meegedragen

naar hartje zomer

zo voelt het

wanneer wij in

bloeiende bermen

rode klaprozen ontdekken

die met weloverwogen gebaren

onze brandende passie

natrillend verhalen

24-05-2012 om 11:55 geschreven door verhavert

laat ze diepwortelend

in eigen aard

zichzelf verheffen

tussen hemel

en aarde

schoonheid geven

ons leren

zonder beperking

te leven

24-05-2012 om 06:43 geschreven door verhavert

door ogenblikken

als ademruimte

vast te houden

zacht zand

warm onder mijn

voeten aan te voelen

leer ik mezelf

weer weten

23-05-2012 om 06:46 geschreven door verhavert

omdat hij

zijn ogen

zou bedekken

die uitdrukken

hoe wel omlijnd

zijn voel

in beslotenheid is

heeft men

hem

geen handen gegeven

22-05-2012 om 15:10 geschreven door verhavert

omsloten door glas

dat groei

doet bloeien

zoet van geur

warm van fleur

opent

mens’ ziel zich

zacht kiemend

(nationale plantentuin Meise)

21-05-2012 om 06:43 geschreven door verhavert

ingebed

kolkt en stroomt

ten volle waarachtig

het lichaamsbewuste

gewaarzijn

die mij

de kern leert weten

van waaruit ik

onvoorwaardelijke liefde

durf geven en nemen

zonder het minste

greintje twijfel

de bekende weg

kwijt te raken

18-05-2012 om 23:00 geschreven door verhavert

omdat zij

in het zoete openbloeien

een uitbundig rijk

verfijnde openbaring

van hoopvol vermoeden

nestelt

het verliefd tortelend

paartje zich

vol vertrouwen tussen

de paarse seringen neer

18-05-2012 om 09:07 geschreven door verhavert

onder een hemel

die sterren ruimte geeft

om met oneindigheid te spelen

leg ik mij stil in

Gods handen neer

met het oog op een morgen

waar voorjaarslicht

middels zijn voorzienigheid

mij zal leiden langsheen

wonderlijke werkelijkheid

16-05-2012 om 06:21 geschreven door verhavert

wanneer gelukzalig

zeldzaam ervaren

gewoonweg ineens

mijn pad weet te kruisen

zal ik het volgaarne

diep in de zakken van

mijn jas gaan opbergen

om hen jaren later

één voor één

als geboekstaafd

naast me neer te leggen

15-05-2012 om 06:44 geschreven door verhavert

geef me zon

al te lang

hebben we onszelf

door nerveuze regen

heen gedwongen

een zuchtje wind

en licht ’s morgens

doorheen ’t lover

van de bomen

om te zien hoe boswegels

in kleuren worden gezet

het lente wezen ons

niet langer meer ontglipt

10-05-2012 om 19:58 geschreven door verhavert