Het was uiteraard niet niks om vanuit de Seringenstraat vaan 49 m2 ineens geconfronteerd te worden met een supermarkt op een van de beste lokaties in Nederland, nl. op de Kleiweg te Gouda van 800 m2 !!
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
nieuw levensmiddelenbedrijf


In samenwerking met de VIVO-groothandel werd er met de fam. Moerkens gesproken over het opzetten van een vivio-levensmiddelenbedrijf. Miep voelde daar direct iets voor want zij had het in de waterstokerij wel gezien en had door dat ze daar niet veel verder in kwam.
Het winkelpand op de hoek van de Staringstraat en de Alberdinck Thijm-straat werd gehuurd en ingericht als levensmiddelenbedrijf.
Maar voor het zover was ging Miep, ondernemend als was, eerst nog even proefdraaien als filiaalhoudster in de Oranjeboomstraat bij de melkinriching "AURORE".
Ook het middenstandsdiploma werd door Miep vlot behaald en het kruideniersvakdiploma moest nu gehaald worden anders kreeg je van de Kamer van Koophandel geen vestigingsvergunning.
Voor haar geen enkel probleem want ze haalde het ene na het andere vakdiploma, alles met het hoofd gericht op de toekomst. zo behaalde zij:
Het kruideniersvakdiploma, het AGF (Aardappelen groente en fruitdiploma)
Wijn en gedistaleerdiploma, non-food vestigingsdiploma, Textielbrevet, Het slagersvakdiploma, het Speelgoeddiploma, Intussen zat Theo ook niet stil want die haalde zijn ondernemersdiploma voor problematiek tot een Miljoen handelskapitaal gevolgd door het Supermarktmanagersdiploma
Wij zijn aangeland in 1951 en Theo werd voor zijn dienstplicht opgeroepen voor de militaire dienst. Hij werd geplaatst in de Ernst Casimirkazerne in Roermond voor zijn recrutenopleiding en Miep ging lekker door als flilaalhoudster in de Oranjeboomstraat.
THEO NAAR ROOSENDAAL......
Toen de recrutenopleiding van Theo voltooid was ging hij op vrijwillige basis naar het Korps Commandotroepen in de Engelbrecht van Nassaukazerne in Roosendaal. Het voordeel was dat hij veel dichter bij huis zat als in Limburg. !! Hij haalde zijn groene baret en werd daar uitgekozen voor het volgen van de kaderklas daarna bevorderd tot sergeant-instructeur en groepscommandant.
In 1953 nam hij deel aan de rediingswerkzaamheden in Zeeland tijdens de watersnood. en kwam daar met een onderscheidng uit.
Eind 1953 zwaaide hij af en kon gaan nadenken "hoe nu verder"??
Eigen zaak . . . . . .
Logisch zou zijn dat hij weer terug de bakkerij bij vader Peters in zou gaan, maar deze zaak was niet groot genoeg en pa kon Theo geen volledig weekgeld uitbetalen, jammer maar waar.
In samenspraak met Miep kwam Miep met het volgende idee:
"als wij dadelijk gaan trouwen en we krijgen kinderen moet er wel geld verdiend worden!! je vader kan jou niet betalen dus moeten wij wat anders beginnen. wat denk je van een kruidenierszaak ergens in Rotterdam?"
Theo zag zich zelf nu niet direct in een kruidenierswinkel staan om suiker af te wegen maar Miep zette door en ging als proef in een levensmiddelen-zaak staan die binnenkort verkocht zou worden. Haar vader ging verder met zusje Nel in de VIVO-winkel.
Zo kwam Miep, ondernemend als zij was en is in de Seringenstraat op Rotterdam-zuid terecht bij de weduwe van der Waal-Oostlander.
