Naar de inhoud

MILLIE'S HOME

BEDENKINGEN
seniorennet.beseniorennet.be

Weekend

Vrijdag,, ik ga mijn bloemen bestellen voor het graf van mijn ouders en grootouders,, voor sommigen misschien onnozel, maar wat kan je anders doen dan hen op die dag, en niet alleen die dag, ook op andere,,, een bloemeke te gaan zetten, niet dat ik anders niet aan hen denk,, nu meer dan ooit,, dus lieve ouders, als jullie er iets kunnen aan doen,, het enige dat ik vraag, is zorg er van hierboven eens voor dat we ,, en zeker jullie kleindochter het geluk mag hebben wat ze zo nodig heeft,,, ze heeft het toch zo moeilijk, al begrijpen sommigen me niet, maar ik zie er ontzettend van af, en zet mijn problemen dan maar aan de kant en laat het niet zien wat er in mijn binnenste omgaat,,,,
Na een aantal weken zijn we dan eindelijk eens "Samen",,,
En we vertrekken naar zee zaterdag,, we gaan naar mijn appartement, het is af en kunnen er dan overnachten,,, af is wel een groot woord, maar we kunnen slapen,,
Alles op zijn tijd, en ik heb wel geluk dat ze er steeds zijn voor  mij als ik ze nodig heb.

Daar toegekomen,, alles wat aan de kant en beginnen afwassen;
Na de middag wat boodschappen en ons wat van eten voorzien,,,
Zondag is Kevin het parket voor de laatste maal komen opboenen, en het is goed,,
terwijl een wandelingske en mijn vriend op een ijsje getrakteerd.
'sAvonds nemen we dan de trein naar huis terug.
Maandag werkdag
Bedankt Johnn dat je me dit weekend geholpen hebt !!!

Ik hoop dat ik genomen word voor wie ik ben,,,

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Woensdag 18 Oktober 2006

Deze morgen al vroeg op weg naar Blankenberge,,
Ze komen nog het een en ander regelen. Daar toegekomen werd ik al heel snel vriendelijk ontvangen,, wat eigenlijk toch goed doet, te weten dat er nog mensen zijn die met je meeleven. En ja hoor, alles viel in zijn plooi, zoals alles geregeld was,,
Na de middag, ondertussen al bijna half vier en nog niets gegeten ben ik vlug langs mijn lievelingsstraatje gewandeld, eigenlijk bijna gelopen,,, want ik wou nog vlug een pannekoekje eten,, en dan vlug naar mijn treintje,, juist op tijd, richting Dendermonde,,, maar geen nood,, zaterdag kom ik terug !!!De pier van Blankenberge, een uniek bouwwerk aan zee

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Weekend voorbij

En zo zijn we het weekend dan ook maar weer eens alleen doorgekomen,,, gisteren met Ivanka naar het Waasland Shopping Center, is daar open tot 20 uur,,, dus eerst wat gaan shoppen en tussenin iets gaan eten,,
Het was nodig om eens buiten te komen,, voor allebei,,,  Khoop dat er ook eens voor ons hulp van bovenaf komt,, het geluk is niet voor iedereen weggelegd ,,, Het is niet enkel het materiele dat telt,,,, Ze weten niet hoe gelukkig ze hun mogen prijzen , maar ja,,,,  Als je kind afziet, ziet de moeder ook af, of niet soms,,, en ik hoop echt dat er verandering komt op alle gebied !

Daarjuist, vandaag zondag dus,,, op zoek naar ons Millie,, en ineens een hoofdje uit het dekbed bij Ivanka,, Millie,,, mooi om zien !!!

En nu nog wat tv zien en dan morgen na een weekje thuis terug aant werk,,, zal druk zijn,,,

Hoop echt op betere tijden !!!!
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door SONIA om 20:50 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Gedichtje over moeder

MOEDER.
------------

Dank je moeder,dat je me het leven schonk
Dank je moeder,omdat ik je melk dronk
Dank je moeder door me veel liefde te geven
Dank je moeder,door jou heeft het zin om te leven
Ach moeder laat me nu niet in de steek.
Laat me niet alleen,mijn hart is nog week
Blijf nog wat langer hier op deze aarde
Zonder jou ben ik niks,geen waarde.

