tederheid ...

mooi
betoverend
iedereen kijkt haar na
alom gekend
haar lichaam
is haar trots
haar kasteel
telkens weer
als een sprookjesfiguur
eeuwige lach
omfloerst
het prachtig gelaat
maar diep in haar ogen
diepe poelen
dat zie je niet
waar is haar hart
kloppend
of eenzaam
in al haar schoonheid     ?

nog even
van de bloemen genieten
zachte dauw op het gras
nog even
de zon mijn gelaat
laten strelen
mijn hart is vol
van warmte
zomergeluk
wij zijn verwend geweest
niet treuren
de winter is nog niet nabij
herfst kan zacht
kalm en kleurrijk zijn
laat nog even de vlinders
dansen op de wind
straks vallen de blaren
maak daar ook
mooie dagen van     ...

dit is een klein
stukje paradijs
verscholen
in niemandsland
geen mens die mij
hier vinden kan
laat mij hier
voor heel even
alleen
hier kan ik leven
mezelf zijn
terug herbronnen
voor ik terug moet
naar die harde
luide wereld
ver van hier      ...

vrij zijn
of is het eenzaamheid ?
niemand die het weet
het water doorklievend
's morgens
in alle vroegte
nee
eenzaam is hij niet
hij kent nog het wonder
van de natuur
weet wat stilte is
kent nog de kleur van de zon
de maan
die éne schitterende ster
lief schepsel van de natuur
leef
zoals jij enkel leven kan     ...

al wordt je nog zo oud
zijn je foto's geel en verkleurd
toch bewaar je ze
in een doosje
dicht bij jou
niemand komt hier aan
ze zijn van jou
eerste herinneringen
nu weet ik wat het is
zijn niet zomaar foto's
kiekjes van hier en daar
maar pareltjes
stuk voor stuk
van hen
die jou dierbaar zijn    ...

vandaag terug een nieuwe dag
na zo'n kwakkeldag
terug met goede moed
de dag herbeginnen
niet klagen
de zomer is nog niet voorbij
vogels kwetteren in de tuin
straks terug de zon
kijk even buiten
zie
dat alles
toch nog goed komt    !

gisteren was ik boos
wandelde door de straten
even een ommetje maken
had beter thuis gebleven
sture gezichten
keken mij aan
geen knik of goeiedag
vlug voorbij
waar is hun glimlach gebleven
hun vriendelijk woord
heb rechtsomkeer gemaakt
voor mij hoeft het niet meer
laat ze maar lopen
loop liever in de natuur
met dieren om me heen
de mensheid   ?
laat me niet lachen
ze maken zichzelf kapot

ik laat het voor wat het is
loop nu waar ik blij en vrij kan zijn     ....
die lieve bloem
verwarmt meer mijn hart
dan al die onverschilligheid    !

vlinder
vlieg naar me toe
ik raak je niet aan
laat me je bewonderen
je bent zo fijn
teerbaar
wondermooi
jouw kleuren
verwarmen mijn hart
speels zit je op mijn hand
alsof je me zeggen wil
ben niet bang van jou
nee liefste vlinder
ik laat jou
vlieg maar verder
leef je leven
al is het maar voor even     ...

oud worden
en samen blijven
genieten van elkaar
liefkozend rimpeltjes tellen
het gaat niet meer zo vlug
laat de anderen maar snellen
wij hebben een leven achter ons
met vallen en opstaan
samen staan wij recht
hoeven in niemands ogen te kijken
elke morgen
een zoen
telkens blij voor een nieuwe dag      ...

had nooit gedacht
dat een regendruppeltje
zo welkom kon zijn
aarzelend spattend op mijn gezicht
verfrissend
groen wordt groener
bloemen richten zich op
zo'n kleurrijk dropje
tussen de bladeren
wondermooi
wie zegt dat zo'n buitje
geen wonderen kan doen
geen stortvlaag
maar zo'n heerlijk verkwikkend
zomerbuitje    ...

terug weekend
even verpozen
straks er op uit
leef je uit
het is zomer
even geen klok
alles rustig op jouw tempo
zomer
jouw tijd om te herbronnen
hoognodig
want voor je het weet
staat herfst en winter voor de deur   !

daar is ze terug
aarzelend vanuit de diepte
van de donkere nacht
nog heerlijk stil en koel
zachtjes ritselende bladeren
geniet met volle teugen
van dit wondermooi
stukje natuur
wat brengt ons de dag
niemand die het weet
maar goed ook
niet teveel denken
genieten van vandaag
zon zal terug schijnen
in vol ornaat
voor sommigen teveel
anderen verwelkomen haar
ze is er
en komt telkens weer
ben blij
dat ik haar telkens
een goeiemorgen wensen kan     ...

het leven draait door
een circus
van klanken en kleuren
je zwaait hoog
iemand neemt je vast
dwarrelend
kijk je neer
enthousiast publiek
gejuich alom
vrees toon je niet
je vliegt door de lucht
niemand die je kent
verhuld in bonte kleuren
prachtig kostuum
verbergt je angstig lichaam
met een blijde lach
ga je maar door
de show must go on     ...

donkere dagen
nachten zonder slaap
ellenlang
maar zie
vandaag komt de zon op
ze schijnt terug
voor mij en jou
dankbaar begin ik aan een nieuwe dag
het verleden even laten rusten
sla een nieuwe weg in
hoopvol
dankbaar om wat is geweest
een eenzame vogel trekt voorbij
kom terug onder mensen
zal terug leven
met mooie herinneringen in mijn hart     !

het leven gaat verder
al is de tijd even stil gestaan
met dagen van stil verdriet
toch moeten wij opstaan
ook vandaag komt de zon op
straks volgt een nieuwe weg
met een hart vol
mooie herinneringen
ga ik op stap
mijmerend om wat is geweest
koesterend
maar dankbaar

dankjewel voor de velen blijken van medeleven    !

de tijd heeft blijven stilstaan
van de ene dag
op de andere
's avonds nog lief en teder in bed gestopt
wou 's morgens wakker maken
maar tijdens de nacht
stilletjes ingeslapen
voorgoed
mama
wou je nog wakker krijgen
mijn wereld stond stil
hoe moet het nu
zonder je lach
je dagelijkse knuffel
je goede raad
mijn steun en toeverlaat

besef het nog niet
hopelijk kijken jullie nu samen
neer op mij
en loods mij door die doodzware dagen     ...

Ik zal een tijdje niet op de blog komen daar ik maandag een dierbaar persoon verloren heb en mijn verdriet is nog te groot om verder te schrijven ... volgende week kom ik zeker terug

jij bent mooi
angstig en teer
blijf je in je hoekje staan
bang
van die grote wereld
rondom jou
kom
waag je aan die eerste dans
op heldere tonen
in de koele avondzon
zal je dankbaar zijn
om te genieten
van jouw dans
fris en eerlijk
zoals het leven zou moeten zijn      ...

dit is mijn plekje
tussen duin en zee
niemand om me heen
dartel spring ik in het rond
hier ben ik vrij
tussen zand en twijgjes
voetstappen tel ik niet
adem de rustige zee
mijn hart wordt even rustig
dit is mijn plekje
hier vind je mij
telkens weer     ...