Archief

Wil je eens iets anders dan de stadshuizen van Faller of Kibri die je overal ziet? Ga eens voor karton. Er zijn tegenwoordig veel kleinere firma's die huizen in "Lasercut karton" aanbieden. Dat wil niet zeggen dat er iets mis is met de huisjes in plastic die al ruim 50 jaar te verkrijgen zijn. De huizen op de foto zijn van MKB en Stadt in Modell. Op de onderste foto zie je het hotel Excelsior (nog in aanbouw). Er zijn echter nog meer firma'tjes op het internet te vinden. Op Intermodellbau 2019 in Dortmund zag ik een model van een Alpenchalet dat op schaal 1/87 in hout en karton was gemaakt. Nauwelijks van echt te onderscheiden op foto.

Dus, durf eens experimenteren ! Ik ben alvast fan ! 

Diesellocs hebben ook brandstof nodig. Omdat hun verbruik iets groter is dan 6 l/100km zijn de brandstoftanks evenredig groot. Als zo'n grote dieselloc komt tanken gaat het al gauw over enkele honderden liters.

De Duitse reeks 232 zijn van oorsprong Sovjet locs, gebouwd in de jaren '70 in Lugansk (huidig Oekraïne). De DR schafte er zich ook een aantal aan.  Na de "Wende" zijn ze in gans Duitsland te zien voor zware goederentreinen. Deze vanaf 1970 gebouwde 6 assige locs hebben een vermogen tussen 2200-2940 kW afhankelijk van de bouwserie. De bijnaam "Ludmilla" komt van de werkplaats in Leipzig waar ze destijds hun onderhoud kregen. 

Het model komt van Roco, ik heb er 2 exemplaren in verschillende beschildering van rondrijden. Uiteraard, zoals in werkelijkheid met goederentreinen.

Het interieur van de 232

Dennenbomen zijn er in alle maten en prijsklassen. Bij het inrichten van een bos is het ook belangrijk om eens kritisch naar de bodem onder de bomen te kijken. In werkelijkheid ligt die vol met afgevallen takken en bodembegroeïng. Je kan je hier eens lekker op uitleven. Je hoeft niet heel het bos onder handen te nemen. Enkel de randen die zichtbaar zijn is voldoende.

Heki heeft mooi materiaal voor landschapsbouw. Wil je het nog exclusiever : MBR Model uit Polen en Model Scene hebben prachtig, maar helaas niet zo goedkoop materiaal. Ook Silhouette is gekend voor prachtige bomen.

Ga eens naar een beurs zoals bvb. Intermodellbau in Dortmund waar je stands van deze meestal kleine firma's kan terug vinden en het materiaal eens rustig kan bekijken. Het internet is mooi maar de realiteit is nog veel  mooier.

Heki bomen (bouwpakket)

De Zwitserse Re10/10 is een benaming die zowel bij de SBB als in de vakliteratuur gebruikt wordt voor een dubbeltractie bestaande uit de locomotieven Re4/4 en Re6/6. De maximale snelheid is afhankelijk van de versie van de Re4/4 maximaal 140km/u. Dat lijkt misschien niet zo sensationeel hoog maar veel belangrijker hier is de trekkracht van deze combinatie die bijna uitsluitend gebruikt wordt voor het goederenvervoer op de Gotthard en de Lotschberg-Simplon baan. Op het Gotthard traject wordt het treingewicht beperkt tot 1300 ton, niet omdat de locs niet sterk genoeg zouden zijn maar wel omdat de koppelingen tussen de wagons niet meer belasting aankunnen op dit traject met hellingen tot 26 promille. Om die reden wordt meestal nog een derde loc (Re4/4) achteraan de trein gezet om bij te duwen met de bedoeling zo de koppelingen te sparen. Een Re4/4 heeft een vermogen van 4650 kW, de Re6/6 doet daar nog eens 8000kW bij!

