Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Jij
bevrijdt het ego van ijdelheid
speelt met elementen
van verloren tijd
het hart gewonnen
de ziel geheeld
niets is wat het lijkt
strijdbaar
tot de dood ons scheidt
jij bereikt die
in tijdloze momenten.
Ik
het verstand binnengaats
de wereld bestaat
tot de rand van het verstand
rugzak bestaan
ego verslaan
waarheden verkracht
gevoelens ontkracht
tot de grens gebracht.
Love
de andere geeft
toch zijn zij een
van boven naar beneden
opgejaagd
en behaagt
liefde tast toe
smaakt naar meer
maar nu is het genoeg...
Indo
de vergeten generatie
heeft mij het leven geschonken
ben haar dankbaar
voor deze mix
van gevoelens en verstand
thuisland zo warm en prachtig
ik mis je nog steeds
ofschoon ik je nooit gezien heb
mensen warm en waarachtig
eerlijk en mooi
het tempodoeloe voor mensen zoals mij
die hun wortels in twee culturen weten
de ene die ze achter moesten laten
en het nooit zullen vergeten...
Verlangens
Soepel glijdt jouw hand
over tere huid
kreten van genot
als een zeemeermin
op golven van verlangen
bemin ik jou
jouw lijf als een rots in de branding
hartstochtelijk
als altijd...
schilder
de wereld uitbeeldt om hem heen
zo beschrijf ik met behulp van woord en pen
wat en hoe ik deze wereld beleef
anderen zien het door weer een andere bril
het is maar hoe je het wil
en tenslotte zie ik, als door een vergrootglas
het brandpunt van het kind in mij
dat het leven nog altijd naief heerlijk vindt.
Eigenheid
verklaren oorlog aan haat en nijd
door berg en dal verdwalend
baal ik van verdwijnend perspectief
als eeuwige ziel straalt mijn bestaan
zal eens de weg terugvinden.
Dans
maakt high
de samba blij
sierlijk draai ik langs
de fellere bewegingen
doen me goed
de pit in de tango
doet verlangen
naar de wals
van jou en mij
zij aan zij
als een panter draai je om mij...
Volle maan
glanzen verloren kansen
een schittering van weleer vermeerderd
het gevoel ontdekt opnieuw
raken grenzen onverzadigd
als de uitbarsting van genegenheid
een nieuwe wereld schept.
Spiegel van de ziel
In de ronding van mijn ziel
weerkaatst de echo van pijn
een diep verlangen naar het een zijn
ik proef de spiegel van je ziel
en grof schuurt het geweten
in gaten van herinneringen
balancerend op puinhopen van genot
houdt de geest geen gelijke tred
met deze draaimolen,die leven heet...
Jij
Als illusie leef jij verder in mijn dromen
het warme koesterend
in eeuwige tijdstromen
in de koudheid van de nachten
koester ik warme gedachten
vervlogen idealen
maar kom eens ook daarboven
als ziel van vlees en bloed
waar jij mij weer ontmoet...
Hand
Steek de hand in eigen boezem
jij laat mij gaan
als een samaritaan
leven is lijden, spijt
vergeten wat eens was
zonder tijd
proeven en slikken
zonder achteruit
te blikken
mijn hand zoekend
heeft berouw
om jou...
De liefdeszee
Op de deinende golven bewegen twee lichamen ritmisch
vullen elkaar aan als eb en vloed
een tentoongespreide overmoed
doet verlangen naar meer van dit hartstochtelijk goed
een intens gevoel van liefde vloeit mee
en overstijgt zelfs het menselijk verlangen voorgoed
ik pijnig mijn hersencellen
hoe komt het, dat ik dit liefdesspel
zo intens kon beleven
mij zo volledig over kon geven...
is er iets veranderd
nadat ik op roze wolken zweefde
en niet meer in staat was
met hem samen te leven?
Dichterslust
met een enkel woord
stierf zij een roemloze dood
mijn hele dichter-zijn wordt ontmanteld
en allerlei wegen bewandeld
om het gestolen woord terug te halen
en in jouw geest te verdwalen
Ik heb je lief, zo lief
klinkt het in mijn verre herinnering
en ben plots gulzig naar het echte leven
Dit leven, mijn leven,het duurt nog maar even
en binnensluipt de opslorpende gedachte
over de vergankelijkheid van jouw en mijn leven.
Levensadem
Met iedere zucht
ziet een nieuw geesteskind het licht
met iedere luchtstroom
wordt een nieuwe toekomst geboren
is alles positief
dan is het leven een liefdesroes
is alles negatief
dan is het leven een hel
hoe wij het beste van ons kunnen geven
wordt ons duidelijk gemaakt
nog tijdens ons aardse leven.
Helende stilte
De stilte werkt helend
fluistert harmonie
in klanken van vergeving
ruisend in de nacht
fantasievolle ritmes
dansend op golven
vol verlangen
bruisend van energie
wiegend in herinneringen
zich verenigend
met het donker van de nacht.
Maan


Winter

Ik ben zo moe mijn ogen vallen dichtvoor mij is de winter begonnen
de innerlijke strijd nog niet overwonnen
ijzige koude dringt mijn hart binnen
en laat momenten van liefde
spaarzaam binnen...
Vrede op aarde aan de mensen van goede wil...

Waarom schreeuwt het liefdeluistert het oorlog
benauwde geest
op brede banen
alle wegen leiden naar Rome
maar het lijden ook
met zinloos gweld
wanneer koestert de mens
het leven
inplaats het door te strepen
al is het tijdelijk
vragende kinder-ogen
weinig om van te leven
doen je verlangen
het lijden te verzachten.

