Memories

Ware vrienden zijn een zeldzaam geschenk!

Ik heb er nog maar weinig gezien,nu ik me zo bedenk!
Ware vrienden nemen je zoals je bent!
Proberen je niet te veranderen,
maar zijn je eigenaardigheden gewend!

Zij respecteren je gedachten,
de wijze waarop je ze uit!
Ze verwachten geen stupide acties,
lachen je niet uit!
Ze maken geen misbruik van je zwakheden,
maar vullen je aan,
alle verleidingen vermeden!
Zij zullen je altijd begrijpen en steunen,
lenen altijd een schouder om op te leunen!

Het is moeilijk zulke vrienden te vinden!
Veel mensen lijken het te zijn,
maar brengen uiteindelijk alleen maar pijn
In moeilijke tijden zijn ze verdwenen!
Beloofden steun,maar laten je wenen!
De pijn maakt je schuw en schaad je vertrouwen,
bang om ooit nog eens je gevoelens te ontvouwen!

Vergeet niet dat echte vriendschap toch bestaan!
Je hoeft niet ver te zoeken,
kijk om je heen en vanzelf zie je ze staan!
Misschien uit onverwachte hoeken,
maar ergens komen ze vandaan.
Als dat moment aanbreekt dat je ze ontmoet,
onthoud dan goed:

Als zij de klappen ontvangt,die jij verdient...
Dan pas kan je met recht zeggen:
Dat is een ECHTE VRIEND!!!

 vreemd hoe een mens gevormd kan worden
door het leed uit het verleden
hoe een "onschuldig" pesterijtje
een wankele basis legt voor't heden
een woord kan alles weer naar boven halen
de situatie die niet had mogen zijn
de herinneringen laten me weer verdwalen
in die alles verscheurende zielepijn
vreemd hoe een mens verteerd kan worden
door de haat en nijd van toen
't heeft zich opgehoopt in al die jaren
maar ik zou niet weten wat ik ermee moet doen
het zoekt een weg in woord en daad wat niet altijd gunstig
is soms word ik op de verkeerde kwaad
dat geeft dan ook weer ergernis
naar de littekens
kijken zij niet meer om is er wel sprake van een geweten?
door die rotzakken loop ik nu krom
ik kan het vergeven maar niet vergeten

[ misslapassion56 | 7/4/2005 ]

Vroeger werd ik veel gepest
Ik alleen tegen de rest
Elke dag steeds opnieuw
Zo gauw als ze me hadden gezien
Praten hielp niet meer
steeds maar pesten,
steeds weer
Als de pestkop alleen was
Kon er soms een vriendelijk woordje vanaf
Maar samen in een groep
Voelden ze zich sterk en goed
Gelukkig waren papa en mama er altijd voor mij
En werd ik weer vrolijk en blij WE zij nu verhuisd
En ik kom elke dag vrolijk thuis
Het pesten is nu gelukkig voorbij
Ik ben gelukkig en blij
Alle pestkopppen zijn vreselijk stom
Want pesten is heel dom
Je moet elkaar nemen zoals je bent
Of je nu wit, bruin of zwart
bent Iedereen is een uniek mens
Dat is nu ook mijn wens:
Stop het pesten, stop het slaan
Dan zal het in de hele wereld beter gaan.

[ misslapassion56 | 7/4/2005 ]

ga jij met me mee,naar die grote bloemenzee.
geef mij je hand en droom met me mee,
wij zo samen met z,n twee....

over kleine en grote golven,
in ons scheepje zo klein.
in onze dromen,bedolven.

in de natuur zo rein en schoon.
en de zon helder in de blauwe lucht,
een vogel in vrede,svlucht.

samen op reis,niemand weet waarheen.
wetend ik ben nooit alleen.

griet 20-2-2007

 Ik zeil over gedachtenzee
zonder een einder in het zicht
dus waar naar toe, heb geen idee
bestemming is ook niet verplicht

de zeilen slapjes in de lucht
er waait boven mijn zee geen wind
zo af en toe een zachte zucht
ik dobber als verwonderd kind

hoor slechts het bruisen van mijn bloed
gedachtenzee kent ook zij tij
ik zeil over mijn woordenvloed
het stille water diep in mij.

