Archief

 Ik zeil over gedachtenzee
zonder een einder in het zicht
dus waar naar toe, heb geen idee
bestemming is ook niet verplicht

de zeilen slapjes in de lucht
er waait boven mijn zee geen wind
zo af en toe een zachte zucht
ik dobber als verwonderd kind

hoor slechts het bruisen van mijn bloed
gedachtenzee kent ook zij tij
ik zeil over mijn woordenvloed
het stille water diep in mij.

20-2-2007

 Een vrolijk humeur
en een blijde lach
is de levensdeur
voor elke dag

Wees bevriend met kleine dingen,
met een mooie bloem die bloeit,
met de vogeltjes die zingen,
met een vlindertje dat stoeit.
Met de held're regendroppen,
met de blijde zonneschijn.
Wees bevriend met kleine dingen
en je zult gelukkig zijn

Onder de blauwe hemel
Spelen kinderen,blank en bruin.
En al die kinderen zien de wereld
als één grote bloementuin.
Jij kunt,lieve vriend,
al ben je nog zo klein,
voor andere mensen
daarin een bloempje zijn.

20-2-2007

De stilte, de angst, de pijn en het verdriet
Ik wil het zo graag vergeten
maar dat kan ik gewoon nog niet. Er is iemand in mijn leven,
die van me houd en om me geeft.
Al die gevoelens,
al dat verdriet.
Zolang verzwegen zodat niemand het ziet
Weg het vertrouwen,
weg al de moed.
Lachen en kletsen dat kon ik zo goed.
Waarom doen mensen,
mensen van staal,
dit alles bij anderen allemaal.
Ik kan nu weer lachen,
praten en zingen
. Maar op bepaalde momenten
moet ik die tranen weer bedwingen.
Maar dan denk ik vlug,
aan die persoon die om mij geeft.
En krijg ik plots weer mijn moed terug.

20-2-2007

 Speciaal voor jou geschreven,
In mijn gedachten ontstaan.
Wat jij me hebt gegeven,
Is zo puur en spontaan.
Voor mij ben jij meer dan alleen een maatje,
We delen zoveel met elkaar.
Veel meer dan alleen een standaardpraatje,
Ben zo gelukkig jou te hebben ontmoet,
Echt waar.
Samen delen geluk en pijn,
Soms een lach en soms een traan,
Maar bovenal er voor elkaar zijn,
Laat deze vriendschap zo lang mogelijk
Voortbestaan!!!

special geschreven voor mijn chatmaatje.

[ misslapassion56 | 4/6/2006 ]

mijn moeder dat ze me heeft gedragen,
dat ze mij ter wereld heeft gebracht.
dat ze me heeft leren lopen.
en altijd aan mij dacht.
dat ze er was in bange dagen,
eenzaamheid en pijn.
je bent een moeder om trots op te zijn.

ik bedank je voor je zorgen,
je verdriet en pijn.
voor je harde werken om mij,
gelukkig te zien zijn.

bedankt voor je raad,je trouw ,
en je kracht.
je was er dag en nacht,
ik had niet anders van jou verwacht.

nu moet ik je al jaren missen,
dat doet pijn.
maar ook trots dat er maar 1 zo,n moeder,
er voor mij mocht zijn.

[ misslapassion56 | 2/5/2004 ]

Mocht mijn laatste uur eens zijn geslagen
denk dan aan al die mooie dagen
die er toch heel veel waren.

mocht mijn laatste uur eens zijn geslagen
en is mijn leven mensonwaardig.

gun me dan zonder aarzelen deze laatste wens
als ik niet meer kan leven als mens.

laat me dan heel vredig rusten
en laat me maar heel stilletjes gaan.

want als een onwaardig mens leven
dat kan ik echt niet aan...


griet- 6-02-2007