Maar het heeft niet mogen zijn,,,,
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door SONIA om 13:11 Reageer op dit bericht Stuur door

Het geluksroosje

Het geluksroosje


Als je een roos geeft met een glimlach,
zal deze bloem zeker nooit vergaan.
Ze zal bloeien van dag tot dag,
tot het einde van je levensbaan.

De roos blijft in de harten van je vrienden,
ze laat het mooie lichtje branden,
Je zult dan de eeuwige rust vinden,
met roosjes die komen van alle kanten.

Hou deze roos vast,het is je geluk,
maar geef dan ook een roosje door.
dan gaat deze bloem nooit stuk,
en je glimlach is je  gaat er  voor.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 12:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Moeder

Een heel mooi gedicht gekregen,, samen met foto, speciaal voor mij gemaakt,,bedankt !!!

 
   
 
 
 


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 21:58 Reageer op dit bericht Stuur door

Naar zee

Vandaag ga ik met Annick dan nog eens naar zee en we moeten al vroeg weg, want om 11 uur komen ze al iets leveren,,, en ja hoor ze waren op tijd. Danny, de bouwheer had me gevraagd om hem te verwittigen als ik er was en hij zou ook daar zijn om alles nog eens goed te bekijken,,, Tijdens dat de mannen hun werk deden om alles in orde te krijgen hielden wij ons bezig met hetgeen wij konden doen,,, en het was dan ook een hele verhuis, maar we hadden wel hulp, iedereen daar wou helpen zodat alles zou vooruitgaan.

Om half drie zijn we dan iets gaan eten en het weer viel goed mee, het was echt zacht weer,, dus maar wat wandelen. Dan terug en daar was er terug iemand die iets in orde kwam maken,, nadat dit gedaan was kwam de volgende stipt op tijd. Dan zien dat alles aan de kant was en om zeven uur zijn we terug naar huis vertrokken. Maar tevreden. Het was een vermoeiende dag, maar wel tof !!!! Bedankt Annick dat ik je weer eens had,, bedankt voor je hulp !!!!
Samen lukt alles zoveel beter, en mijn gedachten kon ik op iets anders zetten,,,,

 





 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Weekend

Zaterdag,,, ja het is weer eens een weekend zonder,,, dus weer een geen "SAMEN"
Dus ja, deze namiddag dan maar met Annick wat gaan koopjes doen,, bedankt Annick,,, zoals ik al zei, nog een geluk dat ik allerbeste vriendinnen heb,,, op wie moet je dan rekenen als de man niet naar jou wil komen, moet je u maar zien te redden met iemand anders,,,
Er is geen IK, er is geen JIJ, maar WIJ,,, maar dat is er niet meer, en nogmaals, dat doet pijn,,,, verstaan wie het verstaan wil,,,
Daarna zijn we iets lekker gaan eten met een wijntje en eerst een aperitiefje,, we zullen het maar niet aans ons hart laten komen,,,
Vandaag weer zo'n triestige dag,, deze morgen tot bij de bakker, was al redelijk druk met de verkiezingen.
Na de middag zijn mijn dochter en ik Samen gaan kiezen,,, het was onze eerste keer hier in Dendermonde, en voor Ivanka haar eerste keer dat ze moest gaan kiezen,, en voor haar is  dat nu wel iets dat van pas komt voor haar studies,, Politiek !!!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 22:19 Reageer op dit bericht Stuur door

Gekregen gedichtje

 
 
   
 
 
      IK BEN DIE IK BEN
 
Waarom heb ik toch al dat verdriet in mijn leven,
mag ik dan niet gewoon gelukkig zijn.
Zonder mijn kinderen was ik hier niet gebleven,
leven is niks met steeds opnieuw die pijn.
 
