Foto 13

Hiermee hebben we het einde van de twee hoofdstukken bereikt.

Het verder gevolg gaat over kunst.In 2002 kreeg ik een CVA

(beroerte) en na de revalidatie wilde ik schilderen,tekenen, werken

met klei werken en gips.Ik had evenwel geen enkele kunstzinnige

opleiding gekregen.Ik bleek enkel geschikt om aan arte povera

(l'art des pauvres) te kunnen voldoen  en minimalistische werken

uittevoeren.

In het boek staan een twintigtal werkjes te bezichtigen aansluitend

op de inhoud van het boek.Indien er interesse voor bestaat gelieve

een mailtje te sturen dan zet ik die er ook op met de nodige uitleg.

Het laatste woord is aan Jean Rostand,de man waar alles

mee begon.

"Met onze armzalige menselijke middelen aan te tonen

dat bestaat, acht ik onmogekijk.Maar ik ben er niet

minder van overtuigd dat wij God nodig hebben en dat

zij, die in Hem geloven, niet alleen wellicht gelijk heb-

ben , maar dat hun bovendien een gunstbewijs is geschon-

ken dat alle anderen te boven gaat".

Wij eindigen met een vers uit het gedicht Liberté van

Paul Eluard van 1942, het jaar van mijn geboorte.

                            Et par le pouvoir d'un mot

                               Je recommence ma vie

                            Je suis né pour te connaitre

                                      Pour te nommer

                                           Liberté

verkleining zelf groter wordt.Het is als het overhevelen

van water uit het ene vat in het ander (le transvasement).

Zie ook het schilderij De Aanklacht (le soupèsement).

Levenservaringen zijn weining of niet mededeelzaam om-

dat God wenst dat zij uniek beleefd worden, in een leven

dat even uniek op u afkomt in de positieve of negatieve

zin.Zie het schilderij De Golven van Hokusai.

Ik denk dat op het einde het volgende kan gebeuren.

-Wij kiezen voor God en helpen mee om de aarde te be-

sturen .Dit impliceert, deelname in de last die Hij draagt.

Mee te lijden , bemiddelaar zijn tussen de mensen beneden

en de overledenen boven.De hemel wordt geen lachertje.

Dit lost de vraag op, of er een eventuele 'engelbewaarder'

kan bestaan tijdens ons leven.Het antwoord is ja.

Wanneer wij ons van de wereld en zijn problemen afke-

ren, dan is er contemplatie van God in een tijdloze zet-

ting.

De tijd is een opeenvolging van gebeurtenissen.

Een gebeurtenis is een waarneembaar feit.

Dit geeft ook een antwoord op de vraag:"Is er daar per-

ceptie van de tijd"?Ja,naar de wereld toe, een normale,

natuurlijke perceptie.Naar God toe valt de tijd weg.

-Zij die weigeren om God te zien op principiële redenen

(het aangedane fysieke of morele kwaad is te groot),ver-

zamelen zich om elkaar steun te geven en leven verder

met het oog op de aarde gericht.

-Zij die God afzweren.Gelijkgestemden kunnen zich niet

verenigen wegens hun Ik-drift,die hen uit elkaar drijft.

Zij leven apart,verward verder en doven uiteindelijk uit.

Men kan niet leven zonder God.Is dit de eindbestemming

van Hitler?

noem ik de Intentionele Flits.In de laatste momenten

overloopt de mens zijn leven, daar kan een catharsis

plaatsvinden waarbij men de kans krijgt om God in uw

leven toetelaten.

Bij de dood van een kind of een zwakzinnige keert de

Geest terug naar de oervorm, de Ziel gaat naar God in

zijn primaire toestand.

Een laatste vraag die zich stelt is de volgende.Wij komen

op aarde door de wil van onze ouders.Wij komen soms

terecht in een omgeving waar wij volkomen onrechtvaar-

dig en ruw worden behandeld.Wie zegt dat wij recht-

vaardig en fair zullen behandeld worden na onze dood,

dat er echt een compensatie is?Dat dit zo moet zijn om

een moreel evenwicht te bewaren in de Schepping? 

De beloning op het einde van het leven

Dit onderwerp is zuiver speculatief, niemand weet wat er

na de dood gebeurt.Laat u niks wijsmaken.Volgt er een

beloning?

De mens beslist wat het wordt in een verder leven.Père

Gilbert wist het al toen hij zei:"La fin? Je m'enfiche

éperdument".

Hij laat het aan de Andere over,hij verwacht niks.Enkel

het goede doen, louter voor zichzelf  om 'gered' te wor-

den,is niet de beste manier om in de gratie van God te

komen.

De eindbeslissing of le transvasement

De eindbeslissing is een God die zich klein maakt en zo

de beslissing afwacht van de mens die in deze machts-

volk hebben aangedaan.God was daar aanwezig, keek

vertwijfeld toe, maar was niet in staat iets te doen.De

wil (Der Wille zur Macht-Nietzsche) van de SS-man-

nen was zo groot , dat God gewoon er niet aan te pas

kwam .Het enige dat Hij kon doen was mee-te-lijden.

