De tijd gaat snel

Ik heb deze afbeelding bij
Toeval gevonden met die opschrift.
 

  
Toen kwam bij mijn de inspiratie.
We leven hier op deze aarde
En proberen te gaan op de weg naar morgen
Het leven geeft toch zo veel waarde
En vooral als er dagen zijn zonder zorgen
            **
We wandelen langzaam naar de toekomst 
Zonder dat we weten waar en hoe
We zoeken en kijken naar waar het uit komt
Maar er zijn ook mensen die zijn het leven moe.
        **    
Ik zou niet graag de verdere toekomst weten. 
Je kunt het ook laten voorspellen 
En moet het leven zo je zelf wilt niet vergeten
Je mag ook niet de dagen, maanden, jaren gaan tellen.
        **
Je mag niet te veel kijken naar het verleden
Het is het beste te leven van de ene dag in de andere
De dag die daar is het heden je gegeven 
Zo kunnen we naar de toekomst wandelen.
      **
De dag die je mag beleven dat is je gegeven.
Het verleden moet je laten rusten 
We moeten omgaan met het leven zo het komt
En ook mooie dingen beleven
Ook al zijn er weleens problemen 
Soms zijn ze klein maar soms zijn ze ook groot 
Het komt door negatieve tijd. 
     **      
Een ding moet je niet doen.
Je stemming niet in de put laten raken 
Het geluk dat je bezit is niet iets dat je zomaar krijgt
Geluk dat moet je toch ergens zelf maken
Verleden kun je beter laten rusten
En genieten van elke dag
Vooral blijf optimistisch vooruit kijken.


                            Monika.

De Natuur mens en dier

De natuur kan nu rustig ontwaken uit de winterslaap
De mensen en dieren zijn blij
Dat de winter is  hopelijk voorbij
Mensen zie je nu werken in de tuinen
Om alles van de herfst en winter op te ruimen
Maar het weer is mooi en droog en de zon is er
Dat is voor het werken in de tuin toch super. 
   **                      
Voor te planten en zaaien is het nog te vroeg
Want de nachten zijn nog niet warm genoeg
Maar als de zon schijnt krijg weer anderen gedachten
Waar we allemaal lang hebben op moeten wachten
De winter was lang genoeg
Nu gaan we een mooie tijd tegemoet. 
    **                  
Je ziet nu ook de vogeltjes vliegen
Ze vliegen en fluiten heen en weer
Dat doet me weer een heel plezier 
Om rond te kijken hier
Nu kan alles weer gaan groeien
en binnen kort gaan bloeien 
      **              
Voor de huisvrouwen komt er ook veel werk
Maakt het met zo een mooi daarvoor wel sterk
Het komt de grote huispoets eraan
Wat er in de winter is blijven staan
We gaan met ons allen weer tegen aan

   Want de Lente komt.

                            Monika 

beeld internet

Langzaam afscheid nemen van de winter. 

Langzaam neemt de winter eindelijk afscheid 
Het werd tijd dat we van de lange koude tijd
Nemen afscheid en we zijn bereid 
Dat zullen velen mensen weer vrolijk maken 
Als het warmer word dan kunnen ze hun hart 
Ophalen dan kunnen ze weer graven in de tuin 
Hier een pot en daar een pot met zaad 
Dan word het werken weer ergens een genot 
En de dieren gaan ook weer leven 
Alle dieren zullen hun best doen 
Voor de nakomelingen in welke aard ook 
Bijvoorbeeld nestjes bouwen heen en weer lopen en vliegen 
Dan is het een genot te kijken naar de natuur die begint te leven 
En dan maar hopen dat het voorjaar mooie word 
Dus laten we deze lange winter eindelijk achter wegen 
Dat er veel bloemen weer gaan bloeien 
Dat het gras weer gaat groeien 
Dat zal de mensen goed doen 
Zo kunnen we weer de rozen en de boom takjes snoeien 
En open is het hopelijk mooie seizoen 
Over maart zegt men 
maart roert zijn staart 
In welke aard ook (glimlach) 

Monika
 
 

