Berichten van 20 februari 2007

ga jij met me mee,naar die grote bloemenzee.
geef mij je hand en droom met me mee,
wij zo samen met z,n twee....

over kleine en grote golven,
in ons scheepje zo klein.
in onze dromen,bedolven.

in de natuur zo rein en schoon.
en de zon helder in de blauwe lucht,
een vogel in vrede,svlucht.

samen op reis,niemand weet waarheen.
wetend ik ben nooit alleen.

griet 20-2-2007

 Ik zeil over gedachtenzee
zonder een einder in het zicht
dus waar naar toe, heb geen idee
bestemming is ook niet verplicht

de zeilen slapjes in de lucht
er waait boven mijn zee geen wind
zo af en toe een zachte zucht
ik dobber als verwonderd kind

hoor slechts het bruisen van mijn bloed
gedachtenzee kent ook zij tij
ik zeil over mijn woordenvloed
het stille water diep in mij.

20-2-2007

 Een vrolijk humeur
en een blijde lach
is de levensdeur
voor elke dag

Wees bevriend met kleine dingen,
met een mooie bloem die bloeit,
met de vogeltjes die zingen,
met een vlindertje dat stoeit.
Met de held're regendroppen,
met de blijde zonneschijn.
Wees bevriend met kleine dingen
en je zult gelukkig zijn

Onder de blauwe hemel
Spelen kinderen,blank en bruin.
En al die kinderen zien de wereld
als één grote bloementuin.
Jij kunt,lieve vriend,
al ben je nog zo klein,
voor andere mensen
daarin een bloempje zijn.

20-2-2007

De stilte, de angst, de pijn en het verdriet
Ik wil het zo graag vergeten
maar dat kan ik gewoon nog niet. Er is iemand in mijn leven,
die van me houd en om me geeft.
Al die gevoelens,
al dat verdriet.
Zolang verzwegen zodat niemand het ziet
Weg het vertrouwen,
weg al de moed.
Lachen en kletsen dat kon ik zo goed.
Waarom doen mensen,
mensen van staal,
dit alles bij anderen allemaal.
Ik kan nu weer lachen,
praten en zingen
. Maar op bepaalde momenten
moet ik die tranen weer bedwingen.
Maar dan denk ik vlug,
aan die persoon die om mij geeft.
En krijg ik plots weer mijn moed terug.

20-2-2007