werken aan de toekomst
wentelen in zachte herinneringen
blij zijn met eenvoud
rijkdom maakt niet gelukkig
gewoon gezond en vrij
samen leven
wetend dat dit het is
waar iedereen naar streeft   ...