Beide modellocs zijn soundlocs van Roco en net als het origineel zijn ze aangedreven op alle 10 assen wat een fenomenale trekkracht oplevert. Ze rijden net als het voorbeeld in dubbeltractie. Met 2 motoren op in totaal 10 aangedreven assen trekken ze de zwaarste goederentreinen bergop.

Het seinhuis van Wiesel Hbf van waaruit alle wissels en seinen van Wiesel en omstreken bediend worden. Op de voorgrond nog een stukje van de volkstuintjes juist naast het spoor gelegen.

Een bloksysteem heeft als taak (net zoals in werkelijkheid) te beletten dat er meerdere treinen tegelijk op één spoorsectie rijden. Indien zoiets gebeurt loopt het meestal slecht af. In miniatuur kan dit voor ontbrekende buffers of luchtslangen zorgen. We zorgen dus dat we de baan in secties onder verdelen. Hoe meer secties, hoe meer treinen mogelijk. De minimum lengte van een sectie is de lengte van de langste trein. In de praktijk krijg je dan een zeer druk treinbedrijf met om de 2 seconden de volgende trein. Beter is bvb 5 keer de lengte van een trein te nemen, de baan wordt dan rustiger. Ook hier kan je weer kiezen tussen een analoog of een digitaal systeem. Tesamen met het bloksysteem worden ook de seinen bediend door de trein zelf. Als de trein een signaal voorbij rijdt schakelt hij dit sein op rood voor de volgende trein. Ook de spoorsectie voor het sein komt spanningsloos en de volgende trein stopt automatisch. Als je bvb 5 blokken hebt kan je met max. 4 treinen rijden. Ze staan dan wel meer stil dan ze rijden. 3 treinen op 5 blokken is beter. Ik rij met max. 3-4 treinen op 8 (lange) blokken wat voor een zeer rustig realistisch treinverkeer zorgt.

Om de blokken en seinen te schakelen zijn er veel methodes, ik werk met "reedcontacten". Dit zijn schakelaars die eventjes contact maken als er een magneet in de buurt komt. Op secties die niet te zien zijn werk ik met reedcontacten uit de elektronica zaak die tussen de rails gelegd worden. De spanning voor zo'n contact is niet echt belangrijk, wel belangrijk is de schakelstroom. Werk je bvb met Roco of Fleischmann relais die zo'n 0.5A schakelstroom vragen neem je best reedcontacten die het dubbele aankunnen, dus 1A. Op die manier gaan deze een mensenleven mee. De reedcontacten op mijn baan zijn nog steeds dezelfde van 10 jaar geleden. Stel dat deze op een dag dat we rijden 100 keer moeten schakelen en dat we 100 dagen op een jaar rijden gedurende 10 jaar geeft dit 100.000 keer schakelen! En dit zonder problemen!

Op plaatsen waar we de contacten niet willen zien kunnen we gebruik maken van reedcontacten die in een dwarsligger ingebouwd zijn. Roco bvb. heeft deze in het assortiment. Als ik de 2 draadjes van de foto nog weg werk zie je het verschil niet meer met de andere dwarsliggers.

Elke loc heeft een magneetje nodig dat zo laag mogelijk moet bevestigd worden (maar wel hoger dan de sporen anders loopt het mis op de wissels). 

Tegenwoordig zijn er zeer compacte sterke neodymiummagneetjes te vinden. Niet goedkoop maar je hebt ze voor het leven. Kleef ze ergens onder een draaistel of zet ze op een metalen schroef, dan moet je ze zelfs niet kleven.

Vandaag een woordje over het locomotievendepot. In Wiesel is nog een compleet locdepot met voorzieningen voor stoomlocomotieven aanwezig dankzij de historische vereniging (H.E.W.) die hier gevestigd is en het erfgoed wil bewaren. Iedereen weet dat stoomlocomotieven kolen nodig hebben (soms fuel). In Wiesel is een redelijk grote kolenbunker aanwezig die met behulp van een portaalkraan kan bijgevuld worden. Behalve kolen is er ook water nodig, veel water zelfs. In zo'n grote tender van een stoomloc is eigenlijk maar een relatief klein deel voorzien voor kolenopslag maar wel veel plaats voor soms wel zo'n 30m³ water! Bij veel stations is hiervoor geen infrastructuur meer aanwezig, daarom zie je bij veel historische stoomritten dat ergens in een station onderweg de brandweer wordt opgetrommeld om water te komen bijvullen.