20-2-2007

 Een vrolijk humeur
en een blijde lach
is de levensdeur
voor elke dag

Wees bevriend met kleine dingen,
met een mooie bloem die bloeit,
met de vogeltjes die zingen,
met een vlindertje dat stoeit.
Met de held're regendroppen,
met de blijde zonneschijn.
Wees bevriend met kleine dingen
en je zult gelukkig zijn

Onder de blauwe hemel
Spelen kinderen,blank en bruin.
En al die kinderen zien de wereld
als één grote bloementuin.
Jij kunt,lieve vriend,
al ben je nog zo klein,
voor andere mensen
daarin een bloempje zijn.

20-2-2007

De stilte, de angst, de pijn en het verdriet
Ik wil het zo graag vergeten
maar dat kan ik gewoon nog niet. Er is iemand in mijn leven,
die van me houd en om me geeft.
Al die gevoelens,
al dat verdriet.
Zolang verzwegen zodat niemand het ziet
Weg het vertrouwen,
weg al de moed.
Lachen en kletsen dat kon ik zo goed.
Waarom doen mensen,
mensen van staal,
dit alles bij anderen allemaal.
Ik kan nu weer lachen,
praten en zingen
. Maar op bepaalde momenten
moet ik die tranen weer bedwingen.
Maar dan denk ik vlug,
aan die persoon die om mij geeft.
En krijg ik plots weer mijn moed terug.

20-2-2007

 Speciaal voor jou geschreven,
In mijn gedachten ontstaan.
Wat jij me hebt gegeven,
Is zo puur en spontaan.
Voor mij ben jij meer dan alleen een maatje,
We delen zoveel met elkaar.
Veel meer dan alleen een standaardpraatje,
Ben zo gelukkig jou te hebben ontmoet,
Echt waar.
Samen delen geluk en pijn,
Soms een lach en soms een traan,
Maar bovenal er voor elkaar zijn,
Laat deze vriendschap zo lang mogelijk
Voortbestaan!!!

special geschreven voor mijn chatmaatje.

[ misslapassion56 | 4/6/2006 ]

mijn moeder dat ze me heeft gedragen,
dat ze mij ter wereld heeft gebracht.
dat ze me heeft leren lopen.
en altijd aan mij dacht.
dat ze er was in bange dagen,
eenzaamheid en pijn.
je bent een moeder om trots op te zijn.

ik bedank je voor je zorgen,
je verdriet en pijn.
voor je harde werken om mij,
gelukkig te zien zijn.

bedankt voor je raad,je trouw ,
en je kracht.
je was er dag en nacht,
ik had niet anders van jou verwacht.

nu moet ik je al jaren missen,
dat doet pijn.
maar ook trots dat er maar 1 zo,n moeder,
er voor mij mocht zijn.

[ misslapassion56 | 2/5/2004 ]

Mocht mijn laatste uur eens zijn geslagen
denk dan aan al die mooie dagen
die er toch heel veel waren.

mocht mijn laatste uur eens zijn geslagen
en is mijn leven mensonwaardig.

gun me dan zonder aarzelen deze laatste wens
als ik niet meer kan leven als mens.

laat me dan heel vredig rusten
en laat me maar heel stilletjes gaan.

want als een onwaardig mens leven
dat kan ik echt niet aan...


griet- 6-02-2007

het leven gaat door,voor wie waarvoor.
sterren stralen in de duistere nacht,
waar op je wordt gewacht.
de zon is het licht overdag,
de maan hoort bij de nacht.

je kunt je leven delen,samen of met velen.
geef elkaar de hand ,dan leef je nooit alleen.
en heb je altijd vrienden om je heen.

geniet van iedere dag door god gegeven.
want hij hoort in je leven.
legt een arm om je schouder of je nu jong bent of ouder.
zijn voetsporen zullen altijd naast je staan,
waar je ook bent of zult gaan.

griet 16-02-2007

Een gouden hart, een moederhart,
het is altijd een plaatsje apart.
Mams ik blijf steeds je kind,
waar jij je ook bevindt.
Ben soms hopeloos verloren,
kon jij me maar eens horen.
Ik weet jij kijkt elke dag op me neer,
keer op keer.

Zou zo graag nog eens met je willen praten,
voel me soms eenzaam en verlaten.
Is er dan niemand die het ziet,
dat ik barst van verdriet.
Maar jij geeft me de kracht,
had niet anders verwacht.

Om door te kunnen met m'n leven,
heb jij me alle liefde gegeven.
Hoop dat eens m'n kinderen zo zullen denken,
want liefde is het mooiste wat je kunt schenken.

Rust zacht je hebt je strijd gestreden.


Schrijver: griet, 06-09-2002