Archief

Er was eens een moeder, ... alleen maar de moeder!
De vader was haastig vertrokken, ·en nu was alleen "moeder" nog daar!  De kinderen gingen hun weg, ·op zoek, de grote wereld in.
Maar moeder bleef trouw op post! op ieder moment,
in alle omstandigheden was ze daar. De zonen gingen naar hier, de dochters hun weg naar daar! zij vaarden hun eigen koers, ver weg van elkaar
Af en toe verdwaalden zij in het labyrint,
in het doolhof van het leven.
Maar moeder bleef trouw en geduldig
haar onovertroffen liefde geven .Buren en familie
kwamen meermaals op bezoek.
"Kijk eens, naar je dochters en je zonen!
Kijk wat er is van gekomen!" Het brak haar hart in twee,
het verscheurde haar gemoed! Maar de moeder glimlachte en zei:
"mijn kinderen doen het goed".Soms kregen ze het moeilijk, en
kwamen ze terug. Eventjes maar, want ... moeder was immers altijd daar! Het leven riep hen weg, elk zijn eigen pad.
En als ze het niet meer wisten, dan was moeder altijd nog daar! Toen alles in orde leek te komen en haar opdracht was volbracht,
heeft ook zij voor zich, ...een klein moment genomen.
Op het toppunt van de "heilige dagen",
hoefde ze haar zorgen niet meer te dragen.
In vrede kon ze nu gaan,
naar de oorsprong van ons bestaan ...

De weg der dualiteit

De weg der dualiteit is een manier van kijken een weg der eenzaamheid een verdeling tussen armen en rijken.  Zie voor jezelf dit schouwspel aan terwijl je er deel van bent neem eens wat afstand zodat je de weg der tegenstellingen herkent.

Laat jij je meenemen in deze eeuwige stroom het spel der extremiteiten
of ontwaak je uit de droom? Beslis voor jezelf of jij je laat meesleuren in waarheden en ideologieën kortom in het grote wereldgebeuren.

Hup, daar ga je weer van boven naar beneden en zo heeft elke zijde er opeens weer twee. Tot je besluit en tot inzicht komt zo gaat het dus niet meer zoek je opnieuw de rust verdwaal je niet elke keer.  In het eeuwige gedoe van dan weer hoog en dan weer laag even sterk, dan weer slap supersnel en daarna weer traag.

Er is een weg van het midden een waarvan je zegt ik voel me lekker dat niemand me dat nooit eerder heeft uitgelegd. Open je hart en ontdek je bent van nature goed op dat moment twijfel je niet meer en is er enkel overvloed.

Rest er geen vraag van wie is er nou schuldig ga je voorbij aan vijanddenken en ben je gewoon geduldig Omdat je in verwondering bent onschuldig in het leven in plaats van steeds maar hebben veranderd het in geven.

Want het is geen geheim meer waar de rijkdom te vinden valt waar een mens eerst buiten zichzelf zocht ligt in zijn kern alles uitgestald. Voor wie het wil zien
is er van alles veel dan is er plaats voor delen wordt je wereld één geheel.

Een geheel dat is wat je vindt dan straalt het licht door jou en voel je je door alles en iedereen bemind.

Willem.

Doe het niet!

Pappa pleeg geen zelfmoord!
Het doet veel mensen verdriet.
Wat heb je er nu aan?!
Pappa doe het niet!
Zelfmoord plegen is niet fijn.
Het zal een blijvende herinnering zijn.
In deze donkere dagen van pijn en verdriet,
Wil ik even zeggen:
Pappa doe het niet!
Ook al heb je geen zin meer.
Blijf toch door gaan met je leven.
Je zegt dat je geen zin meer hebt.
Maar diep van binnen sta je daar erg van te beven.
Voor de laatste keer dat ik dit zeg:
Pappa doe het niet!!!...

Altijd iets niet te benamen

Altijd voel ik een gemis

en ook al zijn we samen

ergens is er droevenis

Ik denk en voel teveel

het ligt allemaal aan mij

zorgen zijn dan mijn deel

mijn geest voelt dan niet vrij

ogenschijnlijk is alles oké

toch voelt het mij zo niet

en al zijn we met ons twee

het is niet echt wat men ziet

ik wou dat ik beschrijven kon

de emoties die ik voel

heimwee naar éénheid in de bron

dit aardse leven, een moeilijk doel.

Er lopen mensen om je heen,
maar niet één ziet je verdriet!
Niet één ziet de oorlog tussen liefde en haat,
niet één weet wat er in je hoofd omgaat!

Mensen begrijpen geen gevoelens,
enkel de woorden;
enkel de woorden die vaak verkeerd zijn uitgedrukt!
Niemand weet wat een ander voelt,
niemand weet wat hij precies bedoelt!

En zet je jouw gevoelens om in woorden,
dan zie je ze één voor één vergaan.
Want wat ben je met woorden,
als mensen je niet verstaan....

                                                    (b)engel

Jij was echt een goede vriend.

Mijn beste kameraad :

Door ieder hart bemind.

Op niemand was je kwaad.

Ik was opgegroeid met jou.

We maakten veel plezier.

Een vriend die ik als broer beschouw.

Iedere dag samen op zwier.

Toch had je zelf veel verdriet.

En je wist dat ik je helpen zou.

Maar er over praten deed je niet.

Alsof je mijn hulp niet wou.

Waarom heb je het toch gedaan.

Waarom ontnam je, jezelf van het leven?

Nu zal je nooit meer naast me staan.

Nu kan ik je nooit meer vriendschap geven.

Toch laat ik je niet zomaar gaan.

Mijn hart is niet te klein.

Want in mijn hart blijf je bestaan.

Daar zal je eeuwig zijn.

Rust nu in vrede mijn beste vriend.

Ooit zijn we weer bij elkaar.

golven van gelukzaligheid

golven van gelukzaligheid
hebben mij van boeien bevrijd
zwevend op golven van geluid
suis ik het universum uit

mee met de tonen van het bestaan
zomaar op de gok meegegaan
te reizen sneller dan geluid of licht
niet verdwalen met je ogen dicht

mee te laten voeren door je gevoel
laat je je gaan, ruim en koel
meegenomen door je wezen
op reis zonder kaart te lezen

de diepte in, de stilte achterna
ik weet echt niet meer waar ik naar toe ga
vervuld door overgave laat ik me leiden
naar het land van nu zonder tijden

meegevoerd door hemelse winden
de mond gesnoerd in zalig welbevinden
ingegeven door het ritme van mijn hart
voor eeuwig helder, nooit meer verward

Willem

Papa,

Omdat ik mijn ogen nu moet sluiten om je nog te kunnen zien, weet ik dat je weg bent.
Ik weet, dat je stem zal vervagen tot alleen nog hoorbaar in mijn hoofd.
Ik weet dat gevoel voor humor altijd deel van mij zal zijn,
maar de stilte van je grappen zegt mij dat je niet meer bij ons bent.
Ik hoop, als ik in de spiegel kijk een glimp op te kunnen vangen van jouw wilskracht, wijsheid en gave om mensen te accepteren zoals ze zijn.
En in mijn eigen liefde voor de kleine dingen, voel ik jouw gemis.
Ik weet nog die ogen, als de lucht zo blauw.
Donderslagen en zonnestralen, zij voorspelden het weer in huis.
Omdat ze nu voor altijd gesloten zullen blijven, weet ik dat je bent heengegaan.
Ik weet dit alles, maar toch.......

dood ben je pas als ik dit alles ben vergeten.

Amy