Waarom ben ik te lief, te aardig, te goed,
ik ben toch gewoon wie ik ben.
Het is dus niet zo wie goed doet goed ontmoet,
ben ik dan zo fout zit het in mijn gen
 
Zal voor mij ooit het geluk nog eens komen,
kan iemand van mij houden omdat ik ben wie ik ben.
Mag ik er dan alleen maar van dromen,
nee, jouw tijd komt, zegt men.
 
De helft van mijn tijd hier is zeker al om,
de tijd die mij rest wordt beter verteld men.
Je zal het zien, geloof me en ik brom,
wordt beter? het geluk? geloof hen?
 
Ik zou moeten veranderen, niet zo lief, aardig en goed,
erop letten dat ik niemand meer zo verwen.
Maar al zou ik weten hoe dat moet,
ik ben en blijf toch gewoon die ik ben.
 
 
     
Bedankt aan de persoon die me dit gedichtje stuurde,,,,
 
 
 
 
 
 
.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 15:31 Reageer op dit bericht Stuur door

Het diepste verdriet

Het diepste verdriet wordt zo dikwijls verzwegen
voor het diepste geluk schieten woorden tekort
wij zijn met ons diepste verlangen verlegen
waar een mensen-leven slechts herinnering wordt.
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 15:30 Reageer op dit bericht Stuur door

Een traan

Er zit een traan in mijn oog,
stiekem, niemand die hem ziet.
Niet een traan van blijdschap,
maar een traan van stil verdriet.
 
Die traan in mijn oog,
rolt inmiddels over mijn wang.
Ik kan hem niet meer stoppen,
hij gaat zijn eigen gang.
 
Er rolde een traan over mijn wang,
hij kwam op de grond terecht.
Een traan van stil verdriet,
die voor mij zoveel zegt.
 
Er rolde een traan
ik heb hem niet gestoord,
omdat je met een traan,
soms zoveel meer zegt als één enkel woord
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 12:11 Reageer op dit bericht Stuur door

Inspiratie

Inspiratie
  Ik zoek naar mijn woord.Ik zoek naar mijn woord.
Een woord om achter te staan;
om in je op te nemen
en om weer te laten gaan.

Een woord diep uit jezelf;
als een druppel uit een rivier;
uit een ondergrondse stroom:
De puurste ziel met kunst omsierd.

Maar mijn hart is nu gesloten
en de toegang is vergaan.
Toch zoek ik verder onverdroten
naar welk pad ik kan begaan.

De hoogste berg zal ik beklimmen,
de ergste storm zal ik doorstaan
en dat enkel om te winnen
wat mij tijdelijk is ontgaan.

Michiel Duchatea
Een woord om achter te staan;
om in je op te nemen
en om weer te laten gaan.

Een woord diep uit jezelf;
als een druppel uit een rivier;
uit een ondergrondse stroom:
De puurste ziel met kunst omsierd.

Maar mijn hart is nu gesloten
en de toegang is vergaan.
Toch zoek ik verder onverdroten
naar welk pad ik kan begaan.

De hoogste berg zal ik beklimmen,
de ergste storm zal ik doorstaan
en dat enkel om te winnen
wat mij tijdelijk is ontgaan
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door SONIA om 12:10 Reageer op dit bericht Stuur door

Troost

Iemand stuurde me dit gedichtje op,,, en de persoon in kwestie zal wel geweten hebben waarom denk ik !!! Bedankt alleszins om aan me te denken ?

 TROOST

 

Geen woord kan omschrijven hoe jij je nu voelt
Geen mens kan je troosten, hoe goed ook bedoelt.
De woede, de angst, het grote verdriet,
Een verlaten gevoel, meer is er nu niet.

Toch wil ik je zeggen; je bent niet alleen,
Er staan heel veel mensen, dicht om  je heen.
Ze kennen je pijn en weten van je verdriet,
Ze leven met je mee, ook als je het niet ziet


 
 
   
 

 
 

 
 
 
 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door SONIA om 20:39 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van MILLIE'S HOME

↑ Terug naar de berichten