de opening

Hiernaast is de broodboetiek. Daaruit verkochten wij twee keer zoveel brood en aanverante artikelen dan ik ooit in Rotterdam bij mijn vader in de zaak "s nachts gebakken en in de winkel plus de uitbrengwijken verkocht had. Het brood in de supermarkt werd betrokken van een broodfabriek uit Rotterdam nl. Van der Meer en Schoep.

Nadat we eerst "orde op zaken" hadden gesteld konden we ons gaan concentreren op verbeteringen die aangebracht moesten worden.
Zo namen wij de verse vleesafdeling grondig onderhanden. Die lag nu in zelfbediening en voorverpakt!! Omdat te verwezenlijken hadden wij grootse plannen die uiteindelijk zouden leiden tot een totale verbouwing van alle verse afdelingen te weten:
Vers brood, vers vlees, verse vleeswaren en aardappel, groente en fruit. Van alle genoemde afdelingen was de presentatie niet optimaal...
Daarvoor moesten deze afdelingen voor een deel gesloten worden om ruimte te maken voor een "ambachtelijke" slagerij, vers van het mes, was  de slogan. Al deze afdelingen werden verplaatst en opnieuw door een winkelinrichtingsbedrijf  in een moderne stijl uitgevoerd worden.
Modern,, wilde zeggen: in de geest van Oud-Gouda.. dus warm aangekleed in een donker houtkleurige uitvoering (zie bijgevoegde foto's)
En een moderne slagerij in bediening met een mooie presentatie in een lange toonbank. Daarvoor moest een doorgewinterde slager worden aangetrokken. Die vonden wij in een Paardeslager op leeftijd ene "ome Koos" uit Schiedam. Hij had een eigen zaak gehad maar was gestopt en zat nu stil wat hem niet beviel en zo kwam 'ome Koos' bij ons als de nieuwe slager zijn vakmanschap uitoefenen.
6 weken hebben wij in de verbouwing gezeten maar toen deze afdelingen tegelijk allemaal open gingen lanceerde wij een gigantische openingsfolder met te gekke aanbiedingen. Heel Gouda moest weten dat wij verbouwd waren en dat we de mooiste supermarkt van heel Gouda hadden.
Ook had ikj (geleerd op de supermarktmanagerscursus!) De 'vrije' loop van de klanten langs het assortoment te veranderden in een 'gedwongen, loop' waarmee de klant zonder dat dit als hinderlijk ervaren zou worden langs het hele assoriment  wordt geleid.

Het was uiteraard niet niks om vanuit de Seringenstraat vaan 49 m2 ineens geconfronteerd te worden met een supermarkt op een van de beste lokaties in Nederland, nl. op de Kleiweg te Gouda van 800 m2 !!
Er was voor mij een arbeidscontract gemaakt waarin stond dat ik als directeur van een Besloten Vennootschap zou worden aangesteld met bevoegdheden tot maximaal F. 25.000,= en de algemene leiding van het hele bedrijf.
Toen ik daar voor de eerste keer binnenkwam proefde ik behoorlijk veel tegenstand. De stemming was in de geest van: "komt die Rotterdammer even vertellen wat wij wel en wat wij niet moeten doen" Het antwoord van mij was: "als je het niet bevalt ga je toch lekker buiten spelen..."
Maar ja. ze zaten in het magazijn te kaarten omdat zij niets te doen hadden het was een ongemotiveerde groep personeel met geen kennis van levensmiddelen en/ of omgaan met klanten.
Ik pakte het gelijk erg streng aan en er verdwenen er spontaan een stuk of vier met zelfgenomen ontslag en van mij het heilige kruis na.

Eerder heb ik opgeschreven dat deze BV een tekort had van F. 180.000,=. Ik had mij belast om dit probleem voor de groothandel op te lossen en te zorgen dat dit geld terug verdiend zou worden, dit zou dus mijn taak woren en Miep zorgde voor de "dienstbaarheid" en de "deskundigheid". Zij straalde op haar omgeving zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen en gemotiveerdheid uit.

Mijn nieuwe aanpak leidde natuurlijk tot een spanningsveld tussen de oude directeur en mijn persoontje. Ik liet mij door hem niets zeggen ook niet als dreigde met mij te ontslaan.

