op naar Pasen ...

ben enig in mijn soort
leef niet lang
dus raak me niet aan
laat me fladderen
van bloem tot bloem
laat mij jou schoonheid schenken
ragfijn
tedere omhelzeing
van elke bloem
vang me niet
laat me leven

mischien,  heel even
kan ik jou tonen
dat ik dat stukje natuur ben
waarop iedereen wacht   ...

geen gezeur vandaag
wil enkel blije gezichten
prille lentezon
bankje in het park
nieuwe start
van een mooi seizoen
ik wil leven
genieten
niet denken aan morgen
geen zwart of grijs
maar mooie lentetinten
leuke sandaaltjes
fleurig jurkje

laat de wereld maar draaien
vandaag geniet ik
van wat komen zal   !

iedereen droomt er van
even er op uit
met auto, trein of vliegtuig
koffers worden ingepakt
we zeggen allemaal
niet veel meenemen   ...
het wordt een heerlijke reis
geschenkjes
je vindt zoveel om mee te nemen
als herinnering
dan komt de dag
dat de koffer dicht moet
nu is het blazen
wij hadden echt toch niet zoveel mee 
toch niet te zwaar ?
herken dat gevoel
en dan met een bang hart naar de luchthaven
koffer op de band
goddank
hij geraakt er door
had ik het geweten
bracht ik nog het een en ander mee  ...

komt dit jij ook bekend voor    ?

geweten

ik voel het in mijn aderen
zachte lucht
vult de kamers
terug overal geuren en kleuren
bloemen binnen
buiten eerste lentegroen
wie durft mij te zeggen
dat jij het niet voelt of ziet
ik ga er voor
een buitje kan mij niet deren
ik leef met de natuur
mensen blijven haperen
bij schemerdonkere dagen
zijn vol van nieuws
elke dag uitgespuwd
slecht en smaakloos

ik laat mij er niet door kelderen
sla mij er door heen
ben telkens blij
als ik die eerste vlinder ontdek
op het kleine bloempje in mijn tuin    !

zwevend door tijd
stil
klok tikt almaar verder
je bent jong
gracieus
gaat lichtvoetig door het leven
dansend op muziek
maar de tijd neemt je mee
neem je tijd
denk niet aan later
blijf jong
elke dag
blijf mooi
ouder worden
hoort bij het leven
alles gaat niet meer gracieus
maar dansen op muziek
dat kan je wel
en gaat dit ook niet meer
luister dan heel zacht
naar de tonen
van een heerlijk morgenlied    ...

luchtbellen
je hebt er vroeger veel gemaakt
kleurrijke ballen
dromend
elke luchtbel
die uit je mond kwam
was een mooie droom ...

nu maak ik geen luchtbellen meer
maar heb nog steeds mijn droom
hopelijk gaat ze niet stuk
gezond ouder worden
mobiel en allert
weten wat ik zeg
wat ik doe
wetend hoe het vroeger was

een wereld vol luchtbellen
een kind
joelend in het gras   !

donzig wit
witte stipjes
in het zachtgroene gras
dit is pas lente
het geeft me
een goed gevoel
alsof alles goed is
vredig en stil
in het ochtendgloren
zacht lief lam
ik wil je strelen
omarmen
teken van liefde
vrede en vriendschap    ...

ik heb voor jou
de zon meegebracht
een straaltje
voor elk van jullie
een beetje warmte
hoop
zachte koestering
na een lange nacht
spreidt je armen
richt je gezicht naar de zon
terug naar vlinders
eerste bloesems in de tuin

God wat is het leven mooi
kijk niet altijd
naar het donker
laat je hart verlichten
door de gewone
eenvoudige dingen in het leven    !

na een heerlijke vakantie
met zon en rust
ben ik er terug
nu nog valiezen uitpakken
terug aanpassen
aan het belgisch weer
en drukte   ...

ik dank al mijn vrienden
die mijn blog bezocht hebben
en er een berichtje nagelaten hebben
het doet toch deugd terug te zijn

nu nog even en straks
kom ik bij jullie op bezoek   !

lieve bloggers ik kan momenteel niet ant woorden daar ik nu  op reis in Tenerife ben

Volgende week kom ik zeker bij jullie terug   !!