Adelaar

Hoog in de bergen
Vliegen en zweven de adelaars
Waar ze ook hun nesten verbergen
Met hun scherpen ogen
Zien ze alles wat beweegt
Als hij hoog over de bergen zweeft
Vanuit de lucht opreserveert hij zijn prooi
Als ze iets hebben gezien
Laten ze het niet meer uit het oog
Ook al vliegt hij nog zo hoog
Dan daalt en zweeft langzaam naar beneden.
               **
In de lucht hoor je ze krijsen 
Je hoort ze niet als ze naar hun prooi grijpen
Met hun grote klauwen grijpen is een kunst
Zij op het land of in het water
Het lukt ze ook niet altijd
Als die prooi te snel af is
Maar de adelaar geeft nooit op
En stijgt weer op hoog in de lucht
Dan observeert hij weer op nieuw
En zo vliegen de adelaars weer zijn rondjes.
             **

                       Monika
 

  
de adelaar erop gezet

                                                                        Klik op het Plaatje 

Verstop je niet

Ga je nooit verstoppen in je leven
Het leven heeft zo veel moois te geven
Kijk goed met open ogen om je heen
Dan zie wat ik bedoel meteen
                    **
Als je verdrietig bent
Blik dan opnieuw in je hart
Je zult zien als je huilt
Het kan zijn van vreugde en smart
Dat ergens nog in je schuilt
                  **
Geef die gedachten vrije loop
Dat geeft opluchting en nieuwe hoop
Dan krijg je weer anderen gedachten
En ook je hart gaat weer lachen
                         **

                     Monika.

 

  
Beeld internet

Een keuze maken

Soms in je leven moet je een keuze maken
Het is vaak niet een makkelijke klus
Om niet met je zelf in een conflict te raken
Denk eerst goed na diep in je hart
Vraag je dan zelf af, maakt deze keuze me wel blij
Dan voel je pas of die keuze past bij mij
Achteraf weet je pas of je het goed hebt gedaan
Je moet volledig achter die keuze staan
Eens ging ik een goede weg en had geen pech
Ik nam de goede afslag de goede weg
Maar ik ga ook weleens verkeerd handelen
Toen ik mijn levenspad ging bewandelen
Maar ik heb geleerd en gewaardeerd
Dus dan was mijn keuze niet verkeerd

                            Monika.
 

  
beeld van internet

Vriendschap.

Vriendschap is een mooi woord
Dat betekend rekening houden met elkaar
Te waarderen zoals dat ook hoort
Zo is het hier bij de blog vrienden(Ine) verloopt
Vrienden(Ine) kun je bij de bloggers opbouwen
             Zoiets met schrijven.
     Kan je ook vriendschap staande houden
         Daar kun je ook vragen stellen
        En je eigen verhaal vertellen.
   Ook al is het niet altijd een gedicht
Dat maakt niets uit dat is voor mijn vriendschap
Een dank en mooie beelden, kun je daar ook delen
Ieder mens drukt zijn eigen gevoel uit
Op welk manier ook dat is voor mijn dat telt.
                 Onder vriendschap.
    Want iedere letter is een schakel,
     Voor een grote vrienden ketting.

                   Monika.

 
 

beeld internet

Valentijn is weer voor bij

Ik hoop dat vele hebben genoten
En verwend worden zijn
Dat er vele vriendschap hebben kunnen sluiten
En ook hun lief in de arme konden genieten
Dat hun lief ook iets konden bieten
En ook mensen die hun vriendschap konden uiten
Zoiets moet je denken is niet speciaal op deze dag
Is ook voor elke dag dat je liefde en vriendschap kan sluiten.
Het begint met vriendschap daar ontstaat soms liefde
Wees het hele jaar lief voor elkaar
Dan heb je Valentijn het ganse jaar.

                         Monika
 

  
beeld internet.

Ik was even aan de wandel

En kijk daar rond en loop naar de brug
Daar liet ik mijn gedachten even zinken
Toen liep ik langzaam weer terug
En liep weer terug in gedachten gezonken
Ik keek in de hoogte de eindloze blauwe lucht
En geniet op dat moment van de stilte om me heen
Soms is het eenzaam hier
En toch voel ik me toch niet alleen
Ergens voel ik me gelukkig van binnen
Zo in de natuur kun je ook bezinnen
Het is toch heerlijk zo hier buiten. 
       **                  
Het geeft me vrede en voel hier innerlijke rust
Door al het verdriet en pijn die ik heb moet overwinnen
Dat doet mijn hart en gevoel goed van binnen
Je hoort nu niet de vogels fluiten
Verdwijnt hier ook langzaam de natuur
Ik ga zo verder met mijn leven
Nu wandel ik de nieuwe dag tegemoet
En te lopen zonder om te kijken
Dat geeft me innerlijk veel moed
En zo gaat alles weer goed.
ook al is het nog zo koud
het is de natuur waar ik van hou 

