Maastrichts weekendje

Nog even en we kunnen ze terug bewonderen langs waters en wegen. De glazenmakers behoren tot de grootste libellen.Het zijn krachtige vliegers met een lang,slank en kleurrijk achterlijf Mannetjes patrouilleren onophoudelijk boven het water.

Adderwortel (Persicaria bistorta) de ontelbare bloempjes op 1 stengel lokken veel insecten.

De plant behoort tot de familie van de duizendknoop.De naam is afgeleid van de slangachtige wortelstok in de volksmond addertong genoemd. De plant is 30 tot 100 cm hoog.Bezit een lange rechte stengel en een aarvormige bloeiwijze. De mannelijke en vrouwelijke bloemen staan samen op de stengel.De adderwortel bloeit van mei tot augustus.Reeds van de 15de eeuw werd hij gebruikt in de geneeskunde vooral als bloedstelpend middel,door de vorm van de wortelstok..ook gebruikt tegen slangenbeten en gif.
De leerlooierij maakte ook gebruik van de plant.
De adderwortel trekt de vuur- en ringoogparelmoervlinder aan.

Toen ik even de tuin inging,viel me dit kwee-appeltje plots op.Geklemd tussen doornen en takken  is het ondanks de felle kou niet afgevallen.De gele kleur is wel veranderd is oranje -bruin.Daar het ook gevroren had ,droeg het een ijshoedje.

Het zou een raadsel kunnen zien...wat zie je hier in de sneeuw?

Dek nu bepaalde delen van de foto af..weet je nu nog wat het is?Zo zie je maar dat details belangrijk kunnen zijn om je een beeld te geven ,van wat iets voorstelt

Dit kleine mannetje vol rimpeltjes en groeven in zijn gezichtje ,klaagt nooit.

De zonnestralen op de sneeuw maakten van gewone dingen een droomwereld.

Zoekend naar kleur in deze donkere periode.
Wie zoekt die vindt.

Her regende zonder ophouden.Tijdens het wachten , heb ik even "de wereld op zijn kop"
gefotografeerd.

Nu ziet men nog beter hoe groen Lier nog is aan de rand.
Zicht op kanoclub met kano's in de afgesneden Nete-arm.
Spuihuisje met binnen -Nete,en de Oever.
Rijks Technische Instituut of Rito en helemaal naar rechts,
"Het Wallenhof "en de parking.

Vandaag draag ik je
 naar het zacht geurend gras
Omringd door het neuriënd geklater
van zwoel stromend water
vol van al, dat ons te goede was
Vandaag behaag ik je
 tijdens het tortelen der duiven
Bij het zingen van de wind
 dat speels de kragen vindt
en het ruisend riet doet wuiven
 Vandaag vraag ik je
 Laten wij alleen samen zijn
 Geef de dagen terug aan morgen
en houdt gisteren strak verborgen
ver verstoken van verdriet en pijn

Schrijver: Paul Tesser, 22-05-2002

Op mijn wandeling langs een natuurstrand zag ik dit exemplaar liggen.
Erg boeiend om dit dier even goed te bekijken maar wees voorzichtig ,kwallenbeten zijn
pijnlijk en niet altijd ongevaarlijk.

Toen de zee zich terugtrok en de branding niet meer inbeukte op het strand,
bleef deze zandsculptuur achter.
Het lijken wel dierenpoten van enorme kolossen.

Erg speciale schuur om hout te drogen.

Dit prachtig exemplaar van een watermolen werkte nog altijd prima.

Ere wie ere toekomt.
Deze foto werd me toegestuurd door vrienden uit Amerika.
Ik vond hem bijzonder knap qua compositie en kleur,daarom zet ik hem hier..
Ik wou hem jullie niet onthouden

Ik ging ooit wandelen in Aalst.
Het bronzen standbeeld  van de man die ooit de boekdrukkunst uitvond ,staat met zijn rug naar het Belfort.
Hij werd in Aalst geboren rond 1464 en overleed er in 1534.
Hij was de eerste drukker van bij ons en maakte zich verdienstelijk met o.a het uitgeven van het werk van de jonge Erasmus.

Hij had een atelier in Antwerpen en Leuven.
In Antwerpen had zijn atelier tevens de functie van centrum van het culturele leven.
In Leuven ging zijn aandacht uit naar talenonderwijs en de studenten.

Op de plaats waar Napoleon de vrijheidsboom had geplant, werd in bijzijn van de hertogen van Brabant het standbeeld van Dirk Martens onthuld.

 Het kunstwerk is van de hand van de beeldhouwer Jean Geefs en werd in brons in Parijs gegoten.
De verkleuring van het brons naar zwart,gaf het de specifieke Aalsterse naam"De Zwarte man"

Ligt mijn haar goed schijnt deze schoonheid te vragen?

Al geeft men terug een daling van de temperatuur voor volgende week.De natuur maakt zich klaar naar de lente toe.Kijk maar eens naar deze hazelaarskatjes.

De hazelaar(Corylus Avellana) is een autochtone heester uit de Berkenfamilie.
De vruchten zijn hazelnoten.
De hazelaar is net als de Forythia een naaktbloeir,dat wil zegen dat hij bloeit voor er bladeren aan de takken staan.De bestuiving gebeurt door de wind.
Aan de hazelaar zitten mannelijke en vrouwelijke bloeiwijzen apart.De mannelijke bloemen zitten in de katjes,de vrouwelijke bloemen met 3 of 4 samen in een klein knopje.Tijdens de bloei zien we alleen de rode stempels en stijlen.De mannelijke bloemen in de katjes bloeien in januari.
De hazelaar kan tot 6m hoog worden en draagt eerst vruchten na 10 jaar.Koop je een geënt exemplaar dan schenkt die al vruchten na 3 jaar.

Even een straaltje zon..maar voor de volgende dagen geeft men donker,grijs weer.

Prachtig van kleur ,vormgeving en design... maar of ze aangenaam om dragen is?????