Hoe zou ik...je niet herkennen...

Overvalt je...

De jaren verglijden
ze konden ons verblijden
als kind huppelden we rond
vrolijk en gezond

de tienerjaren,studeren,vriendschap
we wilden alles beter,en rap
geen honger,geen geweld
niemand door ziekte geveld

door de liefde bloeiden we open
een toekomst,deed ons hopen
de wereld verkennen,beminnen
met gans ons wezen ,al onze zinnen

de kinderen maakten ons kompleet
zij alleen telden,alles wat je deed
in teken van ons nageslacht
we hadden het goed afgebracht

de kinderen verlieten het huis
héél wat minder gedruis
we werkten,gingen op reis
niets bracht ons van de wijs

de kleinkinderen kwamen erbij
maakten ons gelukkig en blij
geen tijd voor melancholie
we waren vol branie

dan kwamen de kwalen
in alle toonaarden en talen
een beetje reuma en jicht
we kregen minder zicht

hier en daar wat pijn
vanwaar komt dat venijn
we hebben meer zorgen
en krijgen schrik voor morgen

Nele

de drie nichtjes