samen ...

laat ons in stilte
genieten van Kerst
hopen op vrede
verdraagzaamheid
liefde onder elkaar
speciale sfeer
waar ik telkens
stil van word
geloven of niet
Kerstmis
is een dag voor iedereen
waar wapens zwijgen
mensen naar elkaar toe gaan

geniet van deze week voor Kerst
al is het maar voor even
wees blij
terug Kerst
allen samen ...

lichtjes overal
huizen verlicht in de donkere avond
talloze sterren
kleurig
sfeervol
maar in die week
voor Kerst
kijk ik naar de sterren
flonkerend
hemelshoog
voor mij geen drukte
maar innerlijke rust
genieten van kerstsfeer
en kijkend
naar die ène ster
eenzaam fonkelend
in de donkere nacht

zij geeft mij warmte
en hoop   ...

je houdt het haast voor onmogelijk
bij de eerste koude
lopen sommigen dikgepakt rond
muts over hoofd
dikke pull
warme laarzen
anderen laten de kou
aan zich voorbij gaan
het is immers nog geen winter
dieren hebben een piekfijn instinct
wij hoeven hen niet te leren
maar zij zijn gezegend
door moeder natuur
een pels om jaloers op te zijn
onvoorstelbaar
in onmenselijke koude
leven zij gewoon
zelfs de kleintjes rollen
in sneeuw en ijs  ...

maar ja
wij zijn mens
zie je ons al met zo'n pels lopen  ?
ik draag er alvast geen
later zal ik mij wel induffelen
maar laat dieren hun pels
mantels genoeg    ....

koude winter
alles omgevormd
in ijs
grillig
maar betoverend mooi
voor mij mag
het voor even
ijskristallen overal
nieuwe witte wereld
glanzend
in broze middagzon
kleine dingen
worden groot
alledaags
wordt nieuw en glanzend
wondere witte wereld
ja
geef mij toch maar
zo'n ouderwetse
witte Kerst   !

wens jullie allen
een fijne nieuwe week
ondergedompeld
in kerstsfeer
voor velen een fijne tijd
anderen
kijken met weemoed
denken aan hun dierbaren
die er niet meer zijn
toch hoop ik ook voor hen
dat een straaltje geluk en hoop
hun hart verwarmen kan
in deze drukke dagen   ...

pakjes onder de boom
kleurig
sierlijk verpakt
oogstrelende strikken
goudpapier
de kleintjes reuzeblij
wat is voor mij ?
mooie herinneringen
moeder zette de boom
wij het kerststalletje
's avonds lichtjes aan
dat was geluk
allen samen
bij de boom
vers gebakken wafeltjes
in de hand
vader zong een lied
wij neuriënden mee

stille nacht    ...

waar is de tijd ?
alles gaat zo vlug voorbij

herfst hoeft niet
somber en grijs te zijn
ontdek zijn rijke kleuren
de rust en stilte
schoonheid die men
vaak niet ziet
laat je lichaam genieten
van al dat moois
nog geen regen en wind
koudere dagen
maar leer te waarderen
die mooie late herfstzon
boeiende bladeren
stille wateren
met lichte dauw erom heen

dit is ook herfst
geniet van elke dag
dat je is gegeven    !

je ziet ze al overal
rijkelijk gevuld
en gekleurd
steeds kijk je verwonderd toe
hoe één boom
jouw kamer zo verandert
alles wordt mooi
glanzende bollen
rijkelijke sluiers omheen
frisse adem
van levende den
vraag me af
of overal de kerstsstal staat   ...
de werkelijke betekenis van Kerst
vindt het wel jammer
van zo'n mooie den
geplukt uit een groot bos
een leegte daar
maar glanzende kinderogen
maken alles weer goed    ...

je zou ze alles willen geven
hen beschermen
kleine handen
fijn en broos
in oude, gerimpelde handen
verweerd
door de jaren heen
je wilt hen leren
hen begeleiden
door goed en kwaad
een onverwachte knuffel
het doet zo'n deugd
wetend dat die
kleine ukkepuk
van je houdt
zoals niemand anders
al ben je oud
je voelt je jong
denk niet aan later
maar hou dat handje
stevig vast   ...