Op de gevel van de zaak stond van links naar rechts zijn naam. Vol trots liet hij dat aan zijn familie zien... Na twee maanden was die naam verdwenen en had ik deze verangen door `'VIVO - supermarkt BV'. Ik kreeg een advocaat van de hr. X. op mijn dak die gelastte mij uit naam van de eigenaar zijn naam weer terug te zetten, anders volgde er een rechtsprocedure!!
Ik had mijn maatregel goed doordacht en vertelde hem dat dit niet doorging omdat ik de algehele verantwoording voor het hele bedrijf had en dat ik vond dat de naam van de supermarkt moest aansluiten op het landelijk gevoerde reclamebeleid van de VIVO.
Deze plaatste wekelijks een pagina-advertentie in twee grote damesbladen nl de Margriet en de Libel.
De naam van dhr. X. bleef er af, er kwam geen rechtsprocedure en ik kreeg het applaus van Dh.rA. van de groothandel

In samenwerking met de VIVO-groothandel werd er met de fam. Moerkens gesproken over het opzetten van een vivio-levensmiddelenbedrijf. Miep voelde daar direct iets voor want zij had het in de waterstokerij wel gezien en had door dat ze daar niet veel verder in kwam.

Het winkelpand op de hoek van de Staringstraat en de Alberdinck Thijm-straat werd gehuurd en ingericht als levensmiddelenbedrijf.
 Maar voor het zover was ging Miep, ondernemend als was, eerst nog even proefdraaien als filiaalhoudster in de Oranjeboomstraat bij de melkinriching "AURORE".
Ook het middenstandsdiploma werd door Miep vlot behaald en het kruideniersvakdiploma moest nu gehaald worden anders kreeg je van de Kamer van Koophandel geen vestigingsvergunning.
Voor haar geen enkel probleem want ze haalde het ene na het andere vakdiploma, alles met het hoofd gericht op de toekomst. zo behaalde zij:
Het kruideniersvakdiploma, het AGF (Aardappelen groente en fruitdiploma)
Wijn en gedistaleerdiploma, non-food vestigingsdiploma, Textielbrevet, Het slagersvakdiploma, het Speelgoeddiploma, Intussen zat Theo ook niet stil want die haalde zijn ondernemersdiploma voor problematiek tot een Miljoen handelskapitaal gevolgd door het Supermarktmanagersdiploma

Wij zijn aangeland in 1951 en Theo werd voor zijn dienstplicht opgeroepen voor de militaire dienst. Hij werd geplaatst in de Ernst Casimirkazerne in Roermond voor zijn recrutenopleiding en Miep ging lekker door  als flilaalhoudster in de Oranjeboomstraat.

THEO NAAR ROOSENDAAL......
Toen de recrutenopleiding van Theo voltooid was ging hij op vrijwillige basis naar het Korps Commandotroepen in de Engelbrecht van Nassaukazerne in Roosendaal. Het voordeel was dat hij veel dichter bij huis zat als in Limburg. !! Hij haalde zijn groene baret en  werd daar uitgekozen voor het volgen van de kaderklas daarna  bevorderd tot sergeant-instructeur en groepscommandant.
In 1953 nam hij deel aan de rediingswerkzaamheden in Zeeland tijdens de watersnood. en kwam daar met een onderscheidng uit.
 Eind 1953 zwaaide hij af en kon gaan nadenken "hoe nu verder"??

Eigen zaak . . . . . .

Logisch zou zijn dat hij weer terug de bakkerij bij vader Peters in zou gaan, maar deze zaak was niet groot genoeg en pa kon Theo geen volledig weekgeld uitbetalen, jammer maar waar.
In samenspraak met Miep kwam Miep met het volgende idee:
"als wij dadelijk gaan trouwen en we krijgen kinderen moet er wel geld verdiend worden!! je vader kan jou niet betalen dus moeten wij wat anders beginnen. wat denk je van een kruidenierszaak ergens in Rotterdam?"

