hoe was dit ook weer ?

eventjes halt houden
samen op het bankje
dicht bijeen
zachtjes fluisterend
kleine of grote geheimpjes
stilte alom
plaatje van lang vervlogen tijden
herkenbaar ook voor jou ?
die tedere zachte momenten
maar o zo breekbaar
als de mooiste bloemenstengel
buigend voor de wind    ...

vriendschap
bedankt om er te zijn
om eens naar mij te luisteren
soms geef je me goede raad
voel me niet zo alleen
weet dat er aan het ander eind
iemand is zoals jij
die wat tijd overhoudt
om mijn woorden te lezen
te beantwoorden
dankjewel
lieve vriend of vriendin
om er even te zijn
voor mij     ...

vaak wil ik vluchten
ver weg van hier
kom mij niet achterna
spoorloos
wil de wijde wereld in
alleen
niemand zal mij horen
wil even leven
niet zoals het moet
maar zoals ik het wil
de natuur slorpt mij op
zal me veilig voelen
als is het maar voor even
laat de wereld maar draaien
voor mij hoeft het even niet    ...

van hen
kunnen wij zoveel leren
eenvoudig gelukkig zijn
met neergevallen blaadjes
grote plas water
of eerste sneeuwvlokjes
ze vinden alles boeiend
onderzoekend gaan ze de wereld in
oprecht en dankbaar
glunderend
kinderen
onschuldig
vertederend
hoe lang geleden is het
dat wij ook zo zijn geweest   ?

sierlijk dansen
in herfst
alleen
het bos beschermt je
je zweeft over takken
bladeren springen omhoog
eenzame danseres
je brengt alles tot leven
kleine oogjes kijken je toe
verbaasd
wervelwind
zonder muziek
je walst over de stilte
proeft de geuren
en omvat alle kleuren
kleine herfstprinses
jij brengt terug
leven in het dorre bos   ...

herfst
bedekt ons met nieuw kleed
oranjebruin
fonkelend
tussen donkergroen
blauwe bessen
tussen prachtig rode
paddestoelen
herfstkleed
ik voel me mooi
tedere
vederlichte bladerenkrans
omgeeft mijn gezicht
mijn jurk van allermooiste bladeren
geen ontwerper doet dit na    ...

ik fluister je mijn geheimen toe
stil en zacht
luister je
zachte manen strelen mijn gezicht
bij jou kan ik mezelf zijn
ben niet zoals die anderen
heb nood aan liefde
helpen kan je niet
grote bruine ogen kijken me aan
liefdevol
zonder vragen
blijf liever even bij jou
dan in die mensenzee
waar ik langzaam in verdrink
alleen en hulploos
jij mijn vriend
enkel bij jou
ben ik wie ik ben   ...

stilte in de zaal
alles zwart
opeens dat éne licht
kleine voetjes schuifelen vooruit
ik wacht af
bange spanning
plots klinken de eerste akkoorden
een engelengeluid vult de zaal
kan niet ademen
onze kleine jongen
wildebras
is dat werkelijk hij die zingt  ?
mijn wereld staat even stil
hart barst van geluk
langzaam draait hij zich om
weet waar ik ben
en brengt zijn lied voor mij
dit is het ultieme geluk
dit neemt men mij nooit meer af
lieve kleine deugniet
je laat je oma wenen
als een klein kind    ...

eventjes tot rust komen
het heeft mij deugd gedaan
alles aan je voorbij laten gaan
de wereld stil zetten kan je niet
het leven gaat door
vandaag terug in volle vlucht
regen of wind
kleine of hoge golven
de zee neemt mij mee
voel me terug vrij
mijn vleugels trillen van geluk
voel de kracht van de natuur
klim omhoog
alsmaar hoger
en laat mij dan verder deinen
deinend op de wind     ...

je hoeft niet stoer te doen
alsof je de wereld aankan
geloof mij
vroeger deed ik ook zo
geen angst of verdriet
plukte elke dag
zomaar
zonder nadenken
nachten zonder zorgen
dromen kende ik niet
nu sta je alleen
kijkt de wereld aan
die draait ook zonder jou
ben je onmisbaar  ?
denk maar even na
je bent maar een deeltje
van het grote geheel
tja   ...  vroeger waren we
helden van de dag  ...

naar aanleiding van de feestdag
van Franciscus van Asissi
is het vandaag werelddierendag   ...
heb de dieren lief
zij zijn afhankelijk van jou
en geven zoveel terug
vriendschap en troost
brengen leven in huis
waken over jou
ze hebben een hart
gevoelens
meer
dan je zou vermoeden   !

dauw op het gras
laatste bloemknoppen
hebben de kracht niet meer
morgenkoud
langzaam verdwijnen de kleuren
maken plaats voor de herfst
bladeren alom
tapijten van rood en bruin
ochtenddauw
zie dit betoverend tafereel
ook dit is mooi
maar de warmte vloeit weg
eenzame bloem
houdt nog vol
nog even   ...

ik neem eventjes pauze
wat rust
verse adem
mijn lichaam is moe
geen inspiratie
geniet van het stralend herfstweer
misschien tijd om te herbronnen  ?
lieve bloggers
tot binnen enkele dagen   ...

zag haar
maar hield me stil
mijn kind in de natuur
zoiets mag je niet storen
stilte alom
omgeven door kleur
wat gaat er in haar om
laat haar
in haar paradijs
vol woorden
hoort zij het geknisper van de bladeren ?
ziet zij de kraaloogjes
van de eekhoorn
denk het wel
lieve meid
blijf nog maar een poos
in jouw wereld
die stoor ik niet    ...

geniet met mij
ode aan een mooie zomer
herfstkleuren en geuren
vullen ons leven
dankbaar voor wat is geweest
lange wandeling
op zachtdik bladertapijt
vlugge eekhoorn
springt ons voor
hand in hand
zonder woorden
de avondzon tegemoet
wat is het mooi geweest
het doet ons hunkeren naar meer  ...

durf het haast niet te hopen
krijgen we werkelijk
een echt heerlijk nazomertje
eentje waar je kan van dromen
open vensters
vollop zonnelicht
je voelt je licht
gelukkig
om zoiets banaals
maak een vreugdedans
voel me dartel en blij
en jij daar
als het even kan
geniet van die enkele heerlijke dagen
ze zijn er ook voor jou   !

heel langzaam
spreid ik mijn vleugels
deinend op de wind
tuur naar dat straaltje zon
maar de herfst
heeft alles in haar greep
striemende regenbuien
felle wind
toch vlieg ik door
niemand die mij stoppen kan
ik adem de nieuwe morgen in
vol verwachting
op wat komen zal
ik vlieg   ...  en leef   !

kon het niet laten   ...
wou jullie toch nog een fijne avond wensen
stilletjes
als een bootje op de zachte rivier
vandaag even genietend
van gewoon alledaagse dingen
dat stille herfstgevoel
maakt me rustig
hoop voor jullie ook
een heel fijne en zachte herfstavond    ...

tot morgen   !

vandaag eventjes rust
voel me wat moe
uitgeblust
geen inspiratie
hang hier maar wat
lui in de zetel
zo'n dagje kent iedereen wel   ...
even verstand op nul
en morgen
er opnieuw tegenaan   ...