pesten...

ga jij met me mee,naar die grote bloemenzee.
geef mij je hand en droom met me mee,
wij zo samen met z,n twee....

over kleine en grote golven,
in ons scheepje zo klein.
in onze dromen,bedolven.

in de natuur zo rein en schoon.
en de zon helder in de blauwe lucht,
een vogel in vrede,svlucht.

samen op reis,niemand weet waarheen.
wetend ik ben nooit alleen.

griet 20-2-2007

 Ik zeil over gedachtenzee
zonder een einder in het zicht
dus waar naar toe, heb geen idee
bestemming is ook niet verplicht

de zeilen slapjes in de lucht
er waait boven mijn zee geen wind
zo af en toe een zachte zucht
ik dobber als verwonderd kind

hoor slechts het bruisen van mijn bloed
gedachtenzee kent ook zij tij
ik zeil over mijn woordenvloed
het stille water diep in mij.

20-2-2007

 Een vrolijk humeur
en een blijde lach
is de levensdeur
voor elke dag

Wees bevriend met kleine dingen,
met een mooie bloem die bloeit,
met de vogeltjes die zingen,
met een vlindertje dat stoeit.
Met de held're regendroppen,
met de blijde zonneschijn.
Wees bevriend met kleine dingen
en je zult gelukkig zijn

Onder de blauwe hemel
Spelen kinderen,blank en bruin.
En al die kinderen zien de wereld
als één grote bloementuin.
Jij kunt,lieve vriend,
al ben je nog zo klein,
voor andere mensen
daarin een bloempje zijn.

20-2-2007

De stilte, de angst, de pijn en het verdriet
Ik wil het zo graag vergeten
maar dat kan ik gewoon nog niet. Er is iemand in mijn leven,
die van me houd en om me geeft.
Al die gevoelens,
al dat verdriet.
Zolang verzwegen zodat niemand het ziet
Weg het vertrouwen,
weg al de moed.
Lachen en kletsen dat kon ik zo goed.
Waarom doen mensen,
mensen van staal,
dit alles bij anderen allemaal.
Ik kan nu weer lachen,
praten en zingen
. Maar op bepaalde momenten
moet ik die tranen weer bedwingen.
Maar dan denk ik vlug,
aan die persoon die om mij geeft.
En krijg ik plots weer mijn moed terug.

20-2-2007

 Speciaal voor jou geschreven,
In mijn gedachten ontstaan.
Wat jij me hebt gegeven,
Is zo puur en spontaan.
Voor mij ben jij meer dan alleen een maatje,
We delen zoveel met elkaar.
Veel meer dan alleen een standaardpraatje,
Ben zo gelukkig jou te hebben ontmoet,
Echt waar.
Samen delen geluk en pijn,
Soms een lach en soms een traan,
Maar bovenal er voor elkaar zijn,
Laat deze vriendschap zo lang mogelijk
Voortbestaan!!!

special geschreven voor mijn chatmaatje.

[ misslapassion56 | 4/6/2006 ]

mijn moeder dat ze me heeft gedragen,
dat ze mij ter wereld heeft gebracht.
dat ze me heeft leren lopen.
en altijd aan mij dacht.
dat ze er was in bange dagen,
eenzaamheid en pijn.
je bent een moeder om trots op te zijn.

ik bedank je voor je zorgen,
je verdriet en pijn.
voor je harde werken om mij,
gelukkig te zien zijn.

bedankt voor je raad,je trouw ,
en je kracht.
je was er dag en nacht,
ik had niet anders van jou verwacht.

nu moet ik je al jaren missen,
dat doet pijn.
maar ook trots dat er maar 1 zo,n moeder,
er voor mij mocht zijn.

[ misslapassion56 | 2/5/2004 ]

Mocht mijn laatste uur eens zijn geslagen
denk dan aan al die mooie dagen
die er toch heel veel waren.

mocht mijn laatste uur eens zijn geslagen
en is mijn leven mensonwaardig.

gun me dan zonder aarzelen deze laatste wens
als ik niet meer kan leven als mens.

laat me dan heel vredig rusten
en laat me maar heel stilletjes gaan.

want als een onwaardig mens leven
dat kan ik echt niet aan...


griet- 6-02-2007

het leven gaat door,voor wie waarvoor.
sterren stralen in de duistere nacht,
waar op je wordt gewacht.
de zon is het licht overdag,
de maan hoort bij de nacht.

je kunt je leven delen,samen of met velen.
geef elkaar de hand ,dan leef je nooit alleen.
en heb je altijd vrienden om je heen.

geniet van iedere dag door god gegeven.
want hij hoort in je leven.
legt een arm om je schouder of je nu jong bent of ouder.
zijn voetsporen zullen altijd naast je staan,
waar je ook bent of zult gaan.

griet 16-02-2007

Een gouden hart, een moederhart,
het is altijd een plaatsje apart.
Mams ik blijf steeds je kind,
waar jij je ook bevindt.
Ben soms hopeloos verloren,
kon jij me maar eens horen.
Ik weet jij kijkt elke dag op me neer,
keer op keer.