Theo zag zich zelf nu niet direct in een kruidenierswinkel staan om suiker af te wegen maar Miep zette door en ging als proef in een levensmiddelen-zaak staan die binnenkort verkocht zou worden. Haar vader ging verder met zusje Nel in de VIVO-winkel.
Zo kwam Miep, ondernemend als zij was en is in de Seringenstraat op Rotterdam-zuid terecht bij de weduwe van der Waal-Oostlander.
Theo bleef om zijn vader te helpen 's nachts in de bakkerij werken en reed vanaf 10 uur in een broodwijk in Rotterdam-Schiedam en een stukje Vlaardingen op een trapcarrier.  Om twee uur was hij daarmee klaar en werd door miep 's middags omgetoverd in een kruidenier in de Seringen-straat.
Miep stond daar met een winkeljuffrouw en was vastbesloten deze winkel van die weduwe over te nemen. Ja. Theo was net uit millitaire dienst dus had geen stuiver in zijn zak. Maar Miep had de oplossing al bedacht.

De VIVO-zaak van pa moerkens liep in vergelijk met de waterstokerij als een trein en werd steeds beter. De grossier vond het prachtig en de familie Moerkens had bij hem een enorme goodwill want zij waren een van eerste die onder de VIVO vlag (Vrijwillige In en Verkoop Organisatie) met succes zaken deden.
Hij wilde Miep in de Seringenstraat wel een starterskapitaal lenen als ook deze zaak dan ook een VIVO-zaak zou worden. Zo gezegd zo gedaan.
Miep moest hard werken. - een eigen zaak is niet niks -  maar zij werd zoals altijd door iedereen gewaardeerd.

Gesprek van Miep en THeo oner de wollem dekens . . . .

Ho, Theo ik heb het hardstikke druk, ik ben ook nog zwanger geraakt, we moeten nadenken over een oplossing ! "kom jij maar hier in de Seringen-straat werken, die paar centen die je bij je vader verdiend kan je ook hier verdienen en ik krijg het dan wellicht iets makkelijker.....
Zo gezegd zo gedaan en THeo werd bevorderd tot kruidenier en opgeleid door Miep. 
In vijf jaar tijd was de Seringenstraat uitgegroeid tot een goed lopend bedrijf waar wij wekelijks geld aan over hielden en dus spaarden wij!.
Met al onze diploma's en ook ons zakelijk instinct waren wij eigenlijk klaar voor het grotere werk en dat kwam er dan ook aan.

in 1968 werden wij uitgenodigd door de groothandel Alhamo om te komen praten over een grote supermarkt in Gouda.
Dit bedrijf liep niet goed en de groothamdel zat er met twee ton aan vorderingen in en het dreigde een fiasco te worden. De super was in handen van "Mister X"" (schuilnaam) deze en bakte er niets van. 
Of wij er iets voor voelden om te trachten deze zaak voor de VIVO te redden van een faillissement. Het was een BV (besloten Vennootschap) 
met een aandelenpakket van F.80.000.
Er werd een plan gesmeed waarin alle partijen: Mister X, de Groothandel en de familie Peters zich konden vinden. De Seringenstraat zou gesloten worden, de voorraad ging mee naar Gouda en de spaarcentjes mochten gebruikt worden voor een huis in de buurt van Gouda onder het motto"als de stal warm is en de haver goed, gaat het paard vanzelf hard werken "

En zo werden wij de trotse eigenaar van een supermarkt van 800 vierkante meter op de Kleiweg in het hartje van Gouda behorende tot de 10 beste winkelstraten van Nederland.
22 man personeel liep er rond en de omzet was belachelijk laag, geen wonder dat daar elke week geld bij moest.

Miep zag het eigenlijk  helemaal niet zitten, uiteindelijk kwam zij uit een waterstokerij van 16 vierkante meter en de Seringenstraat van 49 vierkante meter verkoopoppervlakte !! en nu 800 vierkante meter ex magazijn!!
Alle drie de kruidenierswinkels waren aangesloten bij de VIVO / Vrijwillige In- en Verkooporganisatie. Een organisatie van onafhankelijke kruideniers.
 de onafhankelijke Grossier-Groothandel deed zaken onder de naam ALHAMO te Rotterdam.