december
guur en koud
mensen hebben het druk
alles moet nog
in die laatste maand
veel schoonheid gaat verloren
in die alsmaar grote drukte
alles voor het feest
nu reeds al uitgestald
veel moet je niet meer doen
oven in  ...
allen rond de dis
tevreden mensen   ...
alhoewel
rond 11 uur al
een verboden geeuw
hier en daar al een stilte
jongeren zonderen zich af
ouderen halen herinneringen op
voor de zoveelste keer
ik hou het simpel
geniet van die avond
denk aan hen
die vroeger dicht bij mij
aan tafel waren    ...

schoonheid
in winter
weinigen die het nog zien
tijden veranderen
met Kerst en Nieuw
nog samen met familie  ?
velen zijn weg op reis
een vlug berichtje op internet
kaartjes schrijven
dat behoort tot het verleden
wintertijd
voor velen druk
uitgebreid op cadeautjes jacht
met een lekker kopje koffie achteraf
nee hoor
bestellen via computer
dat gaat vlugger
jammer
zo'n mooie tijd
tijd voor jezelf en anderen
samen in
winterwonderland     ...

je hebt niet veel nodig
om het gezellig te maken
een hoekje
voor jou alleen
waar niemand je stoort
ik heb zo
mijn eigen plaatsje
al is het nog een ouderwetse zetel
maar diep en zacht
waar ik heerlijk luieren mag
vol met kussens
zelfs de hond
heeft zijn plaatsje gevonden
nee
ik stoor hem niet
anders is de zetel niet meer van mij    ...

vandaag niet beter
terug in lappenmand
veel te vroeg
herbegonnen
dokter was niet mals
je bent toch geen twintig meer ?
maar 61 is toch niet oud
kan nog springen en dansen
maar nu eventjes niet
zal maar de natuur
zijn gang laten gaan zeker
rusten is niets voor mij
maar ja als het niet anders kan    ...

alvast een bloem voor jullie
die mij elke dag bezoeken
ik geef niet op
kom terug
nu terug eventjes gaan slapen    ...

wat zou ik doen zonder
boeken   ...
mijn steun en toeverlaat
tijdens donkere winterdagen
of in warme zomerzon
mee op reis
in auto
of in bed
heerlijk knus in hoekje
mijn boeken
nieuw
ruik er telkens aan
heel voorzichtig
blaadje voor blaadje
wegdoen doe ik niet
hou teveel van mijn boeken  
ook al zijn ze oud en verfrommeld   ...

storm
op zee
torenhoge golven
ik luister
naar de gierende wind
ben niet bang
kind van de zee
dat hoort bij het leven
natuurfenomeen
niemand kan hier iets aan doen

ik geniet van de zwellende golven
donkerpaarse lucht
dein mee
met de wind
opstuivend zand
meeuw boven mij
zweeft tussen
golven en wolken   ...

waneer hebben wij dit laatst gedaan
handen gevouwen
volkomen stil
in gebed
was het voor je verdriet
uiting van intense vreugde
hopen op hoop
verlangen naar nieuws
eenvoudig gebaar
treft zo diep
velen geloven niet meer
waarom zouden ze
in een wereld zoals nu
maar dit gebaar
van gevouwen handen
biddend
in elk geloof
blijft dit bestaan   ...

onschuldig geluk
eenvoudige dagen
kijken door kinderogen
sprankelende dagen
van eenvoud
zonder vragen
zonder pijn
laat haar dromen
op wolken van fantasie
geef haar ruimte
geef haar tijd
neem haar wereld niet af

straks wordt het ernstig
geen tijd om te dromen
geen tijd voor fantasie
ruwe rauwe werkelijkheid

laat haar nog even    ...

nog even
en we krijgen terug
prachtige beelden te zien
de wereld wordt anders
stil en ingetogen
winter nadert
heel zacht
slaat terug haar
witte vleugels uit
koude moeten we
terug trotseren
maar ook hiervan
kunnen we genieten   ...

vandaag een eerste poging met nieuwe pc    ...
voel me precies een leerling
uit de eerste klas
hersenen pijnigen
alles terug uit de kast halen
ben al blij dat ik op de blog kan  ...
hèèl voorzichtig  !