Fredje

Ik wens aan iedereen,een gezellig,en hopelijk,een beetje zonniger,weekend toe.

Toen we met nestle op reis gingen,veertien dagen geleden.Is er een ongelukje gebeurd met een dame van het gezelschap,in het afstappen ,van de bus.De dame viel,en kwam met haar schouder op de boordsteen terrecht.Ze kreunde van de pijn.En kon niet meer recht.Ik met mijn gouden hart,en in een reflex ,heb haar mijn arm aangeboden,haar vast gepakt en rechtgezet.Ze zeggen dat de adrenaline,op zo een moment door je aders stroomt,en ik denk dat dit waar is.Want dan voel je geen pijn.Maar ja,nu komt het.Ik heb mijn rechter schouder gebleseerd,en zit nu met een biceps tendinitis.De kinesist heeft al shocwave toegepast,en de pijn is beter.En dan maar wat medicatie nemen hé.Mijne Rob zegt"Je weet dat je met je schouders sukkelt,en toch doe je dit"Maar het is zoals ik zeg,een reflex.En daarbij,het zal wel genezen.Die dame zal zich meer zeer gedaan hebben.En als ik moet,zou ik het toch terug doen.Ben dan maar voor één keer superman hé.

Gisteren is onze kleindochter Sarah,dus 10 jaar geworden.We hebben er gaan taart en lekkers eten .Onze zoon Tony was er ook,en had voor de eerste maal zijn vriendin Tamara meegebracht.Het was een aangename kennismaking met iedereen.Onze kleinkids Sarah en haar broer Benjamin,vonden het fijn in zwembad en op trampopline.Het weer viel goed mee,en dus konden we buiten zitten.

Vandaag is het bij ons vreugde en verdriet.Vreugde omdat onze kleindochter Sarah 10 jaar word.En verdriet om mijn moeder die vandaag 12 jaar overleden is.Ze is nog steeds niet vergeten,ze is nog dagelijks bij mij.Maar ze zou niet willen dat we vandaag verdrietig zijn.Dus laten we ons Sarah haar verjaardag vieren vandaag.Sarah een gelukkige verjaardag ,vanwege mémé en pépé Woody.

Een fijn weekend aan alle bezoekers van mijn blogje

Alé,weeral vrijdag.En het weer begint zich precies een beetje te beteren.Hopelijk,want mijn moraal begint op een laag pitje te staan.We doen nu wel al de kleine klusjes binnen.Daar profiteren we nu van.En als het terug zomer word,is het buiten.Onze bloemen in de tuin ,hangen er maar belabberd bij.Ze hebben genoeg gedronken denk ik.Het zal wel eens beteren zeker?

Het is donderdag,dus marktdag bij ons in Buggenhout.Onze dochter Hilde en zoon Benjamin,gingen ook eens mee.Dan mijn zus José en schoonbroer Jef.We waren nog maar pas de deur uit,of het begon te gieten.We waren druipnat.Mijn lange broek ,die plakte aan mijn lijf.De sandalen,ja daar kon je in zwemmen.Onze paraplu's das goed voor het hoofd en bovenste van het lichaam,maar de rest?We hebben er wel smakelijk om gelachen.En bij mijn zus konden we pantoffelkes aandoen,zodoende kon alles een beetje drogen.En met een lekkere tas koffie,was alles vlug vergeten.Terug thuis gekomen,scheen de zon toch wel zeker.Maar ale,naar het weer kunnen we toch niet zitten luisteren,of we komen in het geheel niet meer buiten.Regen en nog eens regen,het begint ferm tegen te steken.Maar we zullen maar denken"eens zal het wel beteren zeker?"En als het mooi weer is,zeker en vast van profiteren.

Dit zijn de bloemen in onze tuin.Om van te genieten

Ik wens aan iedereen een fijn weekend toe.

CENTER>

Nederbrakel gedaan.Dat is in de vlaamse ardennen.Het was een mooie route van 8 km.Na de route zijn we nog via Overmere Donk gereden,om een lekkere tas koffie te drinken.En dan naar huis.Daar hebben we ons geinstaleerd op het terras van onze voortuin.En nog verder genoten van het mooie zomerweertje.Geniet van de mooie fotos die ik genomen heb.

Voila onze kroost meesjes zijn deze voormiddag uitgevlogen.We hebben het niet gezien,maar het was plots zo stilletjes.Rob heeft daarna het nestje nagekeken,er lagen 2 meesjes dood ,platgedrukt.ééntje weet ik toch,dat ik heb kunnen redden.En ben er blij om.Het is wel raar,dat we dat getjilp niet meer horen.We waren dat al gewoon,ik vond dat zo plezant.Maar ja,zo gaat het leven,komen en gaan.Volgend jaar misschien terug,wie weet.Morgen gaan we weer de vrije natuur in.De wandelroute:Toeppad te Nederbrakel.En ze geven mooi weer,meer moet dat niet zijn.

Heb vandaag een goede daad gedaan,alé hoop ik toch.Onze meesjes zijn deze morgend uitgevlogen,weet niet hoeveel.Maar ééntje zat op de grond.Ik heb het opgenomen,en terug in het nestje gezet.Weet niet of dit helpt,maar anders waren de katten er mee weg,of als ik het niet vlug gezien had,onze Luna denk ik.Ik hoor of zie nu niets meer.De ouders die zullen waarschijnlijk niet meer terug komen.Maar ik kon dat beestje toch niet laten vangen?We zullen volgende week in het nestje eens kijken,of het er nog in ligt.Ik heb er geen foto van genomen,maar van de ouders die steeds over en weer vlogen heb ik een filmpje gemaakt.Ben zo ,heb een grote mond,maar een klein hartje.Het eten met mijn collega's is goed meegevallen,en we hebben geen afscheid genomen,maar tot wederziens.En nu,genieten van het weekend.Ook aan ieder die mijn blogje leest,een prettig en ontspannend weekend.
Zie hier juist dat de ouders over en weer aan vliegen zijn,en er nog meer geluid uit het nestje komt.Het zal er eentje geweest zijn die een beetje vlugger het nest wou verlaten.Vader en moeder komen hun kroost terug eten geven.Ik ben gelukkig,heb een leventje gered.