Zou zo graag nog eens met je willen praten,
voel me soms eenzaam en verlaten.
Is er dan niemand die het ziet,
dat ik barst van verdriet.
Maar jij geeft me de kracht,
had niet anders verwacht.

Om door te kunnen met m'n leven,
heb jij me alle liefde gegeven.
Hoop dat eens m'n kinderen zo zullen denken,
want liefde is het mooiste wat je kunt schenken.

Rust zacht je hebt je strijd gestreden.


Schrijver: griet, 06-09-2002

De man die altijd voor zijn leven vocht
en zijn ziel niet makkelijk verkocht

de man die bleef geven tot op het laatste moment
de liefste man die ik ooit heb gekent.

met hem kon ik lachen en klieren.
Jij werkte altijd op mijn lachspieren.

Jou kon ik alles rechtuit vertellen.
Als er iets was kon ik jou altijd bellen.

Opa aan het feit dat jij er niet meer bent,
raak ik nooit gewend.

Ik ga jou en alle liefde die je gaf missen.
Dat is iets waarover geen mens zich kan vergissen.

Maar ben gelukkig omdat ik weet dat je naar een betere plek gaat.
Waar ziekte en lijden niet bestaat.

Ik hoop je ooit weer te zien..
In die andere mooie wereld mischien.

Ik wou dat je niet ons niet had hoeven verlaten.
en dat wij verder konden gaan met klieren en praten.

maar de strijd is nu gestreden
voor jou is al het leed geleden.

Wou dat ik je nog even vast kon houden.
En jou stralende aanwezigheid kon behouden.

En dat je bij me bleef.
Dankzij jou weet ik hoe je ten volste leef.

Ik hou van je.
en zal je nooit vergeten.
dat is het laatste wat ik je wil laten weten

liefs van Hilde ( je kleindochter )

1-02-2007

 Ik zoek je in de wolken in de lucht,
in elk vlaagje wind, in elke zucht
in de sterren die 's nachts aan de hemel staan
in de vlindertjes die fladderend langs me heen gaan

Je bent er niet meer, maar nog steeds om me heen
ik weet waar je bent maar toch zal ik je vreselijk missen
toch is er een ding dat me zekerheid geeft
en dat is dat je in mijn hart verder leeft

Ik wil niet schuilen
Want het regent verdriet
Ik wil wel huilen
Maar ik kan het even niet

Ik mis je heus wel
Maar besef het nu nog niet
de laatste dagen gingen snel
Tot dat je je laatste adem uitblies.

Tijdelijk werd eeuwig
Rode wangen werden koud
Alsof je voor altijd in sneeuw ligt
En niet in gevoerd vuren hout


Het is toch wel een beetje leeg en stil zonder jou
Waarom kan een ziekte zoveel aanrichten,
Terwijl iedereen voor je vecht?

Een leven hard gewerkt
Krachtig en zonder kwalen
Een man door verliezen gesterkt
En met oorlogsverhalen

Het is toch een beetje koud zonder jou
Wat heeft jouw warmte doen verdwijnen?
Nooit meer hetzelfde zonder jou
toch bleef je vechten tot het bittere eind .

Jij was voor ons een herder
Maar jouw tijd is nu voorbij
Slaap maar rustig verder
In gedachten blijf je ons bij

lieve opa je bent er nu niet meer

het ging rustig en gedwee

maar toen jij bent gestorven

nam je een stukje van iedereen mee .

rust zacht lieve opa .

liefs van janita( je kleindochter )

1-02-2007

hey hallo leuk dat ik hier een blog op mag zetten.ben een verzamelfreak van gedichten.
ook schrijf ik ze zelf,en ook treft u hier een gedicht aan van mijn beide meiden.
verdrietige gedichten.
het leven brengt vreugde maar ook veel verdriet.
door te gaan schrijven ,verwerk ik veel dingen.
door te schrijven probeer ik veel dingen een plaatsje te geven,hoe moeilijk en zwaar het ook mag zijn.
het leven gaat nu eenmaal niet over rozen,zo iedereen weet.
toch wens ik u hier binnenkort veel kijk en leesplezier.
liefs van griet.