  Monika             
  
 

foto deze morgen
 

Water koning 

In een mooie vijver 
Groeien mooie waterlelies 
Elke dag als ik naar boven ga 
Dan valt mijn blik op jou 
Als ik je zo zie 
En kijk weer met grote bewondering 
Een pracht jouw mooie schoonheid.  
         **               
Heel langzaam als de zon er is 
Ontplooi jij je mooie kroon 
Het is echt waar wonder schoon 
Je komt uit het koele water 
Waar jij langzaam je knop ontplooit.  
        **           
Nu kun je rustig en sierlijke 
Op het mooie rustige watervlak 
Ook je mooie bladeren rustig drijven op je gemak 
En genieten van al die aandacht die je krijgt 
Vooral als je in volle schoonheid 
Op het water kan blijven drijven.  
           **                
Ik persoonlijk vind dit wel 
Een van de mooiste waterbloemen 
Je ziet en hoort ook libellen en insecten zoemen 
En als je goed kijkt is het net een kroon 
Het hoeft niet altijd een witte lelie te zijn.  
         **                
Monika.2012..
 
 

een libel op bloem.

Mijn kleine huis genootje.

Al weer een dag 
Dat we beleven mag. 
Geniet er van zo lang je kunt. 
Hier binnen hoor ik het gezang van mijn vogeltje 
Ze brengen een mens toch veel vreugden 
dat doet me veel deugd 
Het zijn maar dieren, 
maar antwoorden op hun manier. 
Maar zijn zo slim ze kennen je goed aan je stem. 
En ze merken ook of je er wel bent. 
Zo voel je niet alleen in huis 
want het vogeltje brengen wel een sfeer in huis. 
Als ik op computer zit meld hij zich
Soms hij piepen en wacht op antwoord van mij
en ik zeg wil je wat te snoepen. 
Dan geef ik dat en als hij dat heeft
dan is het muisje stil. 
Ik geniet er van je hoort het knabbelen 
en springen van het ene stokje op de andere. 
Later begint hij weer te zingen 
dan gaat hij in zijn badje
Als het beestje te vrede is
ook al zijn ze nog zo klein. 
Daar geniet ik van het is een genot.

           Monika.

 
 

De winter 

De winter dagen zijn hopelijk gauw geteld
Ook al is het mooi als je er niet uit hoeft
Maar toch denk ik aan die mensen
Die er gedwongen zijn er door te gaan
Het zij voor strooien en iets laten dooien
Maar zo lang het vriest,dan is er een ander probleem
Dan word het plotseling weer glad
En anderen die voor hun deur strooien
Daar komen velen niet omheen
Bijvoorbeeld die mensen die naar het werk
Of ergens anders heen moeten
Het is te hopen voor die mensen 
Dat ze heel en goed aan komen
Voor mijn zijn dat mensen met veel moed
Zo hoop ik toch dat ze gezond en wel op de plaats
Van bestemming komen 
Het is niet alleen voor de mens
Maar ook de dieren hebben het niet goed
Maar dieren kunnen we wat helpen
Terwijl de mens op de weg zich zelf is overlaten

                   geschreven.2013.        Monika.
 

Even mijn gedachten

In mijn gedachten waren er toch nog vragen
Het is zo wat een mens moet en kunnen verdragen
Dan is het de kunst om je zinnen bij elkaar te houden
Ook al is de last op je schouder soms zwaar
Wat een mens sterk is en veel kan verdragen
Met die gedachten kun je zelf weer opbouwen
Daarom zeg ik altijd het leven is net een leg puzzel
Maar soms word die puzzel door elkaar gegooid
                                ***
Dus moeten we opnieuw beginnen waar we zijn gestopt
En probeer die puzzel stukjes weer verder leggen
Dat is wat wilde zeggen
Zoals het leven dat bestaat uit vele delen
Het is zo als je iedere dag een stukje leggen
Dan heb je weer een dag verdiend
Soms heb je een goede dag
En soms ook een slechte dag
Maar dat hoort nu eenmaal bij het leven
Toch moet je van elk stukje van de puzzel genieten
En hopen dat we nog veel stukjes mogen leggen
Omdat er nog zo veel mooie dingen te beleven
Dus mag je de puzzel niet opgeven.
                       ***.
 