Theo bleef om zijn vader te helpen 's nachts in de bakkerij werken en reed vanaf 10 uur in een broodwijk in Rotterdam-Schiedam en een stukje Vlaardingen op een trapcarrier. Om twee uur was hij daarmee klaar en werd door miep 's middags omgetoverd in een kruidenier in de Seringen-straat.
Miep stond daar met een winkeljuffrouw en was vastbesloten deze winkel van die weduwe over te nemen. Ja. Theo was net uit millitaire dienst dus had geen stuiver in zijn zak. Maar Miep had de oplossing al bedacht.
De VIVO-zaak van pa moerkens liep in vergelijk met de waterstokerij als een trein en werd steeds beter. De grossier vond het prachtig en de familie Moerkens had bij hem een enorme goodwill want zij waren een van eerste die onder de VIVO vlag (Vrijwillige In en Verkoop Organisatie) met succes zaken deden.
Hij wilde Miep in de Seringenstraat wel een starterskapitaal lenen als ook deze zaak dan ook een VIVO-zaak zou worden. Zo gezegd zo gedaan.
Miep moest hard werken. - een eigen zaak is niet niks - maar zij werd zoals altijd door iedereen gewaardeerd.
Gesprek van Miep en THeo oner de wollem dekens . . . .
Ho, Theo ik heb het hardstikke druk, ik ben ook nog zwanger geraakt, we moeten nadenken over een oplossing ! "kom jij maar hier in de Seringen-straat werken, die paar centen die je bij je vader verdiend kan je ook hier verdienen en ik krijg het dan wellicht iets makkelijker.....
Zo gezegd zo gedaan en THeo werd bevorderd tot kruidenier en opgeleid door Miep.
In vijf jaar tijd was de Seringenstraat uitgegroeid tot een goed lopend bedrijf waar wij wekelijks geld aan over hielden en dus spaarden wij!.
Met al onze diploma's en ook ons zakelijk instinct waren wij eigenlijk klaar voor het grotere werk en dat kwam er dan ook aan.
in 1968 werden wij uitgenodigd door de groothandel Alhamo om te komen praten over een grote supermarkt in Gouda.
Dit bedrijf liep niet goed en de groothamdel zat er met twee ton aan vorderingen in en het dreigde een fiasco te worden. De super was in handen van "Mister X"" (schuilnaam) deze en bakte er niets van.
Of wij er iets voor voelden om te trachten deze zaak voor de VIVO te redden van een faillissement. Het was een BV (besloten Vennootschap)
met een aandelenpakket van F.80.000.
Er werd een plan gesmeed waarin alle partijen: Mister X, de Groothandel en de familie Peters zich konden vinden. De Seringenstraat zou gesloten worden, de voorraad ging mee naar Gouda en de spaarcentjes mochten gebruikt worden voor een huis in de buurt van Gouda onder het motto"als de stal warm is en de haver goed, gaat het paard vanzelf hard werken "
En zo werden wij de trotse eigenaar van een supermarkt van 800 vierkante meter op de Kleiweg in het hartje van Gouda behorende tot de 10 beste winkelstraten van Nederland.
22 man personeel liep er rond en de omzet was belachelijk laag, geen wonder dat daar elke week geld bij moest.
Miep zag het eigenlijk helemaal niet zitten, uiteindelijk kwam zij uit een waterstokerij van 16 vierkante meter en de Seringenstraat van 49 vierkante meter verkoopoppervlakte !! en nu 800 vierkante meter ex magazijn!!
Alle drie de kruidenierswinkels waren aangesloten bij de VIVO / Vrijwillige In- en Verkooporganisatie. Een organisatie van onafhankelijke kruideniers.
de onafhankelijke Grossier-Groothandel deed zaken onder de naam ALHAMO te Rotterdam.
verkering..

verkeringWe gaan naar de jaren '50, 1950 dus. Mientje van de waterstoker was intussen omgedoopt tot MIEP. dan vond zij beter klinken. De waterstokerij was eigenlijk veel te klein om er een boterham in te verdienen. Miep was zo voortvarend om middels het volgen van cursussen haar bevoegdheden uit te breiden, ze begon met inschrijven voor een middenstandsdiploma op een avondschool aan de Nieuwe binnenweg in Rotterdam-West.
