SCHELDEFEESTEN IN BAASRODE

Deze namiddag hebben we nog een fijn fiets toerke gedaan.Ons aan het veer van Baasrode laten overzetten naar Moerzeke-Kastel.Daar even bij een familielid van mijn ventje ,iets gaan afleveren.En dan eerst de veldwegeltjes van Kastel nog eens doen,was lang geleden.Dan tot in Moerzeke,en terug via de dijk van Kastel naar het veer van Moerzeke,om over te varen naar St Amands.En dan daar nog wat rond te toeren alvorens naar huis te rijden.Heb onderweg veel vlierbessen gezien.En dacht dan aan vroeger toen mijn moeder,als we klein waren,Vliersiroop maakte,voor de valling.Heb dat ook nog gedaan,toen onze kinderen klein waren.Maar eens volwassen wilden ze die niet meer.Ja,voor hun is dat maar fabeltjes .Hebben vandaag al het Roodborstje gezien in onze tuin.Denk dat het ergens in de geburen woont.En zich nu al terug laat zien.Doet wel raar,precies of de winter staat voor de deur.Maar laat ons eerst maar genieten van de herfst.

Ze zijn bij ons,in het Paardenkerkof,dat is een veldstraat,die aleen toegankelijk is voor fietsers en landbouwvoertuigen,en de personen die erwonen,dat zijn 2 huizen.Dat is waar we alle dagen met onze Luna gaan wandelen.ze zijn er de mais aan het afrijden.Dat is héél vroeg,maar alles staat mooi droog,dankzij de uitzonderlijke mooie zomer.En dan kunnen we daarnaweer héérlijk ver over de velden zien.De zwaluwen die zijn ook al aan het vertrekken naar het zuiden.En dan kan je zien dat de herfst en winter voor de deur staan.

De zomer is bijna voorbij.
Voor jou maar ook voor mij.
Het was een prachtig weer.
De zon scheen telkens meer en meer.
De zomer die heeft deugd gedaan.
We kunnen er weer tegen aan.
De vitamientjes zijn weer binnen.
De herfst mag beginnen.

MIA

Bijna herfst
De natuur is een pracht.Ze houd ons in haar macht.
Elk seizoen heeft haar kleuren en geuren.
Nee,mij hoor je je daarover niet zeuren.
Ik hou van elk seizoen.
En wacht met spanning wat het gaat doen.

MIA

Ik ben niet groot of niet klein.
Toch mag ik er zijn.
Ik ben niet lelijk of niet mooi.
En toch valt alles in zijn plooi.
Een rimpel hier en daar.
En beginnend van grijs haar.
Mijn gewrichten beginnen te kraken.
Maar dat kan de zaak niet maken.
Mijn geheugen is nog goed.
En mijn stem die voldoet.
Het is te hopen dat ik nog lang mag leven.
Want er valt nog zoveel te beleven.

MIA

We gaan stilaan naar het einde van de zomer.Dat zie je aan de netjes op de struiken.De eikeltjes vallen  te vroeg van de bomen,omdat ze te droog staan.De regen was dringend nodig,maar steekt al tegen vind ik.Was het al gewoon,dat mooie weertje.Nu moeten we toch niet zagen deze zomer,het was een mooie zomer.Onze Frank komt vandaag al naar huis.Hij is de koning te rijk dat hij van zijn pijn verlost is.En wij allemaal met hem.Het is alsof een grote last van onze schouders gevallen is.Want je zoon zien aftakelen van de pijn,doed een moederhart zeer.Mijn heup kan er weer tegen.Kan al wandelen zonder pijn.Nu mij een beetje kalmer houden dan vroeger,dat zal wat anders zijn denk ik.Maar het zal zichzelf wel verbieden.We hebben gisterenavond weer genoten van onze aquagim-Linda-Godelieve-Mieke-Rita en ikke.Deed weer deugd