  .
geschreven 2012.Monika

Hier sneeuwde het veel gisteren

en nog steeds een beetje 
even meld de winter zich aan
Heeft de winter gisteren serieus even zijn intreden gedaan. 
Laten we even denken aan de dakloze 
Het zijn er velen erbij die hebben dat leven niet gekozen. 
En is nu in deze tijd wel erg voor groot en klein 
Het wordt voor die mensen erg vochtige en koud 
Er zullen ook wel bij zijn die gaan in de fout 
Hopen dat ze worden geholpen door de overheid 
Altijd in deze tijd wordt er wel iets gedaan 
Maar dat is een druppel op een hete steen 
Maar wat ze doen is nog niet genoeg 
Alleen tegen kerst doen ze iets extras

Waarom niet het hele jaar 
Als men rond kijkt er staan zo, 
veel gebouwen leeg en vervallen 
Waarom niet een beetje opknappen, 
Voor zulke arme mensen 
Dat zullen velen welkom zijn 
Al is de ruimte nog zo klein 
Dat ze ten minst nachts kunnen slapen, 
En niet op straat. 
Dit is mijn gedachten. 

Monika. 25.2015.
 
 

De wonderen zijn de wereld nog niet uit 
                             ** 
Men kijkt op twee manieren tegen het leven 
Als je gelooft dat er geen wonderen meer geven 
Denk eens na als je elke dag weer wakker wordt 
En een nieuwe dag mag beleven. 
Maar het is ook niet iedereen geven 
Het zij door verdriet, ziekte en pijn. 
Die zouden die dag liever anders zien 
Maar als ze een klein lief woordje horen 
Dat vinden ze beslist heel fijn. 
Dan geeft je ze wat moet bovendien 
                         ** 
Als je de dag doorkomt dat is ook niet zonder
En je dingen kunt doen die je zelf wilt en je taken kan verrichten 
Dan kun je al zeggen het is een wonder. 
Maar er zijn ook mensen die hebben geen uitzichten. 
Het is door een of andere reden dat ze niet meer willen of kunnen. 
Maar ze zien een strohalm en proberen dat vast te pakken. 
Om toch niet helemaal naar onder te zakken 
Je moet in wonderen geloven dan heb je kans het toch aan te kunnen.
Dus kijk niet achterom maar vooruit 
Want de wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Kijk goed om je heen alles wat je doet en ziet 
Dat is alles een wonder voor mijn meer niet
Wonder dat is voor mijn elke dag in alles wat je doet
En avond weer goed gaat naar bed en morgens gezond op


           Uit mijn archief jaar 2006. Monika
 
 
 

Er kunnen van die dagen zijn.

Er zijn van die dagen 
Dat het niet zo gaat als je wilt. 
Als je wat begint lukt het soms niet. 
Soms zijn er wel eens dingen waar je, je aan vertilt. 
Dan is het beste je legt alles even aan de kant. 
Doe even wat anderen dingen. 
Als je toch blijft doorgaan dat helpt ook niet 
Er zijn dingen die kun je toch niet dwingen. 
Laat in dat moment je gedachten een vrije loop, 
Dat is beter anders gaat misschien alles in de knoop. 
Maar ik ben iemand die geef het niet zo snel op, 
Ook al ben ik met iets anders bezig. 
Schiet me ineens iets te binnen. 
Pak mijn pen en ga weer opnieuw beginnen 
Zo een beetje in mijn gedachten langs me gaan 
Kijk op de computer en zoek, lezen en vind 
Ineens komt er iets opgedoken. 
En dan is er weer iets te binnen geschoten 
Dus daar ga ik weer aan de gang 
dan is de dag nog zo gekomen, 
Zoals ik van plan was. 


Monika. Gechreven. 2013.
 

  
beeld internet

Moet je altijd doen of je vrolijk bent. 

