Pipi Langkous

Mijn ex heeft net Mette opgeladen en is onderweg naar haar schooltje, een chaotische verzameling roodgebeitste huizen op de flank van een heuvel, boven een kreek.

Erg mooi, een vroegere herenboerderij met bijgebouwen van waaruit nu schoolgeluidjes opklinken. Elke dag gaat Mette voor een voormiddagje ernaar toe, zodat ze kan wennen aan "de grote school". Het gaat er hier een heel pak minder stresserend aan toe dan de eerste schooldagen in Antwerpen in elk geval.

Ik pik ze straks op met de fiets, hijgend helemaal de heuvel op, en met haar achterop met een rotvaart naar beneden, op weg naar het Götakanal dat haar dorp in tweeën snijdt. Een rustig kabbelend kanaaltje tegen de rotswand aan, veel gebruikt door plezierjachten omdat het Zweden van oost naar west doorkruist , enfin, dat was oorspronkelijk toch de bedoeling :) Somewhere, somehow, someone got sidetracked :) Waarschijnlijk door één van de talloze oorlogen die hier in de laatste eeuwen met de Pruisen, Russen en Denen zijn uitgevochten.

Het heeft nu geen andere functie dan de verbinding tussen alle jachthaventjes rond de Zweedse meren, en Söderköping heeft er natuurlijk ook ééntje. Met het beste ijsjesrestaurant dat je je kan indenken. Het vaste namiddagritueel met mijn kleine älskling moet natuurlijk hier starten, op het zonnige terras iets boven het haventje uit, met een enorm ijsje in de vreemdste kleuren ...en natuurlijk het parapluutje en de slingertjes. Elk zesjarig iepje heeft ergens wel een geheim doosje met een verzameling van die ijspluutjes, denk ik.

Mmmmm... het blijft hier lekker weer...ik zit nu buiten haar huis op de stoep - de wonderen van Wifi - en kijk uit over de glooiende akkers. Het hooi rimpelt alsof een reuzenhand het teder aait. Het is hier bijna oogsttijd en de lucht ruikt ...tja..."droog"..komt er het dichtste bij. Droog zoals een handvol gedroogde bloemen ruikt op een warme zomeravond. De zwaluwen vliegen laag, het wordt een onweersdag vandaag.

Aan het einde van het veld, ongeveer een goeie kilometer ver, staat nu in de schaduw aan de rand van het diepgroene, bijna zwarte sparrenwoud een enorme eland. Die heeft waarschijnlijk vannacht een feestje gebouwd in de akkers, een redelijk groot probleem hier :)  In Östergötland waar ik nu ben, een goeie 150 km zuidelijk van Stockholm, en dicht bij de mooiste archipel na de Kroatische kust, sterven meer automobilisten in een aanrijding met een 800kg zware eland dan om welke andere reden ook. I kid you not.