DONDERDAG

Ze zijn bij ons,in het Paardenkerkof,dat is een veldstraat,die aleen toegankelijk is voor fietsers en landbouwvoertuigen,en de personen die erwonen,dat zijn 2 huizen.Dat is waar we alle dagen met onze Luna gaan wandelen.ze zijn er de mais aan het afrijden.Dat is héél vroeg,maar alles staat mooi droog,dankzij de uitzonderlijke mooie zomer.En dan kunnen we daarnaweer héérlijk ver over de velden zien.De zwaluwen die zijn ook al aan het vertrekken naar het zuiden.En dan kan je zien dat de herfst en winter voor de deur staan.

De zomer is bijna voorbij.
Voor jou maar ook voor mij.
Het was een prachtig weer.
De zon scheen telkens meer en meer.
De zomer die heeft deugd gedaan.
We kunnen er weer tegen aan.
De vitamientjes zijn weer binnen.
De herfst mag beginnen.

MIA

Bijna herfst
De natuur is een pracht.Ze houd ons in haar macht.
Elk seizoen heeft haar kleuren en geuren.
Nee,mij hoor je je daarover niet zeuren.
Ik hou van elk seizoen.
En wacht met spanning wat het gaat doen.

MIA

Ik ben niet groot of niet klein.
Toch mag ik er zijn.
Ik ben niet lelijk of niet mooi.
En toch valt alles in zijn plooi.
Een rimpel hier en daar.
En beginnend van grijs haar.
Mijn gewrichten beginnen te kraken.
Maar dat kan de zaak niet maken.
Mijn geheugen is nog goed.
En mijn stem die voldoet.
Het is te hopen dat ik nog lang mag leven.
Want er valt nog zoveel te beleven.

MIA

We gaan stilaan naar het einde van de zomer.Dat zie je aan de netjes op de struiken.De eikeltjes vallen  te vroeg van de bomen,omdat ze te droog staan.De regen was dringend nodig,maar steekt al tegen vind ik.Was het al gewoon,dat mooie weertje.Nu moeten we toch niet zagen deze zomer,het was een mooie zomer.Onze Frank komt vandaag al naar huis.Hij is de koning te rijk dat hij van zijn pijn verlost is.En wij allemaal met hem.Het is alsof een grote last van onze schouders gevallen is.Want je zoon zien aftakelen van de pijn,doed een moederhart zeer.Mijn heup kan er weer tegen.Kan al wandelen zonder pijn.Nu mij een beetje kalmer houden dan vroeger,dat zal wat anders zijn denk ik.Maar het zal zichzelf wel verbieden.We hebben gisterenavond weer genoten van onze aquagim-Linda-Godelieve-Mieke-Rita en ikke.Deed weer deugd

We zijn vandaag,zondag,Zuster Maria van Buggenhout gaan bezoeken,die op 26 aug ,88 jaar wordt.Ze woont nu in het rusthuis in Kalmthout.Ze is sinds 2 jaar dement aan het worden.Waar ik echt veel hartzeer van heb.Maar ze erkende ons direct,alleen onze naam moest ze even denken.Ja dement zijn dat is toch iets raar.Maar zij zelf heeft daar geen last van.Ze weet niet beter en is gelukkig in haar bestaan.Maar ik vind het erg,en denk dat ik er eens zal komen dat ze ons niet meer erkend.En dat zou mij zeer doen.Ik ken haar van mijn 16 jaar.Maar ik ga aan haar denken,als de lieve zuster die ik steeds gekend heb,en die ze nog steeds is.We hadden haar een boeket rozen mee,waar ze dolblij mee was,want ze houd van bloemen.Hopelijk kunnen we haar 89é verjaardag volgend jaar ook nog gaan wensen.