Er zijn ook mensen die proberen je te raken. 
Op een of ander manier te kraken. 
Maar ik laat me niet kapot maken. 
Je moet open staan voor dingen die je raakt 
En probeer positief te kijken tegen het leven aan 
maar ik verstop mijn gevoelens niet en laat me gewoon gaan 
Veel met een lach maar ook soms met een traan
Anders voordoen dan je bent dat doe en kan ik niet 
Want dan heb ik eindeloos verdriet. 
                         *** 
Doordat ik nogal veel alleen ben pak ik me pen en papier 
En schrijf mijn gevoelens en gedachten van me af 
Soms voel ik me echt eenzaam op deze wereld 
Maar er zijn nog mensen die ik graag mag 
Zo word het alles een beetje verdeeld. 
                        *** 
Zo kan je jou gevoelens van je afschrijven. 
Want er is soms iets dat je niet aan iemand kunt zeggen. 
Er zijn ook dingen die je niet zo goed kan uitleggen. 
Zo is het ook een manier om je zelf te blijven. 
Daarom probeer ik zoveel mogelijk
Mijn gedachten en gevoelens op papier te schrijven 
En dan heb ik ook een beetje mijn vertier 
Dan kijk je tegen de dag heel anders aan 
Je voelt je opgelucht en zo kun je de dag weer tegenaan. 
                       *** 
Ergens vind ik het fijn om te schrijven 
Mijn gedachten te zetten op papier 
Daarom doe ik het niet altijd met plezier 
Daar komt ook weleens een traantje bij
Maar toch het is beter daarom schrijf ik hier 
maar toch kan het niemand van mijn afpakken 
het zal me een beetje door de omstandigheden verzachten 
En probeer ook niet diep meer te zakken 
Dat waren en zijn mijn gevoelens en gedachten. 

                  Monika..Geschreven. 2012
 
 
 

Stil en Nagedacht 

Waarom ben ik zo stil de laatste dagen. 
Zit ik hier mezelf af te vragen. 
Het weer begint wat guur en fris te worden, 
de mist komt weer op en nat wordt het ook. 

Dus de herfst is nu aan het vorderen. 
Maar we krijgen meer tijd voor onszelf 
als alles opgeruimd is buiten. 
Nu gaat het snel met de herfst. 

De bladeren vallen nu heel snel, de kleuren 
veranderen ook, heel erg vlug achter elkaar,
vallen meer en meer. 
Even een wind, dan is het wel een mooi schouwspel 
wat die bladeren doen zo door elkaar. 

De herfst geeft toch wel een mooie sfeer. 
Over een tijdje staan de bomen daar zo kaal 
dan vraag je jezelf af; waar is 't groen nu allemaal? 
Dit seizoen brengt zoveel kleuren 
nieuwe vormen, nieuwe geuren. 

Dus hoeven we niet te treuren 
er komen nog mooie dingen die gaan gebeuren. 
Zolang we dit alles nog mogen meemaken 
hoeven we niet te zeuren. 

Monika. Uit mijn archief.2005

 
 
 

De dag van gister.
Vandaag heb ik weer veel geschreven
Maar het is soms lang zitten en Te weinig te gaan bewegen.
De ene dag of de andere dag is het soms meer
Maar ben graag bezig op mijn computer
Het is het mooiste dat zoeken wat interessant is
Vooral voor die mensen die graag lezen
Daarom vind ik het toch fijn
Om op het seniorennet te mogen wezen
Je gaat eens naar anderen kijken hier en daar
Het werk wat je verricht op je topic
Maak ik naar mijn gedachte wel een boel mensen blij
En laten toch zien dat je dank krijgt met een klein gebaar
Daarom is het werken op de computer zo fijn
Een mooie tijd verdrijft voor mijn
Ik zit altijd al te denken heb ik nu wel alles klaar
Ten eerste voel je niet nutteloos
Er zijn altijd mensen aan je zijde
Ook al ben ik wel eens op me zelf boos.
Het is een plaatje hier en wat schrijven daar
Dat is voor mij ook een klein gebaar
En ik weet dat er altijd mensen daar op wachten
Dat ze nachts die niet kunnen slapen weer kunnen lezen
Om de nacht in te korten voor die mensen die niet goed kunnen slapen zijn het lange nachten
Zo gaat voor die lezers de nacht ook voorbij
En is de nieuwe dag ook weer nabij. Monika .

geschreven 2006.