dichtmicrobe
de dichtmicrobe waardoor ik besmet raak
sluimerend neemt zij mij helemaal
tot ik het licht zie, en een nieuw gedicht geboren wordt...
dichtmicrobe
ik
Mijn kind

In de stilte van de nacht
komen de gedachten weer
over het leven van weleer
zo naief en onbezonnen
met potentieel zo onontgonnen
als ik je aankijk
weet ik waarvoor ik leef
en liefde geef
jij mijn kind
bent zo onbevangen
als een frisse lentewind
jouw liefde verwarmt mijn gemoed
en ik schonk jou mijn liefde voorgoed
radiouitzending 28 dec door Jan van Veen...
hijVol van verlangen
kom je mijn hart weer verwarmen
soms doe ik een gooi naar de sterren
dan gebeurd er iets
waarvan ik voel
het is voorbestemd
en voel dan de innerlijke gids
als een intense kracht
mijn wil is in jouw handen als was
jouw lijf, als een bron
van energie en liefde…
morgenstondDe morgen blond en onbevangen
verwisselt momenten van verlangen
naar bloot ochtendrood, zonder vervolg
wijzer dan uren die verstrijken
glijdt mijn vinger door je haren
om dan met een leeg gevoel terug te keren
wij voelen ons God, zodra het verlangen zich laat horen...
en niemand, maar dan ook niemand
kan ons ooit van dit hemels gevoel beroven.
jij
boerderij