en de boer, hij ploegde voort,

voor na voor wordt omgelegd.

als een pen doorsnijdt de ploeg de grond

en vertaalt keer op keer

de harde korsten van de winter

in een herboren leven.

 

en de boer, hij zaaide voort,

rij na rij wordt ingelegd.

toevertrouwd aan licht en warmte

doorbreken zij de band met moeder aarde,

om zich over te geven aan een wondere wereld.

 

en de boer, hij oogstte voort.

 

met carnaval vallen er maskers,

en ieder toont een waar gelaat.

de werkelijkheid van het jaar

verwordt tot schijn voor één dag.

 

clowns en duivels,

arm en rijk,

allen zijn zij slechts

zich zelf op deze dag.

Tot gisteren liet ik hier alleen gedachten over literatuur de vrije loop. Vanaf vandaag is dat anders. Laat mij het nu even hebben over mode. Velen onder jullie zullen op VTM wel De Designers gevolgd hebben, of wachten nu met spanning op de winnaar van Project Runway op Vitaya (dinsdagavond). Dat de wereld ons nog altijd wel talentvolle ontwerpers te bieden heeft, zal uit deze afvalwedstrijden wel duidelijk geworden zijn. Alhoewel natuurlijk het competitieve aan zulke programma's wel voor de nodige spanningen zorgt binnen het deelnemersveld. En natuurlijk is niet iedereen van de deelnemers geschikt om te werken in het modebedrijf, dat de winnende ontwerp(st)er een contract aanbiedt. Zo bijvoorbeeld bij De Designers. Alvast een dikke proficiat voor de winnares, wiens collectie al de eerste dag bij JBC uitverkocht was. Mijn persoonlijke voorkeur ging uit naar Mustafa (alhoewel hij meer tijd nodig had dan de andere deelnemers), en naar Lindsey (die prachtige ontwerpen maakt, maar niet echt thuishoort in JBC - wat de jury noemde, iemand die wil doorbreken in Parijs). Wie zal winnen bij Project Runway weten wij nog niet, maar mijn voorkeur gaat uit naar Michael of Jeffrey.

haspel en spoel

baren gesponnen wol

in een bad vol kleuren.

 

steek na steek,

rij naar rij,

brei ik aan mijn leven.

steken vallen,

steken worden opgeraapt,

al rijzen ze soms erg diep.

 

draden weef ik samen,

schering en inslag,

ze vallen samen in een beeld

vol afgewerkte stukken.

 

stilzwijgend staart hij voor zich uit,

en ziet hij langs zich heen

de hoek nog, waar hij lang geleden,

de armen hoog,

gestraft zat op de knieën.

 

nog steeds blijven de lippen gesloten,

geen klank verlaat zijn keel,

wanneer, gevraagd naar nieuws,

er niets te zeggen valt.

 

een wereld van onbegrip,

een wezenloos leven naast elkaar.

dankbaar is hij voor het leven wel,

al had hij zich het anders voorgesteld.

O deugd, die mij in vervoering brengt,

hoe zoet klinkt niet Uw stem,

U die Uw hand uitsteekt naar een stakker zoals ik.

Eens was ik verloren, en nu weergevonden.

Ik was blind, maar nu kan ik weer zien.

 

Eens zullen wij hier op aarde vertoeven

meer dan tienduizend jaar,

helder schitterend als de zon.

En even vele dagen

als toen wij begonnen

zullen ons resten om te zingen

de lof van God.

 

Zijn woord leidt ons veilig langs

de vele  gevaren, valstrikken  en  verleiding,

Hij is ons schild,

Ons hele leven lang.

 

Het was deugd, die mij beschermde,

en het is deugd, die ons thuis brengen zal.

 

ik sta aan de oevers van de Lethe,
maar drinken wil ik niet,
als in een roes dwalend
door een verleden
vol gedeelde herinneringen.

ik keer op mijn stappen terug,
en laat mij leiden door het lot,
wat het ook brengen mag.

ik volg een weg,
die ik niet begrijp,
naar een nieuw begin
van het verleden.

Zoals hieronder reeds aangekondigd, wilde in tegen de Kerstdagen een nieuwe bundel uitbrengen, Ontrukt aan de sluiers van de tijd. Vanaf nu is hij beschikbaar. Wil je meer informatie, laat dan een berichtje achter in het gastenboek.

Alvast bedankt voor de belangstelling.

Wees trots op wat je bent.

Zie de ziel en de goddelijkheid in iedereen.

Herken dat de andere jezelf is.