Zondag 14 februari 2010
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zaterdag 13 februari 2010
Toen..
Vrijdag 12 februari 2010
Hoe kan ik..die honger stillen...

hoe kan ik...Donderdag 11 februari 2010
Levenslied...wat is mijn verlangen.....Bosrankje illustreerde mijn gedicht!
met dank aan Bosrankje


Woensdag 10 februari 2010
Weer pak sneeuw!!We raken er niet vanaf!!!!!


Woensdag 10 februari 2010
Hoe zou ik...je niet herkennen...
Dinsdag 9 februari 2010
Waar blijft...jou lach...

jou lach..Maandag 8 februari 2010
We konden samenzijn....


Zondag 7 februari 2010
Jeugdliefde...overvalt je...

Overvalt je...




Zondag 7 februari 2010


Zaterdag 6 februari 2010
Je hebt me zoveel gegeven....


Vrijdag 5 februari 2010
Een satijnen kleed....


Donderdag 4 februari 2010
Heel stil ..sloop je in mijn hart....


Donderdag 4 februari 2010
Met dank aan Alida 1953!!!


Woensdag 3 februari 2010
De stilte...geluk kan je niet kopen...


Maandag 1 februari 2010
Ik kon.


Maandag 1 februari 2010
Yoran vindt alles leuk,de sneeuw en de kar!!


Zondag 31 januari 2010
Diepe groeven....


Zaterdag 30 januari 2010
Wie gaat er mee,met Miryam Shani en Eleni in de sneeuw??


Zaterdag 30 januari 2010
Levensavond.....stond gisteren ook op voorblad Seniorennet,Poézie,elke dag.
De jaren verglijden
ze konden ons verblijden
als kind huppelden we rond
vrolijk en gezond
de tienerjaren,studeren,vriendschap
we wilden alles beter,en rap
geen honger,geen geweld
niemand door ziekte geveld
door de liefde bloeiden we open
een toekomst,deed ons hopen
de wereld verkennen,beminnen
met gans ons wezen ,al onze zinnen
de kinderen maakten ons kompleet
zij alleen telden,alles wat je deed
in teken van ons nageslacht
we hadden het goed afgebracht
de kinderen verlieten het huis
héél wat minder gedruis
we werkten,gingen op reis
niets bracht ons van de wijs
de kleinkinderen kwamen erbij
maakten ons gelukkig en blij
geen tijd voor melancholie
we waren vol branie
dan kwamen de kwalen
in alle toonaarden en talen
een beetje reuma en jicht
we kregen minder zicht
hier en daar wat pijn
vanwaar komt dat venijn
we hebben meer zorgen
en krijgen schrik voor morgen
Nele
ze konden ons verblijden
als kind huppelden we rond
vrolijk en gezond
de tienerjaren,studeren,vriendschap
we wilden alles beter,en rap
geen honger,geen geweld
niemand door ziekte geveld
door de liefde bloeiden we open
een toekomst,deed ons hopen
de wereld verkennen,beminnen
met gans ons wezen ,al onze zinnen
de kinderen maakten ons kompleet
zij alleen telden,alles wat je deed
in teken van ons nageslacht
we hadden het goed afgebracht
de kinderen verlieten het huis
héél wat minder gedruis
we werkten,gingen op reis
niets bracht ons van de wijs
de kleinkinderen kwamen erbij
maakten ons gelukkig en blij
geen tijd voor melancholie
we waren vol branie
dan kwamen de kwalen
in alle toonaarden en talen
een beetje reuma en jicht
we kregen minder zicht
hier en daar wat pijn
vanwaar komt dat venijn
we hebben meer zorgen
en krijgen schrik voor morgen
Nele