Zonnige groetjes van meeuw

voel je triest
wacht je op de zon
zijn de dagen te lang
nog even
weet het
woorden zeggen niet veel
er moet licht komen
in ons hart
heel veel licht
ramen opendoen
zachte wind
vlinders en bijtjes
ik wou je ze geven
maar ook ik
wacht

alvast een bloempje voor jou
hopelijk verlicht het je dag   

je zou er de brui aan geven
ik word er warempel
triest en neerslachtig door
wachtend op de zon
speur ik de tuin af
naar die eerste
prille lentebloempjes
maar haast mij
terug binnen
gierende wind
en snijdende regen
houden mij tegen
mijn vingers jeuken
om terug aan de slag te gaan
planten en zaaien    ...

maar de natuur
blijft zijn gang maar gaan   !

dit bloempje
groeit bij mij niet
ver
heel hoog
zag ik voor het eerst
je staan
heel zacht
mooi in je eenvoud
tussen bergen en dal
je bent uniek
plukken deed ik niet
wou de natuur niet kwetsen
daar leef jij
tussen rotsen
eigenzinnig
groeit op vaak
onmogelijke plaatsen  

trots  ...

het overkomt ons allemaal
eenzaamheid
soms duurt het niet lang
is men blij even alleen te zijn
maar echte eenzaamheid
dag na dag
voor velen
ondraaglijk
geen mensen om je heen
troosteloos wachten
je zinkt verder
denkt niet meer aan toekomst

ken jij iemand
die je vragend aankijkt
neem even je tijd
een babbel
een uurtje gezelligheid
tonen dat ook zij
belangrijk zijn    ...

het geeft zo'n warm gevoel
vergeet niet
het kan jou ook overkomen   !

kindlief
je kan het niet voorstellen
muur van water
brekende golven
over je schip
even niets zien
enkel bulderend lawaai
heen en weer geslinger

kindlief
best dat je dit niet
hoefde mee te maken   ...

maar er moest gewerkt worden
moeder zorgde thuis voor jou
vader zat op zee

bij elke storm
denk ik aan hem
mijn stoere vader
vadertje lief
gelukkig nam de zee
je niet mee  ...

nu ben ik blij
vroeger waren altijd
boeken om me heen
liefde voor het lezen
dik of dun
kroop in een hoekje
stilletjes
verdween in andere wereld   ...
zoveel jaren later
steeds veel
boeken om me heen
voel me rijk
ben door eeuwen gewandeld
geproefd van fantasie
of met beide voeten
in werkelijkheid
maakt niets uit
zolang ik maar lezen kan
ben ik een blij en gelukkig mens    ...

vrouw zijn
niet zomaar een barbie
met ballen aan het lijf
durven opstaan
geen grijze muis
tussen de menigte
je ziet haar
je hoort ze
kordatig stapt ze verder
kijkt niet om
is geen kleine meid meer
tijd van poppen is voorbij
kleurig zie je haar komen
wat zij zegt
heeft inhoud
sterke vrouwen
ze vallen op
maar eenmaal thuis
valt het masker weg
is ze heel eenvoudig
moeder, echtgenote en vriendin  !

daar waar
de zee de horizon kust
wil ik varen
zachtjes deinend
op de golven
langzaam
begin ik terug te leven
eerste zonneschijn
op mijn gelaat
frisse wind
die mij opnieuw adem geeft
mijn hart gaat sneller slaan
dit is leven
ga je mee ?
heb ruimte op mijn boot
je hoeft alleen maar
in te stappen    ...

de kogel is door de kerk
heb de knoop doorgehakt
na een hels jaar
vol verdriet en emoties
veel heen en weer
bergen papieren
had het broodnodig
volgende maand
vliegtuig op
10 dagen weg van hier
rust en kalmte
zon,  hopelijk heel veel zon
mijn lichaam en geest
zijn zo moe
op het randje af
nog even
hopelijk zijn de batterijen
terug opgeladen
en kunnen we er weer tegenaan    ...