Daar ontmoette zij een jongeman die ook ingeschreven had een deze luisterde naar de naam THEO PETERS. na enige avonden stond Miep na school met een zachte band. Theo .altijd behulpzaam!! zei: zal ik even kijken of ik je kan helpen ik heb op mijn fiets een handpompje zitten, ik probeer wel of ik er lucht in krijg.
Hij draaide het stofdopje los en stak dit, gewoontegetrouw, in zijn mond....
Miep zei heel verschrikt "slik je dat nu in of zo ?". Theo merkte de oprechte verbazing en zei "ja, dat doe ik altijd, het komt dadelijk wel terug"!! Om kort te gaan hij maakte met deze opmerking zoveel indruk dat Miep diep onder de indruk was gekomen.
De band werd opgepompt en Theo stelde voor dat hij met haar mee zou fietsen als onderweg de band weer zacht werd. En zo fietste zij samen voor het eerst naar Spangen.
De week daarop zaten zij naast elkaar in de bank de lessen te volgen, het klikte meteen..... en Theo bracht haar weer op de fiets naar thuis. Na enige weken stelde Theo voor om samen huiswerk te maken het liefst bij haar thuis want bij hem waren er 11 kinderen dus veel herrie en afleiding.
Zo gezegd, zo gedaan. en Theo zat helemaal naar zijn zin bij Miep binnen om huiswerk te maken!!
Op een avond zal miep Theo een beetje te plagen en Theo lostte dat op met de opmerking "als je het nog eens doet heb ik een kadootje voor je, pas maar op !!
Ö. wat dan vroeg Miep heel naief. dat merk je vanzelf, Miep daagde Theo (expres!) weer uit en Theo pakte haar hoofd in beide handen en zoende haar voor het eerst vol op haar mond. "zo, en telkens als je me plaagt doe ik dit". en zo ontstond er tussen de twee een echte verliefdheid.
inleidng
Miep is een dochter van een waterstoker.... dit is een kleine middestander die vanuit Brabant (Hoogerheide) in 1930 naar Rotterdam is gekomen om een nieuw bestaan op te bouwen omdat er in Brabant geen werk meer te vinden was.
Het assortiment bestond uit de verkoop van kolen, petroleum, bosjes aanmaakhout, en vooral op Maandag emmers heet water voor drie cent per emmer. Er stond in de ruimte, die als winkel fungeerde een grote ketel waaronder met kolen en alles wat branden wilde werd gestookt om het water op temperatuur te krijgen.
Ook was er een snoeptafel waar kinderen voor 1 of 2 centen drop ed. konden kopen.
Kolen werden door de baas Louis Moerkens in zakken van 70 kg, (mud) bij de klanten thuis bezorgd en naar de zolder gebracht. dit was erg zwaar werk. De winkel was eigenlijk een pakhuis met een grote deur maar geen etalage of zo. De familie woonde acher en naast het pakhuis in een woonhuis.
Ik noem de hoofdpersoon van dit Blog "Miep" maar eigenlijk heette zij Mien. Na verloop van tijd, mede omdat zij na school al in de waterstokerij mee moest helpen "Mientje van de waterstoker" werd genoemd.
Het gezin bestond uit vader en moeder (Nellie van Oevelen) Mientje als oudste kind, gevolgd door Piet en nog een dochter Nel. Weing ruimte in het huis maar voor die jaren was het wel te doen.
Ik zal mij zelf ook even voorstellen: Ik ben Theo Peters, thans 79 jaar oud en maker van nog acht andere blogs. Als u -theopeterssite- in Google intikt krijgt u het eerst blog te zien en van daaruit kunt u gemakkellijk in alle andere blogs komen.