Bij een complete locverzorging hoort ook nog een zandinstallatie. Dit zand dient om op de rails te "sproeien" als de wielen dreigen door te slippen bij vallende bladeren en nat weer of ijzel. Die zandtoren is nog juist te zien uiterst rechts op de foto.

In een volgend deel zullen we het nog hebben over het zuiver houden van de stoomketels. De "slakkenkuil" en de roetblazers zijn misschien minder bekende items maar wel noodzakelijk om de locomotieven aan de praat te houden.

Voor de lokale brandweer is dit weer eens iets anders (en leuker) dan rampen bestrijden.

De Baureihe 103, voor 1968 bekend als E03, was een zware en krachtige zesassige elektrische loc bestemd voor zeer snelle reizigerstreinen van de DB en later DB AG. De serie 103, met haar gestroomlijnde uiterlijk, was vanaf 1970 het paradepaardje van de DB en tot aan de indienststelling van de Baureihe 101 en de ICE treinstellen vormde zij de ruggengraat voor het trekken van de IC treinen in Duitsland. Met een uurvermogen van 10.400 kW (13.900 pk) geldt de 103 nog steeds als een van de sterkste (elektrische) locomotieven met een enkelvoudig frame ter wereld. Deze serie waren de eerste locs van de DB die in planmatige dienst meer dan 200km/u reden. Rond 2000 werden deze locs stilaan verdrongen door de nieuwe reeks 101.

Vrijwel alle bekende modelspoorfabrikanten hebben een model van de Baureihe 103 in hun assortiment. Het model op mijn baan is van Roco in de "oriëntrode" lange versie zoals ze de laatste jaren bij de DB AG rondreden.

Sluitlicht(en) aan een trein zijn een item dat nogal dikwijls over het hoofd gezien wordt. Iedereen vindt het vanzelfsprekend dat een locomotief lichten heeft maar in werkelijkheid heeft elke trein ook een rood licht achteraan. De grote modelbaanfabrikanten laten ons wat dat betreft wel een beetje in de steek. Er zijn weinig of geen modellen met kant en klaar sluitlichten te verkrijgen. Gelukkig zijn er uitzonderingen op deze regel.

Roco heeft onlangs een gesloten goederenwagon op de markt gebracht met sluitlichten. Deze werken op een AA batterij die in de wagon zit, dus onafhankelijk van de baanspanning. Dit heeft als voordeel dat het licht niet flikkert tijdens het rijden. Om de batterij te sparen zit er ook een bewegingssensor in de wagon. Als deze een tijdje stilstaat schakelt het licht uit, zet de trein zich in beweging gaat het licht automatisch terug aan.

Het kan ook meer "high tec". De firma NME (Nürnberger Modell Eisenbahnen) heeft onlangs een mooie reeks graansilowagens uitgebracht waarvan enkele met sluitlicht. Hier is zowaar een functiedecoder ingebouwd zodat je het licht kan aan- en uitschakelen met de bediening van je digitaalsysteem. De helderheid kan je ook instellen. Je kan de decoder zelfs zo programmeren dat het licht met een bepaalde frequentie aan en uit gaat zoals bvb. in Zwitserland het geval is. Er is een handleiding bijgevoegd waarin alles netjes uitgelegd wordt (wel enkel in Duits en Engels maar wel duidelijk). Je kan de functiedecoder hetzelfde adres geven als de rijdecoder van de loc en dan door F1 de lichten inschakelen. Het systeem werkt perfect en het licht flikkert niet bij het rijden over wissels.

Geloof me, de trein wint aan realisme. Nu is bij mij ook niet elke trein zo uitgerust maar da's dan weer een punt om in de toekomst aan te werken !