Ik was met vriendinnen in Griendtsveen.Een klein pittoresk dorpje met beschermd dorpsgezicht.Op de rechte kanaaltjes groeiden heel wat waterlelies.

het leken wel geen echte bloemen

sprookjesachtig toch!

Wat een kleurenpracht

tropische pracht

Ze hadden hun nest gebouwd aan het Spuihuisje.
Kijk maar eens naar de schatjes die uit het ei zijn gekomen

wat een reuzengroot nest

Zijn ze niet snoezig?

Wel een zeer origineel model.

mooi toch!

Ze hebben niet veel nodig om om te bloeien.

Speciale sfeerfoto's van  Lier onder een koud wit laagje.

Op de vijver van het stadspark mag geschaatst worden

binnen-Nete aan de Vismarkt

toegevroren Nete aan Mosdijk

Nete aan de Oever

zicht op het Spui

Op de Katarakt-wandeling liepen we door een besneeuwd landschap met boomgaarden  golvend

Het was berenkoud.

Een laagje sneeuw heeft een wit deken over de akkers gelegd

Luminarie de  Cagna

Een lichtstaat van honderden letlampjes in allerlei kleuren..
Een sprookje uit duizend en 1 nacht

Men kon er gewoon onder door wandelen

Dit getuig gezien aan een oud buiten gebruik zijnde sas

Op vraag van Geert plaats ik hier de vlam als herinnering aan al wie de strijd tegen kanker verloor.Wij vergeten hen niet!

Vandaag hebben we de zon zien opkomen met een rode gloed.
Onze weerman zei "Ochtendrood water in de sloot"
Tegen de middag was de winterprik voorbij en regende het al.
Maar het was hemels van morgen

mooie kleuren 

De schapen in de stal zijn allen drachtig. De eerste lammetjes worden verwacht eind februari.

Aan de kleuren weten ze wanneer de ooi gedekt is.

Ik bezocht het arboretum in Kalmthout waar momenteel heel wat bomen in bloei staan.Maar daar heb ik het morgen meer over.Ik had er een ongewone ontmoeting met een dame die haar grijze roodstaart papegaai mee op uitstap nam.
Kijk zelf maar.

De vogel zat volledig los op haar hand en ging mee naar de winkel en het cafetaria

Hij stond met zijn poten in het hooi want het was er erg drassig.Hij kon natuurlijk altijd in zijn warme stal gaan staan maar hij was heel nieuwsgierig.

Hij bleef me ook nog een tijdje volgen langs de omheining

Hij stond op een houten staketsel,kletsnat..zijn pluimen in de wind.Als hij opgedroogd geraakt ,zou hij dan ook verkouden kunnen zijn?

Hij scheen ook geen zin in vissen te hebben

Uitgebloeide distels langs de waterkant geven altijd wat nostalgische foto's

Stilaan geraken ook de bessen op.Maar door de zachte winter is er hier en daar nog wel wat lekkers te vinden

Zien ze er niet zeer aantrekkelijk uit?

Ik was een paar dagen in Oostende.Op het plein voor het station staat de beeldengroep van de wachtende vissersvrouwen..Bekijk haar blik maar eens

De angstige blik op oneindig..komt hij terug van de zee??

Of is het een afscheid?