Hij kon iets doen als anderen iets ondernamen, maar

alles was zo georganiseerd dat een menselijke ingreep

op voorhand uitgesloten was.

Waren de aanslagen op Hitler geen buitenkans voor God

om deze tiran uitteschakelen?Daar werden kansen ge-

creërd om zonder gezichtsverlies Hitler een halt toe te

roepen .Hier sta ik voor een raadsel.God had de aktentas

van Von Stauffenberg op de goede plaats kunnen laten

neerkomen zodat de explosiekracht niet gebroken werd

door de massieve tafelpoot.Hoeveel aanslagen zijn er

niet gebeurd?Historici zeggen dat het er een  twintigtal

zijn.Was er daar geen enkel toeval mogelijk?

Ik moet zeggen dat ik het niet weet, ik kijk toe met open

mond, niet begrijpend.Is er dan toch een Godsplan dat

wij niet begrijpen?Is er dan toch een Mysterie?

God en het einde

Op het einde volgt er een afrekening,er is geen data-

bank van onze slechte daden wel is er een van onze

intenties.

De manier waarop wij nu leven is bepalend voor ons ein-

de.Wanneer wij God tijdens ons leven niet (willen) zien,

zal Hij ook niet aan ons verschijnen op het einde.Wij

maken Zijn verschijning onmogelijk door onze houding.

Tijdens ons leven kunnen wij reeds inzicht krijgen in on-

ze slechte daden, daaruit leren en ons gedrag aanpassen.

God geeft ons, bij het sterven, nog een laatste kans.Dit

De atheïst en het einde

Velen atheïsten beweren dat er na de dood geen verder-

zetting van het leven is, onder één of andere vorm.Zij

steunen zich daarbij op de volgende bewering.Iedere

zijns-vorm steunt altijd op een materiële basis.Denken

steunt op neurale netwerken,emotie steunen op hormo-

nen, liefde steunt op een derivaat van fenantreen, enz.

Neem de materie weg en het psychisch verschijnsel valt

stil. De dood legt alle psychische uitingen stil.

Wij kunnen echter het volgende bekijken.Wanneer ie-

mand een boodschap wil overbrengen in de ruimte kan

hij zich bedienenvan een eenvoudige zaklantaarn.De

lichtgolven, bevatten een draaggolf waarop de boodschap

gemoduleerd wordt.De lichtgolf vertrekt met de snelheid

van het licht en plant zich onbeperkt voort in plaats en tijd,

hopelijk zal iemand de boodschap onderscheppen en ont-

cijferen.Het interessante is hier dat de zaklantaarn reeds

lang verdwenen kan zijn, terwijl de boodschap blijft be-

staan.  

Wij kunnen dus een analogie opstellen die ons doet ver-

moeden dat wanneer de materiële vorm verdwenen is, de

kern van de zaak blijft bestaan. Met het lichaam is dit

ook zo. Wij emaneren iets na onze dood, dit immateriële

blijft  bestaan en vormt onze Ziel.

Een valse noot?

Wij zijn bijna op het einde gekomen.Moeten wij toch

niet enkele netelige vragen stellen?

Waar was God tijdens Auschwitz? Ik kan het eenvoudig

houden ondanks het vreselijke lijden dat Duitsers daar een

losofen en theologen, waar de westerse wereld terecht

fier mag zijn.Zij leveren genoeg denkstof op om een

mensenleven te vullen.

Zelfdoding en euthanasie

Iedereen heeft recht op een minimum aan geluk.

Als het leven onder dit minimum gaat, heeft men het recht

niet om uit dit leven te stappen.Men zou de toelating moe-

ten vragen aan iedere betrokkene en ook de toelating krij-

gen. Een plaag van deze tijd is een depressie.Wanneer de

gedachten aan zelfdoding u overvallen doet men best het

volgende:

-inschrijving in een PAAZ (Psychiatrische Afdeling van een

Algemeen Ziekenhuis) door uw huisarts.Dit is een open af-

deling waar men verblijft onder toezicht van een psychiater

en een therapeut gespcialiseerd in zelfdoding, depressies en

verslavingen.

-na ontslag kiezen voor ambulante therapie of verdere opvol-

ging door de huisarts.

Euthanasie, actieve en passieve, is ook een recht , geen doel op

zich met dezelfde restricties als hierboven (toelatingen).

Een ezel die belast wordt zet zich schrap en draagt de last

die hij krijgt, bij een teveel aan last bezwijkt het dier en

gaat door zijn poten. Zo ook met de mens. Soms wordt de

last verlicht door anderen, en wordt het net draaglijk,

soms zijn wij alleen en bezwijken wij.

Wij moeten de mens niet verstoten en zijn keuze respecteren.

Wij weten niet wat er in de laatste momenten is gebeurd.